HCC
Rak wątrobowokomórkowy (HCC – Hepatocellular Carcinoma) jest najczęstszym pierwotnym nowotworem złośliwym wątroby, stanowiącym około 80% wszystkich nowotworów tego narządu. Główne czynniki ryzyka rozwoju HCC to marskość wątroby (niezależnie od etiologii), przewlekłe zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B (HBV) i C (HCV), spożywanie alkoholu, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby (NAFLD) oraz ekspozycja na aflatoksynę.
Diagnoza HCC opiera się na badaniach obrazowych (USG, CT, MRI z kontrastem), markerach serologicznych (głównie alfa-fetoproteina – AFP) oraz biopsji wątroby. Charakterystyczną cechą radiologiczną HCC jest wzmocnienie kontrastowe w fazie tętniczej oraz wypłukiwanie kontrastu w fazie żylnej i/lub opóźnionej. Klasyfikacja Barcelona Clinic Liver Cancer (BCLC) jest najczęściej stosowanym systemem oceny zaawansowania choroby i wyboru optymalnej metody leczenia.
Leczenie HCC obejmuje metody potencjalnie radykalne (resekcja chirurgiczna, przeszczepienie wątroby, ablacja), terapie lokoregionalne (chemoembolizacja przeztętnicza – TACE, radioembolizacja) oraz leczenie systemowe. W terapii systemowej stosuje się inhibitory kinaz tyrozynowych (sorafenib, lenvatinib w pierwszej linii, regorafenib, kabozantynib w kolejnych liniach), inhibitory punktów kontrolnych układu immunologicznego (atezolizumab z bewacyzumabem) oraz inne leki celowane. Rokowanie w HCC zależy głównie od stadium zaawansowania nowotworu oraz stopnia wydolności wątroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sorafenib Teva 200 mg
Leczenie sorafenibem (Sorafenib Teva, tabletki powlekane 200 mg) wymaga ścisłego nadzoru specjalisty onkologa. Zalecana dawka u dorosłych wynosi 400 mg dwa razy na dobę (łącznie 800 mg/dobę), podawana doustnie, aż do uzyskania korzyści klinicznej lub wystąpienia ciężkich działań niepożądanych. W przypadku toksyczności możliwe jest czasowe przerwanie terapii lub stopniowa redukcja dawki: pierwsza redukcja do 400 mg raz na dobę, dalsza do 400 mg w dawkach podzielonych, a ostateczna do 200 mg raz na dobę. Po ustąpieniu działań niepożądanych (poza hematologicznymi) możliwa jest ponowna eskalacja dawki. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
bilans płynów i elektrolitów, dializoterapia, działanie niepożądane, działanie niepożądane niehematologiczne, HCC, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, RCC, redukcja dawki, skala Child-Pugh, sorafenib tozylan, terapia przeciwnowotworowa, toksyczność leku, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby