podłoże kremowe
Podłoże kremowe to jedna z podstawowych form farmaceutycznych stosowanych w dermatologii i kosmetologii. Jest to emulsja typu olej w wodzie (O/W) lub woda w oleju (W/O), składająca się z fazy tłuszczowej i wodnej oraz emulgatora, który stabilizuje obie fazy.
Podłoża kremowe typu O/W (olej w wodzie) są dobrze wchłaniane przez skórę, łatwo zmywalne wodą i nie pozostawiają tłustej warstwy. Są preferowane w leczeniu ostrych stanów zapalnych skóry. Natomiast podłoża W/O (woda w oleju) tworzą na skórze okluzyjną warstwę, która zapobiega utracie wody, przez co są szczególnie korzystne w leczeniu suchych, przewlekłych zmian skórnych.
Wybór odpowiedniego podłoża kremowego jest kluczowy dla skuteczności terapeutycznej preparatu. Właściwe podłoże może wpływać na biodostępność substancji leczniczej, jej penetrację przez skórę oraz stabilność fizykochemiczną całego preparatu. W praktyce klinicznej podłoża kremowe są często stosowane jako nośniki dla substancji leczniczych takich jak glikokortykosteroidy, antybiotyki, leki przeciwgrzybicze czy przeciwzapalne.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Glikol propylenowy – Właściwości farmakodynamiczne
Glikol propylenowy, stosowany w preparacie dermatologicznym Oviderm w stężeniu 250 mg/g (25%), jest substancją o wielokierunkowym działaniu farmakodynamicznym, klasyfikowaną w grupie leków zmiękczających i osłaniających (kod ATC D02AX). Jego główne mechanizmy działania obejmują efekt keratolityczny, polegający na rozmiękczaniu i złuszczaniu zrogowaciałej warstwy naskórka, oraz właściwości wiążące wodę, które przekładają się na skuteczne działanie nawilżające, zapobiegające suchości skóry – częstemu objawowi dermatoz. Dodatkowo, glikol propylenowy wykazuje ograniczone działanie przeciwdrobnoustrojowe, szczególnie przeciwko zarodnikom grzybów Malassezia furfur, co ma znaczenie w terapii łupieżu pstrego i innych dermatoz grzybiczych.
dermatologia kliniczna, dermatoza, działanie keratolityczne, działanie nawilżające, działanie przeciwdrobnoustrojowe, działanie przeciwgrzybicze, działanie synergistyczne, glikol propylenowy, klasyfikacja anatomiczno-terapeutyczno-chemiczna, klasyfikacja ATC, lek dermatologiczny, łupież pstry, Malassezia furfur, Oviderm, podłoże kremowe, preparat dermatologiczny, suchość skóry, wiązanie wody, właściwości zmiękczające, zarodniki grzybów, złuszczanie naskórka, zrogowaciały naskórek - Leksykon leków
Skład i postać leku – Undofen Max 10 mg/g
Undofen Max to krem leczniczy zawierający 10 mg/g terbinafiny chlorowodorku jako substancję czynną, stosowany miejscowo. Preparat ma postać białego kremu o jednorodnej konsystencji, bez grudek, i jest dostępny w tubach aluminiowych po 15 g. Składniki pomocnicze obejmują m.in. alkohol cetostearylowy (115 mg/g) i alkohol benzylowy (10 mg/g), które pełnią funkcje emulgatorów i konserwantów, ale mogą wywoływać miejscowe reakcje alergiczne lub podrażnienia u wrażliwych pacjentów. Krem zawiera także emolienty i surfaktanty zapewniające odpowiednią konsystencję i właściwości aplikacyjne.
alkohol benzylowy, alkohol cetostearylowy, emolient, emulgator, izopropylu mirystynian, konserwant przeciwbakteryjny, kontaktowe zapalenie skóry, niezgodność farmaceutyczna, podłoże kremowe, polisorbat 60, reakcja alergiczna, regulator pH, sodu wodorotlenek, sorbitanu stearynian, substancja czynna, substancja pomocnicza, surfaktant, terbinafiny chlorowodorek, tuba aluminiowa, utylizacja produktów leczniczych, woda oczyszczona - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Aciclovir Ziaja 50 mg/g
Aciclovir Ziaja w postaci kremu o stężeniu 50 mg/g wykazuje specyficzny profil farmakokinetyczny, charakteryzujący się minimalnym wchłanianiem systemowym po wielokrotnej aplikacji miejscowej. Substancja czynna przenika przez warstwy naskórka, osiągając terapeutyczne stężenia lokalne, co pozwala na skuteczne zahamowanie replikacji wirusa opryszczki bez istotnej absorpcji do krwioobiegu. Ograniczona absorpcja systemowa minimalizuje ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych, co potwierdza stabilny i bezpieczny profil farmakokinetyczny kremu.
absorpcja systemowa, acyklowir, alkohol cetostearylowy, badanie farmakologiczne, biodostępność miejscowa, dystrybucja w organizmie, glikol propylenowy, lek przeciwwirusowy, naskórek, penetracja przez skórę, podłoże kremowe, profil bezpieczeństwa leku, promotor wchłaniania, sodu laurylosiarczan, stężenie terapeutyczne, wchłanianie acyklowiru, wirus opryszczki, zakażenie wirusowe