gorączka o nieznanym pochodzeniu
Gorączka o nieznanym pochodzeniu (FUO – Fever of Unknown Origin) to stan kliniczny definiowany jako utrzymująca się temperatura ciała powyżej 38,3°C przez okres co najmniej 3 tygodni, której przyczyny nie udaje się ustalić pomimo przeprowadzenia podstawowej diagnostyki. Klasyczna definicja Petersdorfa i Beesona z 1961 roku wymaga również co najmniej tygodniowej hospitalizacji z prowadzoną diagnostyką.
Najczęstsze przyczyny FUO obejmują: infekcje (30-40%), nowotwory (20-30%), choroby autoimmunologiczne (10-20%), różne stany nieinfekcyjne oraz przypadki, które pozostają niewyjaśnione pomimo wyczerpującej diagnostyki. Wśród infekcji najczęściej wymienia się gruźlicę, infekcje wewnątrzbrzuszne i zapalenie wsierdzia. Z nowotworów szczególnie często gorączkę wywołują chłoniaki, a z chorób autoimmunologicznych – choroby układowe tkanki łącznej.
Diagnostyka FUO wymaga systematycznego podejścia, rozpoczynając od dokładnego wywiadu i badania fizykalnego, przez podstawowe badania laboratoryjne, po zaawansowane techniki obrazowania (CT, MRI, PET) i ewentualnie biopsje. Obecnie coraz większą rolę odgrywa pozytonowa tomografia emisyjna (PET) z FDG, pozwalająca wykryć ogniska metabolicznie aktywne. W trudnych przypadkach pomocne mogą być również testy genetyczne i sekwencjonowanie nowej generacji do wykrywania rzadkich patogenów.
Leczenie gorączki o nieznanym pochodzeniu zależy od zidentyfikowania przyczyny. Empiryczna antybiotykoterapia nie jest zalecana, chyba że istnieje podejrzenie infekcji zagrażającej życiu. Należy unikać stosowania leków przeciwgorączkowych przed ustaleniem diagnozy, gdyż mogą one maskować objawy i utrudniać rozpoznanie. Rokowanie w FUO zależy od choroby podstawowej, jednak u około 30% pacjentów gorączka ustępuje samoistnie bez ustalenia przyczyny.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba stilla u dorosłych – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Choroba Stilla u dorosłych (AOSD) to rzadkie, zapalne schorzenie o zmiennym przebiegu klinicznym, klasyfikowanym na trzy fenotypy: samoograniczający się (54% pacjentów), nawracający oraz przewlekły. Wyróżnia się trzy podtypy kliniczne: klaster 1 z zapaleniem układowym i wysokim ryzykiem infekcji oraz śmiertelności (34,6%), klaster 2 obejmujący wyłącznie kobiety z zajęciem stawów i brakiem powikłań narządowych (21,3%) oraz klaster 3 charakteryzujący się niższym ryzykiem powikłań (44,1%). Czynniki prognostyczne obejmują m.in. wiek ≥50 lat (HR 6,78), hepatomegalię (HR 5,05), infekcje (HR 15,56) oraz zespół aktywacji makrofagów (MAS) (HR 26,82). Skala prognostyczna Pouchot może wspomagać identyfikację pacjentów z wysokim ryzykiem powikłań i potrzebą leczenia biologicznego, zwłaszcza przy wyniku ≥7, co sugeruje ryzyko MAS lub powikłań nerkowych (czułość 41,7%, swoistość 90%).
choroba Stilla u dorosłych, enzymy wątrobowe, gorączka o nieznanym pochodzeniu, hepatomegalia, hiperferrytynemia, markery ostrej fazy, neuropatia, piorunujące zapalenie wątroby, powikłania sercowo-płucne, przebieg jednofazowy, przewlekły przebieg choroby, schorzenie zapalne, trombocytopenia, trombocytoza, zaburzenia krzepnięcia krwi, zajęcie narządów, zajęcie narządów wewnętrznych, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zapalenie stawów proksymalnych, zespół aktywacji makrofagów, zespół hemofagocytarny, zespół niewydolności oddechowej, zwyrodnieniowe zapalenie stawów - Leksykon chorób i schorzeń
Wysoka temperatura (gorączka) u dzieci – Epidemiologia
Gorączka u dzieci, szczególnie poniżej 5 roku życia, jest powszechnym objawem infekcji, z częstością od 2 do 9 epizodów rocznie (średnio 5,88). Ryzyko poważnych infekcji bakteryjnych (SBI) jest najwyższe u niemowląt <3 miesiąca życia (6-10%), zwłaszcza zakażeń układu moczowego (UTI). Inwazyjne infekcje bakteryjne (IBI), takie jak bakteriemia i bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, występują z częstością 3-5% i 1,1-2,7% odpowiednio u noworodków ≤21 dni. Wysoka gorączka (≥39°C) zwiększa ryzyko SBI, zwłaszcza u niemowląt <6 miesiąca życia. Wprowadzenie szczepionek przeciw Hib, Streptococcus pneumoniae i Neisseria meningitidis znacząco zmniejszyło częstość SBI, jednak wzrosła rola zakażeń układu moczowego, szczególnie wywołanych przez oporne na antybiotyki szczepy Escherichia coli. Przedłużająca się gorączka (>5 dni) i gorączka o nieznanym pochodzeniu (FUO) wymagają szczegółowej diagnostyki, uwzględniającej infekcje, choroby zapalne, nowotwory oraz rzadkie zespoły, takie jak limfohistiocytoza hemofagocytarna (HLH).
bakteriemia bezobjawowa, cytopenia, drgawki gorączkowe, dur brzuszny, Escherichia coli, gorączka o nieznanym pochodzeniu, gorączka u dzieci, Haemophilus influenzae, hepatosplenomegalia, inwazyjna choroba pneumokokowa, inwazyjna infekcja bakteryjna, Klebsiella, limfohistiocytoza hemofagocytarna, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, Neisseria meningitidis, odmiedniczkowe zapalenie nerek, odporność zbiorowiskowa, paciorkowiec grupy B, paciorkowiec zapalenia płuc, poważna infekcja bakteryjna, profilaktyka śródporodowa, przedłużająca się gorączka, riketsjoza, szczepionka skojarzona, urosepsa, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie żołądka i jelit - Leksykon chorób i schorzeń
Wysoka temperatura (gorączka) u dzieci – Diagnostyka i diagnoza
Gorączka u dzieci definiowana jest jako temperatura rektalna ≥38°C u niemowląt poniżej 3. miesiąca życia oraz ≥38,5°C u starszych dzieci, z różnicami zależnymi od metody pomiaru (oralna ≥37,8°C, pachowa ≥37,2°C). Pomiar rektalny jest złotym standardem u niemowląt i małych dzieci, natomiast pomiary uszne i czołowe są mniej dokładne i mają ograniczenia wiekowe. Kluczowa jest ocena kliniczna dziecka, uwzględniająca stan ogólny, nawodnienie, objawy neurologiczne, oddechowe oraz reakcję na leki przeciwgorączkowe. Wskazania do pilnej konsultacji obejmują m.in. gorączkę ≥38°C u niemowląt <3 miesiąca, ≥39°C u dzieci 3-36 miesięcy, temperaturę >40°C w każdym wieku, utrzymującą się gorączkę >3-5 dni, objawy neurologiczne, trudności w oddychaniu, wysypkę plamistą lub wybroczynową oraz objawy odwodnienia.
bakteriemia, białaczka, białko C-reaktywne, chłoniak, choroba Kawasaki, choroba zapalna jelit, drgawki gorączkowe, gorączka, gorączka o nieznanym pochodzeniu, gorączka reumatyczna, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, morfologia krwi z rozmazem, neuroblastoma, odra, płonica, płyn mózgowo-rdzeniowy, pomiar rektalny, posiew krwi, posiew moczu, próba tuberkulinowa, prokalcytonina, punkcja lędźwiowa, QuantiFERON-TB, termometr na podczerwień, toczeń rumieniowaty układowy, wstrząs septyczny, zakażenie układu moczowego, zapalenie gardła, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego, zespół Reye’a