leki pętlowe

Leki pętlowe (diuretyki pętlowe) stanowią grupę silnych diuretyków działających w grubym ramieniu pętli Henlego, gdzie hamują kotransporter Na+/K+/2Cl-, blokując reabsorpcję sodu i chlorków. Do tej grupy zalicza się furosemid, torasemid, bumetanid i kwas etakrynowy. Charakteryzują się najsilniejszym działaniem diuretycznym spośród wszystkich grup leków moczopędnych.

Podstawowym mechanizmem działania leków pętlowych jest hamowanie reabsorpcji sodu, potasu i chlorków w grubym ramieniu wstępującym pętli Henlego, co prowadzi do zwiększonego wydalania tych jonów oraz wody z organizmu. Leki te zwiększają także przepływ nerkowy oraz wydalanie wapnia i magnezu z moczem. Ich działanie jest niezależne od równowagi kwasowo-zasadowej.

Wskazania do stosowania leków pętlowych obejmują przede wszystkim ostrą i przewlekłą niewydolność serca, obrzęki związane z marskością wątroby i zespołem nerczycowym, nadciśnienie tętnicze (zwłaszcza oporne), hiperkalcemię oraz ostrą niewydolność nerek. Ze względu na silne działanie moczopędne są często lekami pierwszego wyboru w sytuacjach wymagających szybkiego odwodnienia organizmu.

Najczęstsze działania niepożądane leków pętlowych to zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hiponatremia, hipomagnezemia, hipokalcemia), odwodnienie, hiperurykemia, ototoksyczność (zwłaszcza przy szybkim podaniu dożylnym), hiperglikemia oraz alkaloza metaboliczna. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z aminoglikozydami, digoksyną oraz lekami nefro- i ototoksycznymi.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl