teratogenność lenalidomidu
Lenalidomid jest lekiem immunomodulującym stosowanym głównie w leczeniu szpiczaka mnogiego oraz niektórych zespołów mielodysplastycznych. Charakteryzuje się silnym działaniem teratogennym, czyli może powodować poważne wady rozwojowe płodu podczas ciąży.
Mechanizm teratogenności lenalidomidu związany jest z hamowaniem angiogenezy oraz modulacją odpowiedzi immunologicznej, co zaburza prawidłowy rozwój płodu. Badania wykazały, że lek powoduje podobne wady rozwojowe jak talidomid, z którym jest strukturalnie spokrewniony, w tym fokomelię (niedorozwój kończyn), wady serca, nerek oraz układu nerwowego.
Ze względu na wysokie ryzyko teratogenności, lenalidomid jest dostępny wyłącznie w ramach programu kontrolowanej dystrybucji (REMS – Risk Evaluation and Mitigation Strategy). U kobiet w wieku rozrodczym bezwzględnie wymagane jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie terapii, podczas przerw w leczeniu oraz przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu terapii. Konieczne są również regularne testy ciążowe.
Mężczyźni przyjmujący lenalidomid powinni stosować prezerwatywy podczas kontaktów seksualnych z kobietami w wieku rozrodczym, nawet jeśli przeszli wazektomię, ze względu na obecność leku w nasieniu. Środki ostrożności należy utrzymać przez co najmniej 4 tygodnie po zakończeniu terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kleder 15 mg
Lenalidomid (lek Kleder) dostępny jest w kapsułkach twardych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg i 25 mg, z różną zawartością laktozy (od 107 mg do 214 mg w zależności od dawki). Podstawowym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na lenalidomid lub składniki pomocnicze, w tym laktozę, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z nietolerancją laktozy. Ze względu na silne działanie teratogenne, lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie spełniają rygorystycznych wymogów programu zapobiegania ciąży, obejmującego stosowanie skutecznej antykoncepcji i regularne testy ciążowe co 4 tygodnie przed, w trakcie i po terapii.
antykoncepcja, ciąża, działanie niepożądane, działanie teratogenne, farmakoterapia, kapsułka twarda, Kleder, laktoza, lenalidomid, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, opcja terapeutyczna, Program Zapobiegania Ciąży, substancja pomocnicza, teratogenność lenalidomidu, test ciążowy, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Pharmascience 20 mg
Badania przedkliniczne lenalidomidu wykazały stosunkowo niską toksyczność ostrą, z minimalną dawką letalną doustną przekraczającą 2000 mg/kg mc/dobę u gryzoni. W toksyczności przewlekłej u szczurów, przy dawkach 75-300 mg/kg mc/dobę przez 26 tygodni, zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg mc/dobę, co odpowiada około 25-krotności ekspozycji u ludzi (AUC). U małp dawki 4-6 mg/kg mc/dobę przez 20 tygodni wywołały ciężką toksyczność hematologiczną i wielonarządową, natomiast dawki 1-2 mg/kg mc/dobę przez rok powodowały łagodne, odwracalne zmiany w szpiku i grasicy, przy czym 1 mg/kg mc/dobę odpowiada dawce stosowanej u ludzi (AUC). Badania teratogenności u małp wykazały poważne wady wrodzone, w tym atrezję odbytu, deformacje kończyn i zmiany trzewi, przy dawkach 0,5-4 mg/kg mc/dobę. U królików dawki 10-20 mg/kg mc/dobę indukowały wady rozwojowe płuc, nerek i szkieletu płodów, co potwierdza silny potencjał teratogenny lenalidomidu.
aberracja chromosomowa, atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, AUC, badanie karcynogenności, działanie teratogenne lenalidomidu, komórkowość szpiku kostnego, krwotok wielonarządowy, mineralizacja miedniczek nerkowych, NOAEL, płat środkowy płuc, polidaktylia, potencjał karcynogenny, stosunek komórek mieloidalnych/erytroidalnych, teratogenność lenalidomidu, test mikrojądrowy, toksyczność ostra lenalidomidu, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, układ krwiotwórczy, utrata masy ciała, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa, zmniejszenie liczby krwinek - Leksykon substancji czynnych
Lenalidomid – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Lenalidomid, będący immunomodulatorem strukturalnie podobnym do talidomidu, nie wykazuje negatywnego wpływu na płodność w badaniach na szczurach przy dawkach do 500 mg/kg, co odpowiada 200-500-krotnie wyższym dawkom niż stosowane u ludzi (10-25 mg). Mimo to, lek charakteryzuje się wysokim potencjałem teratogennym, potwierdzonym badaniami na małpach, które wykazały wady wrodzone analogiczne do tych wywoływanych przez talidomid. W związku z tym lenalidomid jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży, a kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez cały okres terapii. W przypadku zajścia w ciążę podczas leczenia konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii oraz skierowanie pacjentki do specjalisty w dziedzinie teratologii celem szczegółowej oceny płodu i dalszego postępowania.
badanie obrazowe, działanie teratogenne, karmienie piersią, metoda antykoncepcji, mleko ludzkie, nadzór farmaceutyczny, niewydolność nerek, potencjał teratogenny, Program Zapobiegania Ciąży, przeciwwskazanie bezwzględne, skutek teratogenny, talidomid, teratogenność lenalidomidu, teratologia, wada wrodzona, wiek rozrodczy, właściwości immunomodulujące, wydłużony czas wydalania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Zentiva 2,5 mg
Przedkliniczne badania lenalidomidu wykazały wyraźne działanie teratogenne, potwierdzone w modelach na małpach i królikach. U małp podawano dawki od 0,5 do 4 mg/kg mc./dobę, co skutkowało wadami wrodzonymi takimi jak atrezja odbytu, liczne anomalie kończyn (m.in. oligodaktylia, polidaktylia, brak rotacji) oraz zmiany w narządach wewnętrznych. U królików, przy dawkach 3, 10 i 20 mg/kg mc./dobę, obserwowano brak płata środkowego płuc, przemieszczenie nerek oraz zmienność tkanek miękkich i szkieletu płodów. Efekty te występowały przy dawkach toksycznych dla samic, co wskazuje na bezpośredni wpływ lenalidomidu na rozwój płodu. Minimalna dawka letalna u gryzoni przekraczała 2000 mg/kg mc./dobę, co świadczy o wysokim progu ostrej toksyczności.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie mutagenności, brak płata środkowego płuc, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, komórkowość szpiku kostnego, krwotok wielonarządowy, mineralizacja miedniczek nerkowych, narząd limfatyczny, NOAEL, oligodaktylia, pęcherzyk żółciowy, polidaktylia, przemieszczenie nerki, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, teratogenność lenalidomidu, test mikrojąderek komórkowych, toksyczny wpływ na rozwój, układ krwiotwórczy, wada wrodzona, wada wrodzona kończyny, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa, zmniejszenie liczby krwinek białych, zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, zmniejszenie liczby płytek krwi - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Fresenius Kabi 7,5 mg
Lenalidomid wykazuje istotny potencjał teratogenny potwierdzony w badaniach na małpach i królikach, gdzie dawki od 0,5 do 20 mg/kg/dobę indukowały liczne wady rozwojowe, takie jak atrezja odbytu, deformacje kończyn, oligodaktylia, polidaktylia oraz anomalie narządów wewnętrznych (np. hipoplazja pęcherzyka żółciowego, brak płata środkowego płuc). W badaniach toksyczności przewlekłej u szczurow i małp stwierdzono odwracalne zmiany w mineralizacji nerek, atrofie układu chłonnego i szpiku kostnego, a także hematologiczne zaburzenia (leukopenia, anemia, trombocytopenia) przy dawkach od 1 mg/kg/dobę, co odpowiada ekspozycji u ludzi ocenianej na podstawie AUC. Minimalna dawka letalna po podaniu doustnym przekracza 2000 mg/kg/dobę u gryzoni, wskazując na niską ostrą toksyczność leku.
aberracja chromosomowa, anemia, atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, działanie mutagenne, hipoplazja pęcherzyka żółciowego, komórkowość szpiku kostnego, krwotok wielonarządowy, leukopenia, mineralizacja miedniczek nerkowych, morfologia krwi, oligodaktylia, polidaktylia, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przemieszczenie nerek, stosunek komórek mieloidalnych/erytroidalnych, teratogenność lenalidomidu, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność układu krwiotwórczego, trombocytopenia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lenalidomide Zentiva 2,5 mg
Lenalidomid, stosowany w terapii onkologicznej, wymaga starannej kwalifikacji pacjentów ze względu na istotne przeciwwskazania i ryzyko działań niepożądanych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lenalidomid lub substancje pomocnicze, w tym laktozę, której zawartość w kapsułkach wynosi od 66,4 mg (5 mg kapsułki) do 332,2 mg (25 mg kapsułki). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentki w ciąży oraz kobiety w wieku rozrodczym, które muszą spełniać rygorystyczne warunki Programu Zapobiegania Ciąży, aby uniknąć ekspozycji płodu na teratogenne działanie leku. W przypadku braku możliwości stosowania skutecznej antykoncepcji lub nieregularnego monitorowania, terapia lenalidomidem jest przeciwwskazana.
analog talidomidu, badanie krwi, ciężka niewydolność nerek, działanie teratogenne, nadwrażliwość na lenalidomid, nietolerancja laktozy, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, Program Zapobiegania Ciąży, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna na lenalidomid, skuteczna antykoncepcja, struktura chemiczna, talidomid, teratogenność lenalidomidu, test ciążowy, wada rozwojowa płodu, wizyta kontrolna, zaburzenie czynności wątroby