krwawienie domięśniowe

Krwawienie domięśniowe to stan, w którym dochodzi do wynaczynienia krwi do tkanek mięśniowych. Może powstać w wyniku urazu bezpośredniego, nadmiernego wysiłku fizycznego, zaburzeń krzepnięcia krwi czy podczas stosowania leków przeciwzakrzepowych. Powoduje typowe objawy kliniczne jak ból, obrzęk, ograniczenie ruchomości, a w niektórych przypadkach krwiak widoczny jako zasinienie.

Szczególnie groźne są krwawienia domięśniowe u pacjentów z hemofilią, gdzie nawet niewielki uraz może wywołać znaczny krwotok prowadzący do zespołu ciasnoty przedziałów powięziowych. W diagnostyce wykorzystuje się badanie fizykalne, USG, tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny, które pozwalają ocenić rozległość krwawienia.

Leczenie krwawienia domięśniowego obejmuje odpoczynek, unieruchomienie kończyny, okłady z lodu, kompresję oraz elewację (zasada RICE). W przypadkach ciężkich lub związanych z zaburzeniami krzepnięcia może być konieczne podanie czynników krzepnięcia, leczenie przeciwbólowe, a w sytuacjach zagrażających ukrwieniu kończyny – interwencja chirurgiczna w celu odbarczenia krwiaka.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Działania niepożądane – Bevimlar 15 mg; 20 mg

Bevimlar, zawierający rywaroksaban w dawkach 15 mg i 20 mg, jest lekiem przeciwzakrzepowym o dobrze udokumentowanym profilu bezpieczeństwa, jednakże jego stosowanie wiąże się z ryzykiem krwawień, które stanowią najczęstsze działania niepożądane. Najczęściej obserwowane krwawienia to epistaksja (4,5%) oraz krwotok z przewodu pokarmowego (3,8%). W porównaniu z antagonistami witaminy K, rywaroksaban częściej powoduje krwawienia z błon śluzowych oraz niedokrwistość pokrwotoczną. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niekontrolowanym ciężkim nadciśnieniem tętniczym oraz u osób stosujących jednocześnie inne leki wpływające na hemostazę. U kobiet może wystąpić nasilenie i wydłużenie krwawień menstruacyjnych. Objawy powikłań krwotocznych obejmują osłabienie, bladość, zawroty głowy, duszność oraz wstrząs, a w cięższych przypadkach mogą pojawić się objawy niedokrwienia mięśnia sercowego oraz powikłania takie jak zespół ciasnoty przedziałów powięziowych czy nefropatia antykoagulantowa.
alergiczne zapalenie skóry, antagonista witaminy K, cholestaza, eozynofilowe zapalenie płuc, hemostaza, krwawienie, krwawienie domięśniowe, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, profilaktyka ŻChZZ, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon substancji czynnych
Ludzki czynnik von Willebranda – Dawkowanie i sposób podawania

Preparat Emoclot, będący koncentratem czynnika VIII zawierającym ludzki czynnik von Willebranda (vWF), wykazuje aktywność kofaktora rystocetyny (RCO) na poziomie nie mniejszym niż 10 j.m./ml dla dawki 500 j.m./10 ml oraz 20 j.m./ml dla dawki 1000 j.m./10 ml. Czynnik von Willebranda pełni kluczową rolę jako białko nośnikowe czynnika VIII, wpływając na jego stabilność i okres półtrwania w osoczu. Dawkowanie preparatu jest indywidualizowane i zależy od masy ciała pacjenta, stopnia niedoboru czynnika VIII, lokalizacji i nasilenia krwawienia oraz stanu klinicznego. Wzór na obliczenie dawki to: masa ciała [kg] x pożądany wzrost aktywności czynnika VIII [%] x 0,4, gdzie 1 j.m. czynnika VIII/kg masy ciała podnosi aktywność czynnika VIII w osoczu o 1,5-2%. Aktywność czynnika VIII powinna być monitorowana regularnie, zwłaszcza w trakcie poważnych zabiegów chirurgicznych, aby dostosować dawkowanie i częstość infuzji do indywidualnej odpowiedzi pacjenta.
aktywność czynnika VIII, białko nośnikowe, ciężka postać hemofilii, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czynnik von Willebranda, ekstrakcja zęba, hemofilia A, infuzja, jednostka międzynarodowa, kofaktor rystocetyny, koncentrat czynnika VIII, krwawienie domięśniowe, krwiak, krzepnięcie krwi, leczenie substytucyjne, odczynnik aPTT, okres półtrwania, profilaktyka krwawień, rekonstytucja, test chromogenny, wylew do stawu
Leksykon leków
Działania niepożądane – Xiltess 20 mg

Rywaroksaban, oceniany w 13 badaniach klinicznych fazy III obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się przede wszystkim ryzykiem krwawień. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są krwawienia z nosa (4,5%) oraz z przewodu pokarmowego (3,8%). W porównaniu z antagonistami witaminy K (VKA) rywaroksaban częściej powoduje krwawienia z błon śluzowych i niedokrwistość. Objawy powikłań krwotocznych obejmują osłabienie, bladość, zawroty głowy, duszność oraz wstrząs, a ciężkie krwawienia mogą prowadzić do zespołu ciasnoty przedziałów powięziowych, niewydolności nerek i nefropatii związanej z antykoagulantami. Ryzyko krwawień wzrasta u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym oraz stosujących leki wpływające na hemostazę. U kobiet obserwuje się nasilenie krwawień miesiączkowych.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, antagonista witaminy K, cholestaza, eozynofilowe zapalenie płuc, krwawienie domięśniowe, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość pokrwotoczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, powikłanie krwotoczne, profilaktyka ŻChZZ, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zapalenie wątroby, zatorowość obwodowa, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Aboxoma 5 mg

Bezpieczeństwo stosowania apiksabanu zostało potwierdzone w czterech badaniach klinicznych fazy III, obejmujących ponad 15 000 pacjentów, w tym ponad 11 000 z niezastawkowym migotaniem przedsionków (NVAF) oraz ponad 4 000 z żylna chorobą zakrzepowo-zatorową (ZŻG i ZP). Średni czas ekspozycji na lek wynosił odpowiednio 1,7 lat i 221 dni. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi były krwawienia, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego (0,76% rocznie według kryteriów ISTH), krwawienia wewnątrzgałkowe (0,18% rocznie), krwawienia z nosa, krwiaki oraz stłuczenia. Częstość występowania działań niepożądanych związanych z krwawieniem wynosiła 24,3% w badaniu NVAF porównującym apiksaban z warfaryną oraz 9,6% w porównaniu z kwasem acetylosalicylowym. W leczeniu i profilaktyce ZŻG i ZP częstość ta wynosiła 15,6% w porównaniu z enoksaparyną/warfaryną oraz 13,3% w porównaniu z placebo.
aminotransferaza, apiksaban, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hipotonia, krwawienie, krwawienie domięśniowe, krwawienie spojówkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie zaotrzewnowe, krwiomocz, krwioplucie, krwotok śródmózgowy, małopłytkowość, niedokrwistość pokrwotoczna, niezastawkowe migotanie przedsionków, obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, wysypka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Roxan 10 mg

Rywaroksaban, substancja czynna leku Roxan 10 mg, jest doustnym antykoagulantem o dobrze udokumentowanym profilu bezpieczeństwa, potwierdzonym w 13 badaniach klinicznych fazy III obejmujących 53 103 pacjentów. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) oraz z przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień i anemii różni się w zależności od wskazania: w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po zabiegach ortopedycznych krwawienia występowały u 6,8% pacjentów, a anemia u 5,9%, natomiast u pacjentów z migotaniem przedsionków częstość krwawień wynosiła 28 na 100 pacjentolat. Rywaroksaban zwiększa ryzyko zarówno jawnych, jak i utajonych krwawień, które mogą prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej i powikłań takich jak zespół ciasnoty przedziałów powięziowych czy niewydolność nerek.
antagonista witaminy K, cholestaza, krwawienie domięśniowe, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, profilaktyka udaru, rywaroksaban, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie wątroby, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności aminotransferaz, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban Intas 15 mg

Rywaroksaban, oceniany w 13 badaniach klinicznych fazy III obejmujących 53 103 dorosłych oraz w badaniach pediatrycznych z udziałem 412 młodych pacjentów, wykazuje profil bezpieczeństwa z dominującymi działaniami niepożądanymi związanymi z krwawieniami. Najczęściej obserwowane powikłania to krwawienia z nosa (4,5%) oraz z przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień i niedokrwistości różni się w zależności od wskazań klinicznych, dawkowania i czasu terapii, np. w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u dorosłych po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego krwawienia występowały u 6,8% pacjentów, a niedokrwistość u 5,9%. Ryzyko krwawień jest zwiększone u pacjentów z niekontrolowanym ciężkim nadciśnieniem tętniczym oraz u osób stosujących jednocześnie inne leki wpływające na hemostazę. Monitorowanie parametrów laboratoryjnych, takich jak hemoglobina i hematokryt, jest zalecane w celu wykrywania utajonych krwawień i oceny ich klinicznego znaczenia.
alergiczne zapalenie skóry, aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, aminotransferaza, antagonista witaminy K, bilirubina, ból w klatce piersiowej, cholestaza, choroba tętnic obwodowych, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, fosfataza alkaliczna, hemoglobina, hemostaza, hipoperfuzja, krwawienie domięśniowe, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwawienie z układu moczowo-płciowego, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadmierne krwawienie miesiączkowe, nadpłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obniżona perfuzja, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, parametr laboratoryjny, powikłanie krwotoczne, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wada zastawkowa, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zapalenie wątroby, zatorowość obwodowa, ŻChZZ, zdarzenie zakrzepowe, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, ZP, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, ZŻG
Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaxar 2,5 mg

Rywaroksaban, stosowany doustnie w dawce 2,5 mg, jest lekiem przeciwzakrzepowym o dobrze udokumentowanym profilu bezpieczeństwa, potwierdzonym w 13 badaniach klinicznych fazy III obejmujących 53103 pacjentów. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, z częstością 4,5% dla krwawień z nosa oraz 3,8% dla krwotoków z przewodu pokarmowego. Odsetek krwawień różni się w zależności od wskazania terapeutycznego, wahając się od 6,8% u pacjentów po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego do 28 na 100 pacjentolat u osób z migotaniem przedsionków. Ryzyko krwawień jest szczególnie podwyższone u pacjentów z niekontrolowanym ciężkim nadciśnieniem tętniczym oraz u tych stosujących jednocześnie leki wpływające na hemostazę. Krwawienia mogą prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej, manifestującej się objawami takimi jak osłabienie, bladość, zawroty głowy, a w cięższych przypadkach do niedokrwienia mięśnia sercowego.
aloplastyka stawu, aminotransferazy, antagonista witaminy K, cholestaza, dławica piersiowa, hemostaza, hipoperfuzja, hipowolemia, krwawienie domięśniowe, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z odbytnicy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, powikłanie krwotoczne, profilaktyka udaru, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zapalenie wątroby, zatorowość obwodowa, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Atixarso 60 mg

Atixarso (tikagrelor) w dawkach 60 mg i 90 mg wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w dużych badaniach fazy 3 (PLATO, PEGASUS) obejmujących ponad 39 000 pacjentów. Częstość przerwania terapii z powodu działań niepożądanych była wyższa w grupach leczonych tikagrelorem (7,4% w PLATO, 16,1% w PEGASUS przy dawce 60 mg + ASA) w porównaniu do klopidogrelu lub monoterapii ASA. Najczęstsze działania niepożądane to krwawienia (bardzo często ≥1/10) i duszność (bardzo często ≥1/10). Krwawienia obejmują różne lokalizacje: układ oddechowy, przewód pokarmowy, skórę, układ moczowy, a także poważne powikłania jak krwotok śródczaszkowy (≥1/1000 do <1/100) czy krwotok zaotrzewnowy (≥1/1000 do <1/100). Występują również krwawienia pourazowe i po zabiegach (≥1/100 do <1/10), co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
blok przedsionkowo-komorowy, bradyarytmia, dna moczanowa, dnawe zapalenie stawów, duszność, hiperurykemia, krwawienie, krwawienie domięśniowe, krwawienie podskórne, krwawienie z układu moczowego, krwawienie z układu oddechowego, krwiomocz, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok zaotrzewnowy, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwpłytkowy, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, podwyższony poziom kreatyniny, splątanie, system MedDRA, tikagrelor, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawroty głowy błędnikowe
Leksykon substancji czynnych
Czynnik krzepnięcia VIII – Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie substytucyjne czynnikiem VIII wymaga indywidualnego dostosowania dawki i monitorowania aktywności czynnika VIII w osoczu, wyrażanej procentowo lub w jednostkach międzynarodowych (j.m./dl). Dawka obliczana jest według wzoru: masa ciała (kg) x pożądany wzrost aktywności (%) x 0,5, przy czym 1 j.m./kg masy ciała podnosi aktywność o 1,5-2%. W trakcie terapii, szczególnie przy dużych zabiegach chirurgicznych, konieczne jest utrzymanie określonych poziomów czynnika VIII (np. 20-40% przy wczesnym wylewie do stawu, 80-100% przy poważnych operacjach) oraz częste powtarzanie infuzji co 8-24 godziny. U pacjentów z ciężką hemofilią A profilaktyka obejmuje dawki 20-40 j.m./kg co 2-3 dni, z możliwością modyfikacji u dzieci i osób z odmienną masą ciała. Metody oznaczania aktywności (test jednostopniowy aPTT vs. test chromogenny) mogą dawać różne wyniki, co należy uwzględnić przy zmianie laboratorium lub odczynników.
aktywność czynnika VIII, analiza farmakokinetyczna, choroba von Willebranda, ciągła infuzja, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czynnik krzepnięcia VIII, czynnik von Willebranda, ekstrakcja zęba, Farmakopea Europejska, hemofilia, hemofilia A ciężka, incydent zakrzepowy, inhibitor czynnika VIII, jednostka międzynarodowa, jednostopniowy test krzepnięcia, klirens, krwawienie domięśniowe, krwawienie dostawowe, krwawienie zagrażające życiu, krwiak, leczenie substytucyjne, niedobór czynnika VIII, parametry krzepnięcia, profilaktyka krwawień, stężenie w stanie stacjonarnym, terapia substytucyjna, test chromogenny, zaburzenia krzepnięcia
Leksykon leków
Działania niepożądane – Bevimlar 15 mg

Bevimlar, zawierający rywaroksaban w dawce 15 mg, jest antykoagulantem o potwierdzonym profilu bezpieczeństwa ocenionym w 13 badaniach klinicznych fazy III na 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentach pediatrycznych. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%), co wynika z mechanizmu działania leku. Ryzyko krwawień jest zróżnicowane w zależności od wskazania klinicznego i dawki, a krwawienia mogą prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej, objawiającej się osłabieniem, bladością, zawrotami głowy czy dusznością. W porównaniu do antagonistów witaminy K, rywaroksaban częściej powoduje krwawienia z błon śluzowych oraz niedokrwistość, co wymaga monitorowania hemoglobiny i hematokrytu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym oraz stosujących inne leki wpływające na hemostazę. U kobiet obserwuje się nasilenie lub wydłużenie krwawień miesiączkowych, a poważne powikłania krwotoczne mogą obejmować zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, niewydolność nerek i nefropatię związaną z antykoagulantami.
antagonista witaminy K, antykoagulant, bilirubina, cholestaza, działanie niepożądane, eozynofilowe zapalenie płuc, hemoglobina, krwawienie domięśniowe, krwawienie dostawowe, krwawienie z nosa, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nefropatia antykoagulacyjna, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość pokrwotoczna, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivertaxo 10 mg

Profil bezpieczeństwa rywaroksabanu został oceniony w 13 badaniach fazy III (69 608 dorosłych pacjentów) oraz 4 badaniach fazy II i III u 488 pacjentów pediatrycznych. Dominującym działaniem niepożądanym są krwawienia, najczęściej z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień różni się w zależności od wskazania klinicznego: od 6,8% w profilaktyce ŻChZZ po aloplastyce stawu biodrowego/kolanowego do 39,5% u dzieci leczonych przeciwzakrzepowo. W profilaktyce udaru u pacjentów z migotaniem przedsionków częstość krwawień wynosi 28 na 100 pacjentolat, a anemii 2,5 na 100 pacjentolat. Działania niepożądane obejmują m.in. niedokrwistość, trombocytopenię, reakcje alergiczne, krwotoki mózgowe, krwawienia z przewodu pokarmowego, zaburzenia czynności wątroby, skórne reakcje nadwrażliwości oraz powikłania mięśniowo-szkieletowe i nerkowe.
aloplastyka stawu biodrowego, antagonista witaminy K, antykoagulant, eozynofilowe zapalenie płuc, hematokryt, hemoglobina, kaskada krzepnięcia, krwawienie domięśniowe, krwawienie z nosa, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok z układu moczowo-płciowego, leczenie ZŻG, lek przeciwpłytkowy, migotanie przedsionków, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, powikłanie krwotoczne, profil bezpieczeństwa rywaroksabanu, profilaktyka ŻChZZ, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zaburzenie czynności wątroby, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaxar 20 mg

Rywaroksaban, substancja czynna leku Rivaxar w dawce 20 mg, jest doustnym antykoagulantem o dobrze udokumentowanym profilu bezpieczeństwa, potwierdzonym w 13 badaniach klinicznych III fazy z udziałem 53 103 pacjentów. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) oraz z przewodu pokarmowego (3,8%). Krwawienia mogą wystąpić z różnych narządów i tkanek, prowadząc do niedokrwistości pokrwotocznej o różnym nasileniu, w tym potencjalnie śmiertelnej. W porównaniu z antagonistami witaminy K (VKA) rywaroksaban częściej powoduje krwawienia z błon śluzowych oraz niedokrwistość. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy sugerujące powikłania krwotoczne, takie jak osłabienie, bladość, zawroty głowy, ból głowy, duszność czy wstrząs, a także objawy niedokrwienia mięśnia sercowego.
alergiczne zapalenie skóry, aminotransferaza, antagonista witaminy K, badanie hemoglobiny, bilirubina, ból w klatce piersiowej, cholestaza, dławica piersiowa, doustny antykoagulant, fosfataza alkaliczna, hematokryt, hemostaza, hipoperfuzja, klasyfikacja MedDRA, krwawienie domięśniowe, krwawienie menstruacyjne, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, powikłanie krwotoczne, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, tętniak rzekomy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, układ krzepnięcia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zapalenie wątroby, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Bevimlar 20 mg

Rywaroksaban, substancja czynna leku Bevimlar, został przebadany w licznych badaniach klinicznych obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych, co pozwoliło na dokładne określenie profilu bezpieczeństwa. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%), co jest zgodne z mechanizmem działania antykoagulanta. W porównaniu z antagonistami witaminy K (VKA) rywaroksaban częściej powoduje krwawienia z błon śluzowych oraz niedokrwistość. Szczególnie narażeni na powikłania krwotoczne są pacjenci z niekontrolowanym ciężkim nadciśnieniem tętniczym oraz stosujący jednocześnie inne leki wpływające na hemostazę. Objawy powikłań obejmują osłabienie, bladość, zawroty głowy, duszność, a w ciężkich przypadkach mogą prowadzić do zgonu lub niedokrwienia mięśnia sercowego.
antykoagulant, eozynofilowe zapalenie płuc, krwawienie, krwawienie domięśniowe, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadmierne krwawienie miesiączkowe, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, reakcja anafilaktyczna, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wylew krwi do stawu, zapalenie wątroby, zatorowość obwodowa, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban OLIMP 15 mg

Rywaroksaban, substancja czynna leku Rivaroxaban OLIMP (15 mg), wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w 13 badaniach fazy III obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, w tym krwawienie z nosa (4,5%) i krwotok z przewodu pokarmowego (3,8%), co jest zgodne z mechanizmem działania jako inhibitora czynnika Xa. Częstość krwawień i anemii różni się w zależności od wskazania klinicznego, np. profilaktyka ŻChZZ po aloplastyce stawu biodrowego/kolanowego wiąże się z 6,8% krwawień i 5,9% anemii, a leczenie ŻChZZ u dzieci poniżej 18 lat z 39,5% krwawień i 4,6% anemii. W badaniach obserwowano także inne działania niepożądane, takie jak niedokrwistość, trombocytopenia, reakcje alergiczne, krwotoki mózgowe, tachykardię, zaburzenia wątroby oraz krwawienia z różnych narządów, klasyfikowane według częstości występowania od bardzo często do bardzo rzadko.
cholestaza, dławica piersiowa, eozynofilowe zapalenie płuc, inhibitor czynnika Xa, krwawienie domięśniowe, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, profilaktyka ŻChZZ, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachykardia, tętniak rzekomy, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie wątroby, zespół ciasnoty przedziałów, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Rombidux 15 mg

Rywaroksaban w dawce 15 mg, stosowany w różnych wskazaniach klinicznych, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się przede wszystkim ryzykiem krwawień, które są najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi. Najczęstsze krwawienia obejmują epistaksję (4,5%) oraz krwotoki z przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość występowania krwawień i anemii różni się w zależności od wskazania terapeutycznego, np. profilaktyka ŻChZZ po alloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego wiąże się z 6,8% ryzykiem krwawień i 5,9% anemii, natomiast u pacjentów z migotaniem przedsionków częstość krwawień wynosi 28 na 100 pacjentolat, a anemii 2,5 na 100 pacjentolat. Ryzyko powikłań krwotocznych jest wyższe u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, osób starszych oraz u tych stosujących jednocześnie leki przeciwpłytkowe lub inne antykoagulanty.
alloplastyka stawu biodrowego, antagonista witaminy K, dławica piersiowa, hipowolemia, krwawienie domięśniowe, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, mechanizm działania leku, migotanie przedsionków, nadpłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, profilaktyka ŻChZZ, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wylew krwi do stawu, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka
Leksykon leków
Działania niepożądane – Rixacam 10 mg

Profil bezpieczeństwa rywaroksabanu (lek Rixacam, 10 mg tabletki powlekane) został potwierdzony w 13 badaniach fazy III obejmujących 69 608 dorosłych oraz 4 badaniach pediatrycznych z 488 pacjentami. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, wynikające z mechanizmu antykoagulacyjnego leku. Najczęstsze powikłania krwotoczne to krwawienia z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień różni się w zależności od wskazań klinicznych: 6,8% w profilaktyce ŻChZZ po aloplastyce stawu biodrowego/kolanowego, 12,6% u hospitalizowanych niechirurgicznie, 23% w leczeniu ZŻG/ZP, 39,5% u dzieci z ŻChZZ, 28/100 pacjentolat u pacjentów z migotaniem przedsionków, 22/100 pacjentolat po ostrym zespole wieńcowym oraz 6,7/100 pacjentolat u pacjentów z CAD/PAD. Niedokrwistość występowała z częstością 0,15–8,38/100 pacjentolat. Działania niepożądane obejmują także zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, nadpłytkowość, trombocytopenia), reakcje alergiczne (rzadko anafilaksja), objawy neurologiczne (zawroty głowy, ból głowy, rzadko krwotok mózgowy), krwawienia oczno-mózgowe, zaburzenia sercowo-naczyniowe (tachykardia, niedociśnienie), oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego i wątroby (często wzrost aminotransferaz, rzadko żółtaczka i zapalenie wątroby).
alergiczne zapalenie skóry, antykoagulant, cholestaza, dławica piersiowa, eozynofilowe zapalenie płuc, hemostaza, krwawienie, krwawienie domięśniowe, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok z układu moczowo-płciowego, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niestrawność, niewydolność nerek, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zaburzenia czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności aminotransferaz, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban Bluefish 20 mg

Bezpieczeństwo stosowania rywaroksabanu oceniono w 13 badaniach fazy III z udziałem 69 608 dorosłych oraz 4 badaniach pediatrycznych z 488 pacjentami. Najczęstszym działaniem niepożądanym były krwawienia, w tym epistaksis (4,5%) i krwotoki z przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień różniła się w zależności od wskazania: 6,8% w profilaktyce ŻChZZ po aloplastyce stawu biodrowego/kolanowego, 23% w leczeniu ZŻG i ZP oraz profilaktyce nawrotów, a u dzieci leczonych z powodu ŻChZZ aż 39,5%. Ryzyko krwawień obejmuje spektrum od łagodnych wybroczyn do zagrażających życiu krwotoków, z możliwymi powikłaniami takimi jak zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, niewydolność nerek i nefropatia antykoagulantowa. W porównaniu z antagonistami witaminy K, rywaroksaban częściej powodował krwawienia z błon śluzowych, w tym nasilone krwawienia miesiączkowe u kobiet w wieku rozrodczym.
alergiczne zapalenie skóry, antagonista witaminy K, antykoagulant, dysfagia, dyspepsja, hemartros, krwawienie domięśniowe, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, nefropatia antykoagulacyjna, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, powikłanie krwotoczne, rywaroksaban, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban APC 10 mg

Rywaroksaban, będący bezpośrednim inhibitorem czynnika Xa, został oceniony w 13 badaniach fazy III obejmujących 69 608 dorosłych oraz 412 pacjentów pediatrycznych. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%), co wynika z mechanizmu działania leku. W porównaniu z antagonistami witaminy K, rywaroksaban częściej powoduje krwawienia z błon śluzowych oraz niedokrwistość. Szczególnie narażone na powikłania krwotoczne są grupy pacjentów z niekontrolowanym ciężkim nadciśnieniem tętniczym, stosujące leki wpływające na hemostazę oraz kobiety w wieku rozrodczym, u których obserwuje się nasilone krwawienia menstruacyjne. Objawy sugerujące krwawienie to m.in. osłabienie, bladość, zawroty głowy, duszność oraz wstrząs, a w ciężkich przypadkach niedokrwienia mięśnia sercowego.
antagonista witaminy K, dławica piersiowa, inhibitor czynnika Xa, krwawienie domięśniowe, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, migotanie przedsionków, nadpłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, powikłanie krwotoczne, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Rombidux 20 mg

Bezpieczeństwo stosowania rywaroksabanu oceniono w 13 badaniach klinicznych fazy III obejmujących 53 103 pacjentów z różnymi wskazaniami, takimi jak profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP), profilaktyka udaru u pacjentów z migotaniem przedsionków oraz profilaktyka zdarzeń zakrzepowych po ostrym zespole wieńcowym. Dominującym działaniem niepożądanym są krwawienia, najczęściej z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%), co jest zgodne z mechanizmem antykoagulacyjnym leku. Często obserwowano niedokrwistość (1,6-5,9% w zależności od wskazania), nadpłytkowość i trombocytopenię. Reakcje alergiczne, w tym rzadkie anafilaksje, oraz objawy neurologiczne jak zawroty i bóle głowy, a także poważniejsze powikłania krwotoczne (krwotok mózgowy, śródczaszkowy) były zgłaszane niezbyt często. Inne działania niepożądane obejmowały krwotoki oczne, tachykardię, niedociśnienie, krwiaki, krwawienia z układu oddechowego i przewodu pokarmowego, zaburzenia czynności wątroby, reakcje skórne (w tym rzadkie ciężkie zespoły), bóle mięśniowo-szkieletowe oraz zaburzenia nerek, w tym rzadką ostrą niewydolność nerek.
alergiczne zapalenie skóry, anemia, antykoagulant, cholestaza, dławica piersiowa, krwawienie domięśniowe, krwawienie miesiączkowe, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok z układu moczowo-płciowego, migotanie przedsionków, nadpłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotocza, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostry zespół wieńcowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, suchość błony śluzowej, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zawroty głowy, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, zwiększenie aktywności aminotransferaz, zwiększenie stężenia bilirubiny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban Aurovitas 15 mg

Bezpieczeństwo stosowania rywaroksabanu zostało ocenione w 13 badaniach klinicznych fazy III, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) i przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość krwawień różni się w zależności od wskazania: w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego krwawienia występowały u 6,8% pacjentów, anemia u 5,9%, natomiast w leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej krwawienia dotyczyły 23% pacjentów, anemia 1,6%. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), obejmując m.in. niedokrwistość, trombocytopenię, reakcje alergiczne, krwotoki mózgowe, krwawienia z różnych narządów, zaburzenia wątroby, skóry, mięśniowo-szkieletowe oraz nerek. Ryzyko krwawienia jest zwiększone u pacjentów z niekontrolowanym ciężkim nadciśnieniem tętniczym oraz stosujących leki wpływające na hemostazę.
alergiczne zapalenie skóry, aloplastyka stawu biodrowego, cholestaza, dławica piersiowa, eozynofilowe zapalenie płuc, hemoglobina hematokryt, hemostaza, hipoperfuzja, krwawienie domięśniowe, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachykardia, tętniak rzekomy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, zwiększenie aktywności aminotransferaz, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban Bluefish 10 mg

Rywaroksaban, stosowany u ponad 69 000 dorosłych i 488 pacjentów pediatrycznych w badaniach klinicznych fazy II i III, wykazuje profil bezpieczeństwa z dominującym ryzykiem krwawień, które są najczęstszym działaniem niepożądanym. Najczęściej obserwowane powikłania krwotoczne to krwawienia z nosa (4,5%) oraz z przewodu pokarmowego (3,8%). W profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego, przy dawce 10 mg rywaroksabanu, odsetek krwawień wynosił 6,8%, a niedokrwistości 5,9%. Ryzyko krwawień obejmuje zarówno krwawienia jawne, jak i utajone, które mogą prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej o różnym nasileniu, włącznie z ryzykiem zgonu. W porównaniu z antagonistami witaminy K, rywaroksaban częściej powoduje krwawienia z błon śluzowych oraz niedokrwistość, co wymaga monitorowania hemoglobiny i hematokrytu, zwłaszcza u pacjentów z niekontrolowanym ciężkim nadciśnieniem tętniczym lub stosujących leki wpływające na hemostazę.
alergiczne zapalenie skóry, aloplastyka stawu biodrowego, aminotransferazy, amylaza, antagonista witaminy K, bilirubina sprzężona, dławica piersiowa, działanie przeciwzakrzepowe, fosfataza alkaliczna, GGTP, hematokryt, hemostaza, hipoperfuzja, krwawienie domięśniowe, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok podspojówkowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z odbytnicy, krwotok z przewodu pokarmowego, lipaza, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niedokrwistość pooperacyjna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, stężenie bilirubiny, stężenie hemoglobiny, tachykardia, tętniak rzekomy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zaburzenia czynności wątroby, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Kardatuxan 20 mg

Rywaroksaban (Kardatuxan) jest doustnym lekiem przeciwzakrzepowym, którego bezpieczeństwo stosowania oceniono w 13 badaniach klinicznych fazy III, obejmujących 69 608 dorosłych oraz 488 pacjentów pediatrycznych. Głównym ryzykiem związanym z terapią rywaroksabanem jest zwiększone ryzyko krwawień, które występują z różną częstością w zależności od populacji i wskazań – od 6,8% u pacjentów po planowej aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego do 39,5% u dzieci z żylna chorobą zakrzepowo-zatorową. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to krwawienia z nosa (4,5%) oraz krwotok z przewodu pokarmowego (3,8%). Objawy powikłań krwotocznych obejmują osłabienie, bladość, zawroty głowy, duszność, a w cięższych przypadkach mogą prowadzić do zespołu ciasnoty przedziałów powięziowych, niewydolności nerek czy niedokrwienia mięśnia sercowego. Ryzyko krwawień jest wyższe u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym oraz u osób stosujących jednocześnie inne leki wpływające na hemostazę.
aloplastyka stawu biodrowego, aminotransferazy, antagonista witaminy K, badanie hemoglobiny, bilirubina, cholestaza, eozynofilowe zapalenie płuc, hemostaza, hipoperfuzja, krwawienie, krwawienie domięśniowe, krwawienie menstruacyjne, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, powikłanie krwotoczne, reakcja anafilaktyczna, rywaroksaban, tachykardia, tętniak rzekomy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zapalenie wątroby, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Beriate 250 250 j.m.

Beriate to ludzki czynnik VIII krzepnięcia (FVIII) pozyskiwany z osocza, dostępny w dawkach 250, 500, 1000 i 2000 j.m., w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Po rekonstytucji stężenie FVIII wynosi 100 j.m./ml dla dawek 250-1000 j.m. oraz około 200 j.m./ml dla dawki 2000 j.m. Preparat charakteryzuje się średnią swoistą aktywnością około 400 j.m./mg białka, a moc określana jest metodą chromogenną zgodną z Farmakopeą Europejską. Produkt zawiera również sód w ilości około 100 mmol/l (2,3 mg/ml). Beriate jest wskazany do profilaktyki i leczenia krwawień u pacjentów z hemofilią A (wrodzonym niedoborem FVIII) oraz w terapii nabytego niedoboru czynnika VIII, który może wystąpić w przebiegu chorób autoimmunologicznych, obecności inhibitorów, nowotworów, stosowania leków lub zaawansowanej ciąży.
choroba autoimmunologiczna, czynnik VIII krzepnięcia, epizod krwawienia, hemofilia typu A, inhibitory czynnika VIII, koncentrat czynnika VIII, krwawienie domięśniowe, krwawienie dostawowe, leczenie hemofilii, leczenie krwawień, metoda chromogenna, nabyty niedobór czynnika VIII, niedobór czynnika VIII, osocze ludzkie, profilaktyka krwawień, przeciwciała przeciwko czynnikowi VIII, przedłużone krwawienie, rekonstytucja leku, wrodzony niedobór czynnika VIII, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenie krzepnięcia krwi
Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban Medreg 10 mg

Rivaroxaban Medreg (rywaroksaban) jest doustnym antykoagulantem o dobrze udokumentowanym profilu bezpieczeństwa, stosowanym zarówno u dorosłych, jak i pacjentów pediatrycznych. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, w tym krwawienia z nosa (4,5%) oraz z przewodu pokarmowego (3,8%). Częstość powikłań krwotocznych i anemii różni się w zależności od wskazań, wahając się od 6,8% u pacjentów po alloplastyce stawu biodrowego/kolanowego do 39,5% u dzieci leczonych z powodu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Rywaroksaban zwiększa ryzyko zarówno jawnych, jak i utajonych krwawień, które mogą prowadzić do niedokrwistości pokrwotocznej, a objawy kliniczne zależą od lokalizacji i rozległości krwawienia. W porównaniu z antagonistami witaminy K obserwuje się częstsze krwawienia z błon śluzowych oraz niedokrwistość.
alergiczne zapalenie skóry, alloplastyka stawu biodrowego, aminotransferaza, antagonista witaminy K, dławica piersiowa, działanie niepożądane, eozynofilowe zapalenie płuc, hematokryt, hemostaza, krwawienie, krwawienie domięśniowe, krwawienie menstruacyjne, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z dziąseł, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok oczny, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwzakrzepowy, mechanizm działania, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niedokrwistość pokrwotoczna, niestrawność, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, powikłanie krwotoczne, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivaroxaban OLIMP 20 mg

Rywaroksaban, oceniany w badaniach klinicznych fazy III u 69 608 dorosłych i 488 pacjentów pediatrycznych, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla leków przeciwzakrzepowych, z dominującymi działaniami niepożądanymi w postaci krwawień. Najczęściej obserwowane są krwawienia z nosa (4,5%) oraz z przewodu pokarmowego (3,8%), przy czym częstość powikłań krwotocznych zależy od wskazania klinicznego, dawki i czasu terapii (np. 6,8% w profilaktyce po operacjach ortopedycznych, do 23% w leczeniu i profilaktyce nawrotów ZŻG i ZP). U pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym lub stosujących inne leki wpływające na hemostazę ryzyko krwawień jest zwiększone. W porównaniu z antagonistami witaminy K częściej występują krwawienia z błon śluzowych oraz niedokrwistość. Klinicznie istotne powikłania mogą manifestować się objawami takimi jak osłabienie, bladość, zawroty głowy, duszność czy wstrząs, a także powikłaniami wtórnymi do ciężkiego krwawienia, np. zespół ciasnoty przedziałów powięziowych czy nefropatia związana z antykoagulantami.
andeksanet alfa, antagonista witaminy K, antykoagulant, cholestaza, dławica piersiowa, eozynofilowe zapalenie płuc, koncentrat czynników zespołu protrombiny, krwawienie domięśniowe, krwawienie z błon śluzowych, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok mózgowy, krwotok śródczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas traneksamowy, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadpłytkowość, nefropatia związana z antykoagulantami, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, reakcja alergiczna, rekombinowany czynnik VIIa, rywaroksaban, tachykardia, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wylew krwi do stawu, zakrzepica żył głębokich, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół ciasnoty przedziałów powięziowych, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon substancji czynnych
Czynnik IX – Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie hemofilii B preparatami zawierającymi czynnik IX wymaga ścisłego nadzoru doświadczonego lekarza oraz precyzyjnego monitorowania aktywności czynnika IX w osoczu, wyrażanej w procentach wartości normalnej lub jednostkach międzynarodowych (j.m./dl). Dawkowanie ustala się na podstawie masy ciała pacjenta oraz pożądanego wzrostu aktywności czynnika IX, stosując wzory specyficzne dla preparatów Betafact (1 j.m./kg → wzrost o 1,08%) i Immunine (1 j.m./kg → wzrost o 1,1%). W trakcie leczenia istotne jest dostosowanie dawki i częstotliwości podawania do nasilenia krwawienia lub rodzaju zabiegu chirurgicznego, z zalecanymi stężeniami czynnika IX od 20% do 100% i odpowiednią częstotliwością wlewów (np. co 8–24 godziny). W profilaktyce długoterminowej u pacjentów z ciężką postacią hemofilii B stosuje się dawki 20–40 j.m./kg co 3–4 dni, z możliwością modyfikacji u dzieci i młodszych pacjentów.
aktywność czynnika IX, czas krzepnięcia kaolinowo-kefalinowy, czas krzepnięcia krwi, czynnik IX, ekstrakcja zęba, hemofilia, hemofilia B, indukcja tolerancji immunologicznej, inhibitor czynnika IX, jednostka międzynarodowa, koncentrat czynnika VIII, krwawienie, krwawienie domięśniowe, krwawienie dostawowe, krwawienie z jamy ustnej, krwiak, krwotok zagrażający życiu, krzepliwość krwi, liczba płytek krwi, niedobór czynnika IX, okres półtrwania biologiczny, osocze ludzkie, pacjent pediatryczny, podanie dożylne, profilaktyka przeciwkrwotoczna, rekonstytucja, terapia substytucyjna, tromboelastogram, zabieg chirurgiczny
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Octanine F 500 500 j.m.

Octanine F to preparat zawierający ludzki czynnik krzepnięcia IX, pozyskiwany z osocza dawców, stosowany w leczeniu i profilaktyce krwawień u pacjentów z hemofilią B, czyli wrodzonym niedoborem czynnika IX. Lek dostępny jest w dwóch dawkach: 500 j.m. i 1000 j.m. czynnika IX w fiolce, które po rekonstytucji wodą do wstrzykiwań (odpowiednio 5 ml i 10 ml) dają roztwór o stężeniu około 100 j.m./ml. Aktywność swoista preparatu wynosi około 100 j.m./mg białka, a jego skuteczność jest potwierdzona testem krzepnięcia zgodnym z Farmakopeą Europejską i międzynarodowym wzorcem WHO, co gwarantuje standaryzację działania.
czynnik krzepnięcia IX, epizod krwotoczny, Farmakopea Europejska, hemofilia B, krwawienie aktywne, krwawienie domięśniowe, krwawienie dostawowe, krwawienie pooperacyjne, krwawienie pourazowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok wewnątrzczaszkowy, OCTANINE F, profilaktyka długoterminowa, profilaktyka okołozabiegowa, rekonstytucja leku, roztwór do wstrzykiwań, skaza krwotoczna, test krzepnięcia
Leksykon leków
Działania niepożądane – Tuxanuva 110 mg

Dabigatran eteksylan (Tuxanuva 110 mg) został oceniony klinicznie u około 64 000 pacjentów, z czego 35 000 otrzymywało ten lek. Odsetek działań niepożądanych różni się w zależności od wskazania i czasu terapii: około 9% w krótkotrwałym leczeniu po planowej endoprotezoplastyce stawu biodrowego lub kolanowego (do 42 dni), 22% u pacjentów z migotaniem przedsionków leczonych do 3 lat, 14% w leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ZŻG/ZP) oraz 15% w prewencji ZŻG/ZP. Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia, występujące u 10,5–19,4% pacjentów w zależności od wskazania, w tym 14% po zabiegach ortopedycznych, 16,6% w migotaniu przedsionków, 14,4% w leczeniu ZŻG/ZP oraz do 19,4% w prewencji ZŻG/ZP. Pomimo rzadkiego występowania dużych krwawień, ich potencjalna śmiertelność i ryzyko kalectwa wymagają szczególnej uwagi klinicznej.
dabigatran eteksylan, duże krwawienie, dyspepsja, krwawienie domięśniowe, krwawienie dostawowe, krwawienie skórne, krwawienie śródczaszkowe, krwawienie w miejscu wstrzyknięcia, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z rany, krwawienie z układu moczowo-płciowego, krwiak pourazowy, krwiomocz, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na lek, neutropenia, niedokrwistość, nieprawidłowa czynność wątroby, podwyższone enzymy wątrobowe, prewencja udaru, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zatorowość systemowa, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa