zwiększenie masy łożyska
Zwiększenie masy łożyska (hiperplazja łożyska) to patologiczny stan, w którym dochodzi do nadmiernego rozrostu tkanki łożyskowej podczas ciąży. Normalna masa łożyska w ciąży donoszonej wynosi około 400-600 gramów, natomiast w przypadku hiperplazji może ona znacząco przekraczać te wartości.
Główne przyczyny zwiększenia masy łożyska obejmują: ciążę wielopłodową, cukrzycę ciążową, niedokrwistość u matki, zakażenia wewnątrzmaciczne, nieprawidłowości chromosomalne płodu oraz choroby immunologiczne matki. Szczególnie istotnym czynnikiem jest infekcja wirusem cytomegalii (CMV), która może prowadzić do znacznego powiększenia łożyska.
Diagnostyka opiera się na badaniach ultrasonograficznych, w których obserwuje się zwiększenie grubości i objętości łożyska w stosunku do wieku ciążowego. Niekiedy konieczne jest wykonanie badań dopplerowskich w celu oceny przepływów naczyniowych. Po porodzie diagnozę potwierdza badanie histopatologiczne łożyska.
Zwiększenie masy łożyska może skutkować zaburzeniami funkcji tego narządu, wpływając na transport tlenu i składników odżywczych do płodu. W konsekwencji może prowadzić do wewnątrzmacicznego zahamowania wzrostu płodu (IUGR), przedwczesnego porodu lub zwiększonego ryzyka stanu przedrzucawkowego. Ciąże z powiększonym łożyskiem wymagają wzmożonego nadzoru położniczego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lapixen 4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lacydypiny, antagonisty kanałów wapniowych, wykazały charakterystyczne dla tej grupy leków działania farmakologiczne i toksyczne, które były w większości odwracalne. U szczurów i psów zaobserwowano zmniejszoną kurczliwość mięśnia sercowego oraz rozrost dziąseł przy wysokich dawkach, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej u szczurów dawka 15 mg/kg m.c. powodowała wewnątrzmaciczną śmierć płodu oraz zwiększenie masy łożyska, przy czym poziom NOAEL ustalono na 2,5 mg/kg m.c. U królików dawka 18 mg/kg m.c. skutkowała zmniejszeniem masy ciała płodu, z NOAEL na poziomie 9 mg/kg m.c. Ponadto, u szczurów podawanie lacydypiny przed porodem i podczas karmienia skutkowało zmniejszeniem przyrostu masy ciała młodych oraz hamowaniem intensywności skurczów macicy.
antagonista wapnia, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, gruczolak, guz z komórek śródmiąższowych jąder, hamowanie skurczów macicy, in vitro, in vivo, lacydypina, mechanizm endokrynologiczny, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozrost dziąseł, rozrost komórek śródmiąższowych, toksyczność reprodukcyjna, wewnątrzmaciczna śmierć płodu, zaparcie, zmniejszenie masy ciała płodu, zwiększenie masy łożyska - Leksykon substancji czynnych
Lacydypina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne lacydypiny, antagonisty wapnia, wykazały odwracalne działania toksyczne typowe dla tej klasy leków, takie jak zmniejszona kurczliwość mięśnia sercowego, rozrost dziąseł oraz zaparcia u szczurów i psów. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów i królików, przy dawkach odpowiednio 15 mg/kg (NOAEL 2,5 mg/kg) i 18 mg/kg (NOAEL 9 mg/kg), zaobserwowano wewnątrzmaciczną śmierć płodu, zwiększenie masy łożyska oraz zmniejszenie masy ciała płodu. Ponadto, lacydypina wpływa na mięśniówkę macicy, powodując wydłużenie ciąży, zaburzenia porodu oraz hamowanie intensywności skurczów. Wpływ na rozwój postnatalny obejmował zmniejszenie przyrostu masy ciała młodych szczurów od 7 dnia po urodzeniu do zakończenia karmienia.
antagonista wapnia, badanie przedkliniczne, ciąża, dawka toksyczna, działanie niepożądane, guz z komórek śródmiąższowych jąder, kurczliwość mięśnia sercowego, lacydypina, mechanizm działania, mięśniówka macicy, NOAEL, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, przeciwwskazanie, rozrost dziąseł, rozwój płodu, rozwój postnatalny, skurcz macicy, test toksykologiczny, wewnątrzmaciczna śmierć płodu, zaparcia, zwiększenie masy łożyska