hemochromatoza pierwotna

Hemochromatoza pierwotna to genetycznie uwarunkowane zaburzenie metabolizmu żelaza, charakteryzujące się nadmierną absorpcją żelaza z przewodu pokarmowego i jego gromadzeniem w tkankach i narządach. Najczęstszą przyczyną jest mutacja genu HFE, zwłaszcza homozygotyczna mutacja C282Y, która występuje u około 85-90% pacjentów z hemochromatozą pierwotną.

Nadmierne gromadzenie żelaza prowadzi do uszkodzenia wielu narządów, przede wszystkim wątroby (marskość, rak wątrobowokomórkowy), trzustki (cukrzyca), serca (kardiomiopatia), stawów (artropatia) oraz gruczołów wydzielania wewnętrznego (hipogonadyzm). Klasyczna triada objawów obejmuje cukrzycę, hiperpigmentację skóry i marskość wątroby, jednak obecnie rzadko obserwuje się pełnoobjawową postać choroby.

Diagnostyka opiera się na badaniach biochemicznych (podwyższone stężenie ferrytyny i wysycenie transferyny żelazem), badaniach genetycznych (identyfikacja mutacji genu HFE) oraz ocenie zawartości żelaza w wątrobie (biopsja lub rezonans magnetyczny). Leczenie polega głównie na regularnych upustach krwi (flebotomia), które należy kontynuować przez całe życie w celu utrzymania prawidłowego stężenia żelaza w organizmie.

Wczesne rozpoznanie i leczenie hemochromatozy pierwotnej ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania nieodwracalnym uszkodzeniom narządów. Pacjenci z rozpoznaną hemochromatozą powinni również być objęci badaniami przesiewowymi w kierunku marskości wątroby i raka wątrobowokomórkowego. Członkowie rodzin pierwszego stopnia chorych również powinni zostać przebadani w kierunku tej choroby.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl