kinaza receptora CSF1R
Kinaza receptora CSF1R (Colony Stimulating Factor 1 Receptor) to białko receptorowe o aktywności kinazy tyrozynowej, kodowane przez gen CSF1R zlokalizowany na chromosomie 5q32. Receptor ten odgrywa kluczową rolę w rozwoju, różnicowaniu i funkcjonowaniu komórek linii monocytów-makrofagów oraz komórek dendrytycznych.
CSF1R wiąże dwa ligandy: czynnik stymulujący kolonie makrofagów (M-CSF/CSF1) oraz interleukinę-34 (IL-34), co prowadzi do autofosforylacji receptora i aktywacji wewnątrzkomórkowych szlaków sygnałowych, w tym szlaków PI3K/AKT, RAS/MAPK i JAK/STAT. Aktywacja tych szlaków stymuluje proliferację, różnicowanie, przeżycie i migrację komórek mieloidalnych.
Zaburzenia funkcji kinazy CSF1R mają istotne znaczenie kliniczne. Mutacje w genie CSF1R są związane z dziedziczną leukoencefalopatią dominującą z ciałami sferoidalnymi (HDLS), rzadką chorobą neurodegeneracyjną charakteryzującą się postępującym otępieniem. Z kolei nadekspresja lub aktywacja CSF1R obserwowana jest w różnych nowotworach, w tym w białaczkach, glejakach i nowotworach nabłonkowych, gdzie przyczynia się do progresji choroby i oporności na leczenie.
Kinaza CSF1R stanowi obecnie obiecujący cel terapeutyczny. Inhibitory CSF1R, takie jak pexidartinib (zatwierdzony w leczeniu tenosynovial giant cell tumor), są badane w leczeniu chorób nowotworowych, neurodegeneracyjnych oraz zapalnych. Blokada osi CSF1/CSF1R może modulować mikrośrodowisko guza poprzez zmniejszenie liczby makrofagów związanych z nowotworem (TAMs), co potencjalnie zwiększa skuteczność immunoterapii i konwencjonalnych terapii przeciwnowotworowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Nintedanib STADA 100 mg
Nintedanib jest drobnocząsteczkowym inhibitorem kinaz tyrozynowych, który hamuje receptory PDGFR α/β, FGFR 1-3 oraz VEGFR 1-3, a także kinazy Lck, Lyn, Src i CSF1R poprzez kompetycyjne wiązanie z miejscem ATP w domenach kinazowych. Mechanizm ten prowadzi do zahamowania kaskad sygnałowych odpowiedzialnych za patogenezę włóknienia tkanki w chorobach śródmiąższowych płuc. W badaniach in vitro wykazano, że nintedanib hamuje uwalnianie mediatorów profibrotycznych, polaryzację makrofagów do fenotypu alternatywnego oraz kluczowe procesy włóknienia, takie jak proliferacja, migracja i transformacja fibroblastów w miofibroblasty oraz nadmierne wydzielanie macierzy pozakomórkowej. W modelach zwierzęcych potwierdzono jego działanie przeciwzapalne, przeciwfibrotyczne i naczynioprotekcyjne, m.in. zmniejszając apoptozę komórek śródbłonka mikronaczyń i patologiczną przebudowę naczyń płucnych.
adenozynotrifosforan, apoptoza komórek śródbłonka, białkowa kinaza tyrozynowa, choroba śródmiąższowa płuc, działanie przeciwfibrotyczne, idiopatyczne włóknienie płuc, inhibitor kinazy tyrozynowej, kinaza receptora CSF1R, macierz pozakomórkowa, mediator profibrotyczny, miofibroblast, natężona pojemność życiowa, nintedanib, ostre zaostrzenie IPF, polaryzacja makrofagów, proliferacja fibroblastów, przebudowa naczyniowa płuc, receptor czynnika wzrostu dla fibroblastów, receptor czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego, receptor płytkopochodnego czynnika wzrostu, reumatoidalne zapalenie stawów, transformacja fibroblastów, twardzina układowa, zdolność dyfuzyjna gazów w płucach - Leksykon substancji czynnych
Nintedanib – Właściwości farmakodynamiczne
Nintedanib jest drobnocząsteczkowym inhibitorem kinaz tyrozynowych, który hamuje aktywność receptorów PDGFR α/β, FGFR 1-3 oraz VEGFR 1-3, a także kinaz Lck, Lyn, Src i CSF1R poprzez kompetycyjne wiązanie z miejscem ATP. Mechanizm ten prowadzi do blokady kaskad sygnałowych kluczowych w patogenezie włóknienia tkanki, co potwierdzono w badaniach in vitro i na modelach zwierzęcych. Nintedanib skutecznie hamuje proliferację, migrację i transformację fibroblastów oraz wydzielanie składników macierzy pozakomórkowej, a także wpływa na polaryzację makrofagów i uwalnianie mediatorów profibrotycznych. Jego działanie przeciwfibrotyczne i przeciwzapalne potwierdzono w chorobach takich jak idiopatyczne włóknienie płuc (IPF), twardzina układowa (SSc) z towarzyszącą chorobą śródmiąższową płuc (SSc-ILD), reumatoidalne zapalenie stawów z ILD (RZS-ILD) oraz włóknienie innych narządów (płuca, skóra, serce, nerki, wątroba). Ponadto nintedanib wykazuje korzystny wpływ na naczynia krwionośne, zmniejszając apoptozę komórek śródbłonka, przebudowę naczyniową, proliferację mięśni gładkich naczyń oraz grubość ścian naczyń płucnych.
adenozynotrifosforan, apoptoza komórek śródbłonka, białkowa kinaza tyrozynowa, choroba śródmiąższowa płuc, działanie przeciwfibrotyczne, idiopatyczne włóknienie płuc, inhibitor kinazy białkowej, inhibitor kinazy tyrozynowej, kinaza receptora CSF1R, lek przeciwnowotworowy, macierz pozakomórkowa, mediator profibrotyczny, natężona pojemność życiowa, ostre zaostrzenie IPF, polaryzacja makrofagów, proliferacja fibroblastów, przebudowa naczyniowa płuc, receptor czynnika wzrostu dla fibroblastów, receptor czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego, receptor płytkopochodnego czynnika wzrostu, reumatoidalne zapalenie stawów, transformacja fibroblastów, twardzina układowa, włóknienie tkanki, zdolność dyfuzyjna gazów w płucach