przewlekła hiponatremia
Przewlekła hiponatremia to stan obniżonego stężenia sodu w surowicy krwi (poniżej 135 mmol/l), który rozwija się powoli, przez okres przekraczający 48 godzin. W przeciwieństwie do ostrej hiponatremii, organizm ma czas na wdrożenie mechanizmów adaptacyjnych, co zmniejsza ryzyko wystąpienia obrzęku mózgu.
Najczęstsze przyczyny przewlekłej hiponatremii obejmują zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH), niewydolność serca, marskość wątroby, niedoczynność tarczycy, niedoczynność kory nadnerczy oraz przyjmowanie niektórych leków (tiazydów, antydepresantów, przeciwpadaczkowych). Istotną rolę odgrywa również niewłaściwe spożycie płynów u pacjentów z upośledzoną zdolnością wydalania wody.
Objawy przewlekłej hiponatremii są zwykle łagodniejsze niż w przypadku ostrej i mogą obejmować zmęczenie, zaburzenia uwagi, niestabilność chodu, a w cięższych przypadkach nudności, wymioty, dezorientację i drgawki. Nasilenie objawów zależy od stopnia hiponatremii oraz szybkości jej rozwoju.
Leczenie przewlekłej hiponatremii powinno być ostrożne, z powolną korekcją stężenia sodu (nie więcej niż 8-10 mmol/l w ciągu 24 godzin), aby uniknąć zespołu demielinizacji osmotycznej. Terapia powinna być ukierunkowana na przyczynę podstawową, a w zależności od ciężkości i etiologii może obejmować ograniczenie płynów, podawanie soli, stosowanie waptanów (antagonistów receptora V2 wazopresyny) lub dializę.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Potassium Chloride 0,15% + Sodium Chloride 0,9% B. Braun 1,5 g/l + 9 g/l
Dawkowanie preparatów Potassium Chloride 0,15% + Sodium Chloride 0,9% oraz Potassium Chloride 0,3% + Sodium Chloride 0,9% B. Braun musi być indywidualnie dostosowane do wieku, masy ciała i stanu klinicznego pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem chorych z niewydolnością nerek lub serca. Podstawą do ustalenia dawki i szybkości infuzji są wyniki EKG oraz monitorowanie stężenia elektrolitów w osoczu, a także zapewnienie odpowiedniego odpływu moczu. Maksymalna dawka potasu u dorosłych wynosi 2-3 mmol/kg mc./dobę, a objętość płynów nie powinna przekraczać 40 ml/kg mc./dobę. U dzieci dawka i szybkość infuzji są zwykle zmniejszone, z maksymalną prędkością 0,5 mmol potasu/kg mc./godz. i dawką dobową do 3 mmol/kg mc., przy konieczności ciągłego monitorowania EKG. U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się schematy jak u dorosłych, z zachowaniem ostrożności u osób z chorobami współistniejącymi.
badanie EKG, chlorek potasu, chlorek sodu, niewydolność nerek, niewydolność serca, odpływ moczu, płyny pozakomórkowe, pompa infuzyjna, przewlekła hiponatremia, stan nawodnienia, stężenie elektrolitów, stężenie elektrolitów w osoczu, stężenie sodu w osoczu, terapia wyrównawcza, zapotrzebowanie na elektrolity - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Inj. Natrii chlorati 10% Polpharma 100 mg/ml
Koncentrat Inj. Natrii chlorati 10% Polpharma zawiera 100 mg/ml chlorku sodu (NaCl) i wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania na podstawie obrazu klinicznego oraz wyników gospodarki wodno-elektrolitowej pacjenta. Preparat podaje się wyłącznie dożylnie w formie wlewu kroplowego po uprzednim rozcieńczeniu, najczęściej do roztworów 3% (30 ml koncentratu + 70 ml rozpuszczalnika, zawartość sodu 0,51 mmol/ml) lub 5% (50 ml koncentratu + 50 ml rozpuszczalnika, zawartość sodu 0,86 mmol/ml). Maksymalna szybkość podawania roztworów nie powinna przekraczać 100 ml/godz., a wzrost stężenia sodu w surowicy nie powinien przekroczyć 12 mmol/l w ciągu 24 godzin, aby uniknąć powikłań neurologicznych i obrzęku płuc.
chlorek sodu, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipertoniczny roztwór soli, hiponatremia, obrzęk płuc, ośrodkowy układ nerwowy, ostra hiponatremia, płyn infuzyjny, przewlekła hiponatremia, roztwór chlorku sodu, roztwór infuzyjny, stężenie sodu w surowicy, wlew dożylny kroplowy, zaburzenie elektrolitowe, zatrucie wodne