zaburzenia krążenia tętniczego obwodowego
Zaburzenia krążenia tętniczego obwodowego obejmują grupę schorzeń charakteryzujących się nieprawidłowym przepływem krwi w tętnicach kończyn górnych i dolnych. Główną przyczyną tych zaburzeń jest miażdżyca tętnic, prowadząca do ich zwężenia lub całkowitego zamknięcia. Inne przyczyny to zakrzepica, zatory tętnicze, choroba Buergera, zapalenia naczyń oraz urazy mechaniczne.
Klinicznie zaburzenia te manifestują się poprzez charakterystyczne objawy, wśród których dominuje chromanie przestankowe (ból mięśni podczas wysiłku ustępujący po odpoczynku), ból spoczynkowy (szczególnie w nocy), ochłodzenie kończyny, zanik owłosienia, zmiany troficzne skóry, osłabienie tętna lub jego brak na obwodowych tętnicach. W zaawansowanych przypadkach może dojść do rozwoju niedokrwiennych owrzodzeń lub martwicy tkanek.
Diagnostyka zaburzeń krążenia tętniczego obwodowego opiera się na badaniu klinicznym, pomiarze wskaźnika kostka-ramię (ABI), badaniach obrazowych (USG Doppler, angiografia, angio-TK, angio-MR) oraz testach czynnościowych. Leczenie obejmuje modyfikację czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, farmakoterapię (leki przeciwpłytkowe, statyny, prostanoidy), a w przypadkach zaawansowanych – interwencje wewnątrznaczyniowe (angioplastyka, stentowanie) lub zabiegi chirurgiczne (endarterektomia, pomostowanie).