migrena połowiczoporaźna

Migrena połowiczoporaźna (ang. hemiplegic migraine) to rzadki podtyp migreny charakteryzujący się odwracalnym niedowładem połowiczym, który występuje podczas ataku migreny. Objaw ten może przypominać udar, co sprawia, że diagnostyka różnicowa jest niezwykle istotna.

Wyróżnia się dwie główne postacie: rodzinną migrenę połowiczoporaźną (FHM), uwarunkowaną genetycznie, związaną z mutacjami w genach CACNA1A, ATP1A2 lub SCN1A, oraz sporadyczną migrenę połowiczoporaźną (SHM). Obie formy charakteryzują się niedowładem jednostronnym, któremu często towarzyszą inne objawy aury, takie jak zaburzenia czucia, widzenia czy mowy.

Atak migreny połowiczoporaźnej zwykle rozpoczyna się od aury, która może trwać od kilku minut do kilkudziesięciu godzin, a nawet dni, co odróżnia ją od typowej aury migrenowej. Po ustąpieniu objawów neurologicznych pojawia się typowy ból głowy o charakterze migrenowym. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić także gorączka, dezorientacja, śpiączka czy napady padaczkowe.

Leczenie migreny połowiczoporaźnej opiera się na profilaktyce ataków z wykorzystaniem leków przeciwpadaczkowych, blokerów kanałów wapniowych czy beta-adrenolityków. W terapii ostrego ataku należy unikać tryptanów i ergotaminy ze względu na teoretyczne ryzyko naczynioskurczowe. Rokowanie jest zazwyczaj dobre, choć u części pacjentów mogą występować przewlekłe deficyty neurologiczne.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl