lepkość środka kontrastowego

Lepkość środka kontrastowego stanowi istotny parametr fizykochemiczny, który wpływa na właściwości przepływowe preparatu podczas badań obrazowych. Jest ona mierzona w jednostkach lepkości dynamicznej (mPa·s lub cP) i determinuje opór, jaki stawia płyn podczas przepływu przez naczynia krwionośne, cewniki oraz igły iniekcyjne.

Wyższa lepkość środka kontrastowego wiąże się z większą trudnością w podawaniu go przez cienkie cewniki oraz wymaga stosowania większej siły podczas iniekcji. Parametr ten wzrasta wraz ze wzrostem stężenia jodu w preparacie oraz maleje wraz ze wzrostem temperatury. Z tego powodu w praktyce klinicznej często podgrzewa się środki kontrastowe do temperatury ciała (37°C) przed podaniem, co znacząco poprawia ich właściwości przepływowe.

Optymalna lepkość środka kontrastowego ma szczególne znaczenie w badaniach naczyniowych, tomografii komputerowej z szybkim podaniem kontrastu oraz w kardioangiografii. Niższa lepkość umożliwia zastosowanie cieńszych cewników i igieł, zwiększa komfort pacjenta oraz zmniejsza ryzyko uszkodzenia naczyń krwionośnych podczas iniekcji.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl