tkanka łączna podnabłonkowa
Tkanka łączna podnabłonkowa (łac. lamina propria) to warstwa tkanki łącznej znajdująca się bezpośrednio pod nabłonkiem wyścielającym błony śluzowe. Stanowi ona istotny element strukturalny błon śluzowych i pełni kluczową rolę w utrzymaniu integralności oraz funkcjonalności narządów wyściełanych nabłonkiem.
Pod względem budowy histologicznej tkanka łączna podnabłonkowa składa się z luźnej tkanki łącznej zawierającej włókna kolagenowe, elastyczne, fibroblasty oraz różnorodne komórki układu immunologicznego, w tym limfocyty, plazmocyty, makrofagi i komórki tuczne. Zawiera również naczynia krwionośne i limfatyczne oraz zakończenia nerwowe, co umożliwia odpowiednie odżywienie nabłonka oraz przekazywanie sygnałów czuciowych.
Funkcjonalnie tkanka łączna podnabłonkowa odgrywa istotną rolę w obronie immunologicznej, stanowiąc pierwszą linię obrony przed patogenami, które przedostały się przez warstwę nabłonkową. Jest również miejscem wymiany substancji odżywczych i produktów przemiany materii między nabłonkiem a głębiej położonymi tkankami. W przewodzie pokarmowym tkanka ta zawiera zgrupowania tkanki limfatycznej (GALT), które stanowią ważny element układu odpornościowego.
Zmiany patologiczne w obrębie tkanki łącznej podnabłonkowej mogą prowadzić do różnych schorzeń, takich jak stany zapalne (np. zapalenie błony śluzowej żołądka), choroby autoimmunologiczne (np. choroba Leśniowskiego-Crohna) czy procesy nowotworowe. Diagnostyka tych zmian opiera się głównie na badaniach histopatologicznych materiału pobranego podczas biopsji.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak moczowodu – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w raku moczowodu (UTUC) jest wieloczynnikowe i zależy przede wszystkim od stopnia zaawansowania klinicznego (TNM), stopnia złośliwości histologicznej oraz głębokości naciekania ściany urotelialnej. W Kanadzie 5-letnie przeżycie netto wynosi około 46%, jednak w zaawansowanych stadiach może spaść do 5% lub mniej. Nowotwory o niskim stopniu złośliwości, powierzchowne i ograniczone do nabłonka mają znacznie lepsze rokowanie, z medianą przeżycia do 91,1 miesiąca, podczas gdy guzy naciekające mięśniówkę mają medianę przeżycia około 12,9 miesiąca. Czynniki takie jak wiek pacjenta, stan cywilny, zastosowana metoda chirurgiczna oraz wskaźniki stanu zapalnego (SIIS) również wpływają na prognozę. Nowoczesne modele prognostyczne, w tym nomogramy oparte na danych SEER i wskaźniku SIIS, poprawiają precyzję przewidywania całkowitego przeżycia (OS) u pacjentów po radykalnej nefroureterektomii (RNU).
chemioterapia, CSS, grading, guz powierzchowny, hemodializa, inwazja mięśniowa, model prognostyczny, niski stopień złośliwości, nomogram prognostyczny, odległy przerzut, połączenie moczowodowo-pęcherzowe, przeżycie swoiste dla raka, radioterapia, radykalna nefroureterektomia, rak moczowodu, rak urotelialny górnych dróg moczowych, skala TNM, stopień zaawansowania klinicznego, stopień złośliwości guza, stopień złośliwości histologicznej, tkanka łączna podnabłonkowa, UTUC, wskaźnik przeżycia, wskaźnik stanu zapalnego, wysoki stopień złośliwości - Leksykon chorób i schorzeń
Rak pęcherza moczowego – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w raku pęcherza moczowego jest determinowane przez wiele czynników klinicznych i patologicznych, w tym stadium zaawansowania, inwazyjność (NMIBC vs MIBC), stopień złośliwości histologicznej, obecność raka in situ (CIS), typ histologiczny, liczbę i wielkość guzów oraz obecność inwazji naczyń limfatycznych i krwionośnych. Wskaźniki 5-letniego przeżycia względnego różnią się znacznie w zależności od stadium choroby: dla raka in situ wynoszą około 97%, dla raka zlokalizowanego 71%, regionalnego 39%, a dla przerzutowego jedynie 8%. W przypadku NMIBC, mimo dobrego ogólnego rokowania (ponad 90% przypadków nie postępuje do wyższych stadiów), obserwuje się wysokie wskaźniki nawrotów sięgające 65-73% w ciągu 5 lat. Wartości ADC z rezonansu magnetycznego oraz modele nomogramowe integrujące czynniki kliniczno-patologiczne stanowią cenne narzędzia prognostyczne, szczególnie w ocenie pacjentów z rakiem T1 wysokiego stopnia poddawanych terapii BCG.
ADC, chemioterapia neoadjuwantowa, ferroptoza, gruczolakorak, inhibitory punktów kontrolnych układu immunologicznego, MIBC, naciekanie naczyń limfatycznych, NMIBC, radykalna cystektomia, rak drobnokomórkowy, rak in situ, rak naciekający mięśniówkę, rak nienaciekający mięśniówki, rak pęcherza moczowego, rak płaskonabłonkowy, rak przerzutowy, rak regionalny, rezonans magnetyczny, stadium I, stadium II, stadium III, stadium IV, stadium T1, stadium zaawansowania, terapia BCG, tkanka łączna podnabłonkowa, TURBT, typ histologiczny, węzły chłonne, wskaźniki przeżycia, złośliwość histologiczna