UTUC
UTUC (Upper Tract Urothelial Carcinoma) to nowotwór złośliwy wywodzący się z nabłonka przejściowego dróg moczowych powyżej pęcherza moczowego, obejmujący miedniczki nerkowe i moczowody. Stanowi około 5-10% wszystkich nowotworów urotelialnych, przy czym najczęściej występuje w miedniczce nerkowej (dwie trzecie przypadków).
Główne czynniki ryzyka UTUC obejmują palenie tytoniu, ekspozycję na aromatyczne aminy, nadużywanie analgetyków zawierających fenacetynę oraz nefropatię bałkańską. Charakterystyczne objawy to krwiomocz (występujący u 70-80% pacjentów), ból w okolicy lędźwiowej oraz wyczuwalna masa w tej okolicy u części chorych.
Diagnostyka UTUC opiera się na badaniach obrazowych (urografia TK, ureteropielografia wstępująca), cystoskopii oraz badaniu cytologicznym moczu. Złotym standardem terapeutycznym w przypadku inwazyjnego UTUC pozostaje radykalna nefroureterektomia z usunięciem mankietu pęcherza. W wybranych przypadkach niskiego ryzyka, szczególnie przy jedynej funkcjonującej nerce, możliwe jest leczenie oszczędzające nerkę.
Rokowanie w UTUC zależy głównie od stopnia zaawansowania i zróżnicowania nowotworu. Pięcioletnie przeżycie wynosi około 90% dla guzów nieinwazyjnych, ale spada do 30-40% w przypadku inwazji mięśniowej. Istotnym czynnikiem wpływającym na przeżycie jest również występowanie przerzutów do węzłów chłonnych i przerzutów odległych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak moczowodu – Leczenie
Rak moczowodu (UTUC) to rzadki nowotwór złośliwy wywodzący się z nabłonka przejściowego moczowodu, ściśle powiązany z rakiem pęcherza moczowego. Podstawą leczenia jest chirurgia, najczęściej radykalna nefroureterektomia obejmująca usunięcie nerki, moczowodu i mankietu pęcherzowego, wykonywana metodą otwartą, laparoskopową lub robotyczną. W wybranych przypadkach stosuje się zabiegi oszczędzające nerkę, takie jak resekcja segmentalna, ureteroneocystostomia czy chirurgia endoskopowa. Chemioterapia neoadjuwantowa (schematy oparte na cisplatynie) poprawia przeżycie w zaawansowanych stadiach, a adjuwantowa po nefroureterektomii (pT2-T4 i/lub pN+) zmniejsza ryzyko nawrotu. W terapii miejscowej niskiego stopnia stosuje się mitomycynę pyelocalyceal (Jelmyto) z 58% całkowitych odpowiedzi po 6 cotygodniowych instylacjach oraz BCG, z uwzględnieniem ryzyka posocznicy.
ablacja laserowa, atezolizumab, avelumab, Bacillus Calmette-Guérin, chemioterapia adjuwantowa, chemioterapia neoadjuwantowa, chirurgia endoskopowa, cystoskopia, enfortumab-vedotin, erdafitinib, fulguracja, górny odcinek dróg moczowych, inhibitory punktów kontrolnych, ligand programowanej śmierci 1, nabłonek przejściowy, nefroureterektomia radykalna, niwolumab, pembrolizumab, rak moczowodu, rak pęcherza moczowego, terapia wiązką protonową, ureteroneocystostomia, urotelium, UTUC, zespół Lyncha - Leksykon chorób i schorzeń
Rak moczowodu – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Rokowanie w raku moczowodu (UTUC) jest wieloczynnikowe i zależy przede wszystkim od stopnia zaawansowania klinicznego (TNM), stopnia złośliwości histologicznej oraz głębokości naciekania ściany urotelialnej. W Kanadzie 5-letnie przeżycie netto wynosi około 46%, jednak w zaawansowanych stadiach może spaść do 5% lub mniej. Nowotwory o niskim stopniu złośliwości, powierzchowne i ograniczone do nabłonka mają znacznie lepsze rokowanie, z medianą przeżycia do 91,1 miesiąca, podczas gdy guzy naciekające mięśniówkę mają medianę przeżycia około 12,9 miesiąca. Czynniki takie jak wiek pacjenta, stan cywilny, zastosowana metoda chirurgiczna oraz wskaźniki stanu zapalnego (SIIS) również wpływają na prognozę. Nowoczesne modele prognostyczne, w tym nomogramy oparte na danych SEER i wskaźniku SIIS, poprawiają precyzję przewidywania całkowitego przeżycia (OS) u pacjentów po radykalnej nefroureterektomii (RNU).
chemioterapia, CSS, grading, guz powierzchowny, hemodializa, inwazja mięśniowa, model prognostyczny, niski stopień złośliwości, nomogram prognostyczny, odległy przerzut, połączenie moczowodowo-pęcherzowe, przeżycie swoiste dla raka, radioterapia, radykalna nefroureterektomia, rak moczowodu, rak urotelialny górnych dróg moczowych, skala TNM, stopień zaawansowania klinicznego, stopień złośliwości guza, stopień złośliwości histologicznej, tkanka łączna podnabłonkowa, UTUC, wskaźnik przeżycia, wskaźnik stanu zapalnego, wysoki stopień złośliwości - Leksykon chorób i schorzeń
Rak moczowodu – Objawy
Rak moczowodu (UTUC) to rzadki nowotwór wywodzący się z komórek przejściowych wyścielających moczowody, występujący głównie u osób powyżej 65. roku życia, częściej u mężczyzn. Najczęstszym objawem jest krwiomocz (makro- lub mikrohematuria), który może pojawić się już we wczesnym stadium choroby. W miarę progresji nowotworu pojawiają się objawy bólowe w okolicy lędźwiowej, dysuria, częstomocz, nykturia, zmniejszenie strumienia moczu, utrata masy ciała i przewlekłe zmęczenie. Zaawansowane stadium może prowadzić do wodonercza z powodu zablokowania moczowodu, co skutkuje upośledzeniem funkcji nerki. Lokalizacja guza determinuje objawy kliniczne – guzy dystalne manifestują się objawami podobnymi do raka pęcherza, natomiast guzy proksymalne częściej powodują ból lędźwiowy i wodonercze. Diagnostyka powinna uwzględniać ryzyko współistnienia raka pęcherza moczowego, co wymaga regularnej kontroli obu lokalizacji.
ból lędźwiowy, częstomocz, dyzuria, hiperkalcemia, krwiomocz, mikrohematuria, nefroureterektomia, nowotwór układu moczowego, nykturia, objawy dyzuryczne, obrzęk limfatyczny, parcie na mocz, rak moczowodu, rak pęcherza moczowego, rak urotelialny górnego odcinka dróg moczowych, system TNM, UTUC, węzły chłonne regionalne, wodonercze, zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, zastój moczu, złamanie patologiczne, zmęczenie przewlekłe - Leksykon chorób i schorzeń
Rak moczowodu – Etiologia i przyczyny
Rak moczowodu jest rzadkim nowotworem urotelialnym, stanowiącym mniej niż 5-10% wszystkich nowotworów układu moczowego, rozwijającym się na skutek mutacji genetycznych w komórkach nabłonka przejściowego moczowodu. Najczęstszą aberracją chromosomalną jest utrata chromosomu 9, a mutacje w genach supresorowych, takich jak TP53, zwiększają ryzyko rozwoju choroby. Rak moczowodu występuje głównie u osób w wieku 70-80 lat, z przewagą mężczyzn (stosunek 2:1). Kluczowymi czynnikami ryzyka są palenie tytoniu (zwiększające ryzyko ponad trzykrotnie i odpowiadające za 70% przypadków u mężczyzn oraz 40% u kobiet), ekspozycja zawodowa na aminy aromatyczne i inne substancje chemiczne, zespół Lyncha (obecny u około 21% pacjentów z UTUC), przewlekłe stany zapalne dróg moczowych, nefropatia bałkańska oraz stosowanie leków nefrotoksycznych, takich jak fenacetyna czy cyklofosfamid. Występuje zjawisko „field cancerization”, co tłumaczy wieloogniskowość i współwystępowanie raka moczowodu z rakiem pęcherza moczowego.
aberracja chromosomalna, amina aromatyczna, cyklofosfamid, gen supresorowy, gen TP53, gruczolakorak, HNPCC, ifosfamid, kamica moczowa, kamica nerkowa, kielich nerkowy, kwas arystolochowy, miedniczka nerkowa, nabłonek przejściowy, nefropatia analgetyczna, nefropatia bałkańska, nowotwór górnego odcinka dróg moczowych, radioterapia miednicy, rak moczowodu, rak pęcherza moczowego, rak płaskonabłonkowy, rak urotelialny, rak urotelialny górnego odcinka dróg moczowych, schistosomatoza, UTUC, zespół Lyncha, zmiana genetyczna