stopień uzależnienia od nikotyny

Stopień uzależnienia od nikotyny określa intensywność fizycznej i psychicznej zależności od tej substancji. Jest kluczowym parametrem w diagnostyce i leczeniu uzależnienia od wyrobów tytoniowych, pomagającym lekarzom dostosować odpowiednią strategię terapeutyczną.

Do oceny stopnia uzależnienia od nikotyny najczęściej stosuje się test Fagerströma (FTND – Fagerström Test for Nicotine Dependence), który bada sześć aspektów nałogu: czas od przebudzenia do zapalenia pierwszego papierosa, trudności z powstrzymaniem się od palenia w miejscach objętych zakazem, papierosa, którego najtrudniej byłoby zrezygnować, liczbę wypalanych dziennie papierosów, intensywność palenia w pierwszych godzinach po przebudzeniu oraz palenie podczas choroby.

Uzależnienie można sklasyfikować jako: niskie (0-3 punkty w skali Fagerströma), średnie (4-6 punktów) oraz wysokie (7-10 punktów). Im wyższy stopień uzależnienia, tym silniejsze objawy zespołu abstynencyjnego i większe prawdopodobieństwo niepowodzenia w próbach zaprzestania palenia bez wsparcia farmakologicznego.

Leczenie uzależnienia od nikotyny powinno być dostosowane do jego stopnia. Przy niskim uzależnieniu często wystarczają metody behawioralne, podczas gdy średnie i wysokie uzależnienie zwykle wymaga połączenia terapii behawioralnej z farmakoterapią (nikotynowa terapia zastępcza, bupropion, wareniklina). Ocena stopnia uzależnienia stanowi również istotny element kwalifikacji pacjentów do programów leczenia uzależnienia od tytoniu.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl