leczenie dławicy piersiowej

Leczenie dławicy piersiowej obejmuje zarówno postępowanie doraźne w trakcie napadu bólu, jak i terapię długoterminową. W leczeniu doraźnym kluczową rolę odgrywają azotany krótkodziałające (nitrogliceryna podjęzykowo), które powodują szybkie rozszerzenie naczyń wieńcowych i zmniejszenie obciążenia serca. Działanie to prowadzi do poprawy ukrwienia mięśnia sercowego i ustąpienia bólu.

W terapii przewlekłej dławicy stabilnej stosuje się leki z kilku grup: beta-adrenolityki (zmniejszające zapotrzebowanie serca na tlen), antagoniści wapnia (rozszerzające naczynia wieńcowe), długodziałające azotany oraz leki przeciwpłytkowe (kwas acetylosalicylowy). Dodatkowo często włącza się statyny w celu stabilizacji blaszek miażdżycowych i inhibitory konwertazy angiotensyny dla ochrony naczyń.

Inwazyjne metody leczenia dławicy obejmują przezskórną angioplastykę wieńcową (PCI) z implantacją stentu oraz pomostowanie aortalno-wieńcowe (CABG). Wybór między leczeniem zachowawczym a inwazyjnym zależy od nasilenia objawów, wyników badań obrazowych oraz obecności czynników ryzyka. Badania wskazują, że u pacjentów z wielonaczyniową chorobą wieńcową i cukrzycą, CABG może dawać lepsze długoterminowe wyniki niż PCI.

Integralną częścią terapii dławicy piersiowej jest modyfikacja czynników ryzyka sercowo-naczyniowego: zaprzestanie palenia tytoniu, kontrola ciśnienia tętniczego i glikemii, redukcja masy ciała, regularna aktywność fizyczna oraz dieta śródziemnomorska. Rehabilitacja kardiologiczna poprawia tolerancję wysiłku, zmniejsza częstość napadów dławicy i poprawia jakość życia pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl