ostry stan wieńcowy

Ostry stan wieńcowy (ang. acute coronary syndrome, ACS) to zespół objawów klinicznych, które powstają w wyniku nagłego zmniejszenia lub przerwania przepływu krwi przez tętnice wieńcowe, co skutkuje niedokrwieniem mięśnia sercowego. Pojęcie to obejmuje niestabilną dławicę piersiową, zawał serca bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI) oraz zawał serca z uniesieniem odcinka ST (STEMI).

Główną przyczyną ostrych stanów wieńcowych jest najczęściej pęknięcie blaszki miażdżycowej w tętnicy wieńcowej z następczym tworzeniem się zakrzepu, który częściowo lub całkowicie zamyka światło naczynia. Czynniki ryzyka obejmują nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, dyslipidemię, palenie tytoniu, otyłość oraz predyspozycje genetyczne.

Klinicznie ostry stan wieńcowy manifestuje się typowo jako ból w klatce piersiowej o charakterze dławicowym, często z towarzyszącym uczuciem duszności, niepokojem, zlewnymi potami czy nudnościami. Diagnostyka obejmuje ocenę elektrokardiograficzną, oznaczenie markerów uszkodzenia mięśnia sercowego (troponiny) oraz badania obrazowe.

Postępowanie w ostrym stanie wieńcowym wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Leczenie zależy od konkretnego rozpoznania i może obejmować farmakoterapię przeciwpłytkową, przeciwkrzepliwą, leki beta-adrenolityczne, statyny oraz przezskórną interwencję wieńcową (PCI) lub pomostowanie aortalno-wieńcowe (CABG) w przypadku zawału serca.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl