Injectio Glucosi
Injectio Glucosi, znana również jako iniekcja glukozy, to forma dożylnego podawania roztworu glukozy, stosowana głównie w sytuacjach wymagających szybkiego uzupełnienia węglowodanów, energii lub płynów w organizmie pacjenta. Preparat ten występuje w różnych stężeniach, najczęściej jako roztwór 5%, 10%, 20%, 40% lub 50%.
Wskazania do stosowania iniekcji glukozy obejmują hipoglikemię, odwodnienie, żywienie pozajelitowe, a także jako nośnik dla innych leków podawanych dożylnie. Roztwory o niższym stężeniu (5-10%) są stosowane głównie do nawadniania i jako baza do przygotowania mieszanin do żywienia pozajelitowego, natomiast wyższe stężenia (20-50%) służą do szybkiego uzupełnienia energii w stanach hipoglikemii.
Podczas podawania Injectio Glucosi należy monitorować poziom glukozy we krwi pacjenta, stan nawodnienia oraz równowagę elektrolitową. Zbyt szybkie podanie stężonych roztworów może prowadzić do hiperglikemii, diurezy osmotycznej i zaburzeń elektrolitowych. U pacjentów z cukrzycą, konieczne jest szczególnie ostrożne stosowanie i dostosowanie dawki insuliny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Injectio Glucosi 10% Baxter 100 mg/ml
Injectio Glucosi 10% Baxter to roztwór do infuzji zawierający 100 mg glukozy jednowodnej na mililitr, co odpowiada stężeniu 10%. Glukoza jest naturalnym składnikiem osocza, dlatego dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa tego roztworu nie mają istotnego znaczenia klinicznego. Roztwór charakteryzuje się osmolarnością około 555 mOsm/l oraz pH w zakresie 3,5–6,5, a jego wartość energetyczna wynosi około 1680 kJ/l (400 kcal/l). Produkt jest przezroczysty, bez widocznych cząstek, co potwierdza jego fizjologiczny charakter i bezpieczeństwo stosowania jako samodzielnego preparatu infuzyjnego.