toksoid tężcowy
Toksoid tężcowy to zmodyfikowana, pozbawiona właściwości chorobotwórczych toksyna tężcowa, która zachowuje swoje właściwości antygenowe. Jest wytwarzany poprzez obróbkę chemiczną (najczęściej z użyciem formaldehydu) naturalnej toksyny produkowanej przez bakterię Clostridium tetani.
Toksoid tężcowy stanowi podstawowy składnik szczepionek przeciw tężcowi, takich jak szczepionka DTP (błonica-tężec-krztusiec), Td (tężec-błonica) czy TT (monowalentna szczepionka przeciwtężcowa). Podanie toksoidu stymuluje układ odpornościowy do produkcji przeciwciał neutralizujących, które chronią przed działaniem toksyny tężcowej w przypadku zakażenia.
Szczepienia toksoidem tężcowym są wysoce skuteczne w zapobieganiu tężcowi. Pełny cykl szczepień podstawowych zapewnia ochronę na około 10 lat, po czym zalecane są dawki przypominające. Toksoid tężcowy jest również stosowany w profilaktyce poekspozycyjnej u osób z ranami narażonymi na zakażenie C. tetani, które nie mają aktualnych szczepień przeciwtężcowych.
Działania niepożądane po podaniu toksoidu tężcowego są zwykle łagodne i obejmują miejscowy ból, zaczerwienienie i obrzęk w miejscu wstrzyknięcia. Reakcje ogólnoustrojowe, takie jak gorączka czy złe samopoczucie, występują rzadko. Ciężkie reakcje alergiczne należą do wyjątkowych powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd otoczkowy haemophilus influenzae typ b – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Szczepionka Act-HIB zawiera 10 µg polisacharydu otoczkowego Haemophilus influenzae typu b skoniugowanego z 18-30 µg toksoidu tężcowego w dawce 0,5 ml po rekonstytucji. Preparat występuje w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, który po przygotowaniu jest przezroczysty i bezbarwny. Szczepionka może zawierać śladowe ilości formaldehydu oraz mniej niż 23 mg sodu na dawkę. W Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL) nie określono wpływu szczepionki na płodność, ciążę oraz laktację, a producent wskazuje, że zagadnienie to „nie ma zastosowania” w przypadku tego preparatu.
ampułko-strzykawka, charakterystyka produktu leczniczego, formaldehyd, Haemophilus influenzae typ b, polisacharyd otoczkowy, polisacharyd otoczkowy Haemophilus influenzae typ b, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja, szczepionka Act-HIB, toksoid tężcowy, wpływ na ciążę, wpływ na laktację, wpływ na płodność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tetraxim 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka TETRAXIM, zawierająca toksoidy błoniczy (≥20 j.m., 30 Lf), tężcowy (≥40 j.m., 10 Lf), antygeny Bordetella pertussis (toksoid krztuścowy 25 µg, hemaglutynina włókienkowa 25 µg) oraz inaktywowane wirusy polio typów 1, 2 i 3 (odpowiednio 29, 7 i 26 jednostek antygenu D), jest przeznaczona głównie do szczepień dzieci. Produkt zawiera również wodorotlenek glinu (0,3 mg Al) jako adsorbent, śladowe ilości glutaraldehydu oraz antybiotyków (neomycyna, streptomycyna, polimyksyna B) i 12,5 µg fenyloalaniny na dawkę. Brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu szczepionki na płodność, ciążę i laktację, a jej stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych i karmiących piersią nie jest zalecane. W przypadku kobiet z fenyloketonurią, obecność fenyloalaniny wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko dla rozwoju płodu.
błonica, Bordetella pertussis, charakterystyka produktu leczniczego, fenyloalanina, fenyloketonuria, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, krztusiec, neomycyna, polimyksyna B, poliomyelitis, reakcja nadwrażliwości, streptomycyna, Tetraxim, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wirus polio, wodorotlenek glinu - Leksykon substancji czynnych
Fimbrie typu 2 i 3 – Właściwości farmakokinetyczne
Fimbrie typu 2 i 3 stanowią istotne antygeny w bezkomórkowej szczepionce przeciwkrztuścowej Adacel, występując w dawce 5 µg na 0,5 ml szczepionki. Antygeny te są adsorbowane na fosforanie glinu (1,5 mg na dawkę, odpowiadające 0,33 mg Al3+), co wpływa na ich uwalnianie i prezentację układowi immunologicznemu. W skład szczepionki wchodzą również inne antygeny krztuśca: toksoid krztuścowy (2,5 µg), hemaglutynina włókienkowa (5 µg) oraz pertaktyna (3 µg), a także toksoidy błoniczy (≥2 j.m.) i tężcowy (≥20 j.m.). Postać farmaceutyczna szczepionki to mętna, biała zawiesina, zapewniająca odpowiednie dostarczenie antygenów. W procesie produkcji mogą występować śladowe ilości formaldehydu i glutaraldehydu, które nie wpływają istotnie na właściwości farmakokinetyczne antygenów.
antygen krztuśca, antygen szczepionkowy, działanie farmakologiczne, fimbrie typu 2 i 3, formaldehyd, fosforan glinu, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, immunogenność szczepionki, odpowiedź immunologiczna, parametr farmakokinetyczny, pertaktyna, szczepionka bezkomórkowa, szczepionka przeciwkrztuścowa, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – NeisVac-C 10 mcg polisacharydu (O-deacetylowanego) Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowany z 10-20 mcg toksoidu tężcowego adsorbowany na wodorotlenku glinu 0,5 mg Al+3/0,5 ml
Szczepionka NeisVac-C jest przeznaczona do czynnego uodparniania przeciwko zakażeniom wywoływanym przez Neisseria meningitidis grupy C. Preparat zawiera 0,5 ml zawiesiny, w której znajduje się 10 µg O-deacetylowanego polisacharydu meningokokowego (szczep C11) skoniugowanego z 10-20 µg toksoidu tężcowego oraz 0,5 mg uwodnionego wodorotlenku glinu jako adiuwantu. Szczepionka jest wskazana do stosowania u niemowląt powyżej 2. miesiąca życia, dzieci, młodzieży oraz dorosłych, zapewniając ochronę przed inwazyjną chorobą meningokokową, w tym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych i posocznicą.
W praktyce klinicznej zaleca się stosowanie NeisVac-C zgodnie z krajowymi programami szczepień oraz rekomendacjami towarzystw naukowych, uwzględniając aktualną sytuację epidemiologiczną. Szczepionka może być również rozważana u pacjentów z podwyższonym ryzykiem zakażenia meningokokami grupy C. Czynne uodpornienie uzyskuje się dzięki indukcji przeciwciał przeciw polisacharydom otoczkowym meningokoków grupy C, co jest kluczowe w profilaktyce ciężkich powikłań inwazyjnej choroby meningokokowej.
adiuwant, czynna odporność, czynne uodparnianie, czynne uodpornienie, inwazyjna choroba meningokokowa, kalendarz szczepień, Neisseria meningitidis grupy C, oficjalne zalecenia, polisacharyd Neisseria meningitidis, polisacharyd otoczkowy, posocznica, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedawkowanie – Adacel Polio 0,5 ml
Szczepionka Adacel Polio, podawana w dawce 0,5 ml, zawiera antygeny czterech patogenów: błonicy (≥ 2 j.m., 2 Lf), tężca (≥ 20 j.m., 5 Lf), krztuśca (toksoid krztuścowy 2,5 μg, hemaglutynina włókienkowa 5 μg, pertaktyna 3 μg, fimbrie typu 2 i 3 – 5 μg) oraz poliomyelitis (typ 1 – 29 jednostek antygenu D, typ 2 – 7 jednostek, typ 3 – 26 jednostek). Antygeny są adsorbowane na 1,5 mg fosforanu glinu (0,33 mg Al³⁺) jako adiuwancie. Produkt może zawierać śladowe ilości formaldehydu, glutaraldehydu, antybiotyków (streptomycyna, neomycyna, polimyksyna B) oraz albuminy surowicy bydlęcej, co wynika z procesu produkcji. Szczepionka jest podawana w formie zawiesiny do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, o jednolitej, mętnej, białej barwie.
Adacel Polio, adiuwant, albumina surowicy bydlęcej, ampułko-strzykawka, antygen krztuśca, błonica, charakterystyka produktu leczniczego, fimbrie, formaldehyd, fosforan glinu, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, inaktywowany wirus poliomyelitis, krztusiec, neomycyna, pertaktyna, polimyksyna B, poliomyelitis, przedawkowanie szczepionki, streptomycyna, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tetana Pro nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Tetana PRO, zawierająca 0,5 ml toksoidu tężcowego (≥40 j.m.) adsorbowanego na 0,5 mg Al³⁺, posiada ściśle określone przeciwwskazania. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na toksoid lub substancje pomocnicze oraz wystąpienie powikłań po poprzedniej dawce, takich jak trombocytopenia czy zaburzenia neurologiczne. Przeciwwskazania czasowe obejmują ostre stany chorobowe z gorączką, zaostrzenia chorób przewlekłych oraz podejrzenie infekcji w okresie inkubacji, które wymagają odroczenia szczepienia do ustąpienia objawów lub wykluczenia infekcji. Łagodne infekcje bez gorączki nie stanowią przeszkody do podania preparatu.
Clostridium tetani, infekcja, nadwrażliwość, okres inkubacji, ostry stan chorobowy, powikłanie poszczepienne, profilaktyka przeciwtężcowa, substancja pomocnicza, szczepionka Tetana PRO, toksoid tężcowy, trombocytopenia, wodorotlenek glinu, zaburzenie neurologiczne, zakażenie tężcem, zaostrzenie choroby przewlekłej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Boostrix 0,5 ml (1 dawka)
Boostrix to adsorbowana, bezkomórkowa szczepionka złożona przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi, o zmniejszonej zawartości antygenów, dostępna w postaci mętnej, białej zawiesiny do wstrzykiwań (0,5 ml dawka). Zawiera toksoid błoniczy ≥2 j.m. (2,5 Lf), toksoid tężcowy ≥20 j.m. (5 Lf), oraz antygeny Bordetella pertussis: toksoid krztuścowy 8 µg, hemaglutyninę włókienkową 8 µg i pertaktynę 2,5 µg, adsorbowane na adiuwantach wodorotlenku glinu (0,3 mg Al³⁺) i fosforanu glinu (0,2 mg Al³⁺). Produkt może zawierać śladowe ilości formaldehydu i substancje pomocnicze, takie jak chlorek sodu i wodę do wstrzykiwań. Szczepionka jest przechowywana w ampułko-strzykawkach ze szkła typu I, z gumową zatyczką i nasadką, dostępna w opakowaniach po 1 lub 10 sztuk, z igłami lub bez.
adapter Luer Lock, adiuwant, ampułko-strzykawka, błonica tężec krztusiec, Bordetella pertussis, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, iniekcja, pertaktyna, stabilność termiczna, szczepionka adsorbowana, szczepionka bezkomórkowa, szczepionka bezkomórkowa złożona, szczepionka przeciwbłonicza, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd otoczkowy haemophilus influenzae typ b – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Szczepionka Act-HIB zawiera 10 µg polisacharydu otoczkowego Haemophilus influenzae typu b skoniugowanego z 18-30 µg toksoidu tężcowego na 0,5 ml dawki. Podanie donaczyniowe jest bezwzględnie przeciwwskazane, dlatego przed iniekcją należy upewnić się, że igła nie znajduje się w naczyniu krwionośnym. Konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu lekarskiego i badania fizykalnego w celu identyfikacji przeciwwskazań oraz ryzyka wystąpienia działań niepożądanych, w tym reakcji anafilaktycznych, które wymagają zapewnienia natychmiastowej pomocy medycznej. Szczepienie u pacjentów z niedoborami odporności jest możliwe, jednak odpowiedź immunologiczna może być osłabiona, a u osób poddawanych immunosupresji zaleca się odroczenie szczepienia do zakończenia terapii. W przypadku bardzo niedojrzałych wcześniaków (urodzonych ≤28. tygodnia ciąży) istnieje zwiększone ryzyko bezdechu, dlatego wskazane jest monitorowanie czynności oddechowej przez 48-72 godziny po szczepieniu.
bezdech poszczepienny, chemioterapia, działanie niepożądane, guma lateksowa, Haemophilus influenzae typ b, immunosupresja, kortykosteroidy, leczenie immunosupresyjne, nadwrażliwość na formaldehyd, niedobór odporności, niedojrzałość układu oddechowego, odpowiedź immunologiczna, odpowiedź poszczepienna, podanie donaczyniowe, polisacharyd otoczkowy Haemophilus influenzae typ b, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja psychogenna, reakcja wazowagalna, rekonstytucja proszku, toksoid tężcowy, zawartość sodu - Leksykon substancji czynnych
Wirus polio – Wskazania do stosowania
Inaktywowany wirus polio (IPV) jest stosowany w szczepionkach skojarzonych, takich jak Tetraxim i Adacel Polio, w celu czynnego uodpornienia przeciw poliomyelitis. Wirusy polio w trzech serotypach (typ 1 Mahoney, typ 2 MEF1, typ 3 Saukett) są inaktywowane i podawane w określonych dawkach antygenu D: dla Tetraxim i Adacel Polio odpowiednio 29, 7 i 26 jednostek antygenu D na 0,5 ml dawki. Tetraxim jest wskazany do szczepienia pierwotnego i uzupełniającego niemowląt i dzieci od 2. miesiąca życia, natomiast Adacel Polio stosuje się jako dawkę przypominającą u osób od 3. roku życia oraz u kobiet w ciąży, gdzie dodatkowo zapewnia bierną ochronę noworodków przed krztuścem. Szczepionki te zawierają również antygeny błonicy, tężca i krztuśca, co umożliwia kompleksową ochronę wieloszczepionkową.
antygen krztuśca, bierna ochrona, choroba Heinego-Medina, czynne uodpornienie, dawka przypominająca, immunizacja, inaktywowany wirus polio, jednostka antygenu D, kalendarz szczepień, komórki Vero, poliomyelitis, serotypy wirusa polio, szczepienie pierwotne, szczepienie przypominające, szczepienie uzupełniające, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Boostrix Polio 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix Polio, zawierająca inaktywowane antygeny błonicy, tężca, krztuśca oraz poliowirusa (typ 1: 40 jednostek antygenu D, typ 2: 8 jednostek, typ 3: 32 jednostki), adsorbowana na 0,3 mg Al(OH)3 i 0,2 mg AlPO4, jest oceniana jako mało prawdopodobna do wpływania na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Skład szczepionki, oparty na nieaktywnych składnikach, nie wykazuje bezpośredniego działania na ośrodkowy układ nerwowy ani funkcje psychomotoryczne. Producent podkreśla, że ryzyko zaburzeń zdolności psychofizycznych jest minimalne, jednak należy uwzględnić potencjalne działania niepożądane, takie jak ból głowy, zawroty głowy, zmęczenie czy reakcje miejscowe, które mogą pośrednio wpływać na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów.
błonica, Boostrix Polio, Bordetella pertussis, działanie niepożądane, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, hodowla komórkowa VERO, inaktywowany poliowirus, krztusiec, ośrodkowy układ nerwowy, pertaktyna, poliomyelitis, reakcja poszczepienna, szczepionka przeciw błonicy, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Szczepionka tężcowa adsorbowana (T) nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka tężcowa adsorbowana (T) zawiera toksoid tężcowy w dawce nie mniejszej niż 40 j.m. w objętości 0,5 ml, adsorbowany na wodorotlenku glinu uwodnionym. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jej podania jest nadwrażliwość na toksoid tężcowy lub substancje pomocnicze, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktycznych. Ponadto, szczepionki nie należy podawać w ostrej fazie chorób przebiegających z gorączką, gdyż może to nasilić objawy chorobowe i obniżyć skuteczność immunizacji. Również choroby przewlekłe w okresie zaostrzenia, takie jak astma, cukrzyca czy choroby autoimmunologiczne, stanowią przeciwwskazanie, gdyż mogą zwiększać ryzyko niepożądanych odczynów poszczepiennych oraz modyfikować odpowiedź immunologiczną.
astma, choroba autoimmunologiczna, cukrzyca, immunosupresja, kortykosteroidy, nadwrażliwość, niepożądany odczyn poszczepienny, odpowiedź immunologiczna, reakcja anafilaktyczna, remisja, stan gorączkowy, szczepionka tężcowa adsorbowana, toksoid tężcowy, układ immunologiczny, wodorotlenek glinu uwodniony, zaostrzenie choroby przewlekłej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adacel 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Adacel, zawierająca toksoid błoniczy (≥2 j.m.), toksoid tężcowy (≥20 j.m.) oraz antygeny krztuśca (toksoid krztuścowy, hemaglutyninę włókienkową, pertaktynę i fimbrie typu 2 i 3), została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne, w tym toksyczność po podaniu wielokrotnym, nie wykazały szczególnego ryzyka dla ludzi. Profil bezpieczeństwa szczepionki jest zgodny z oczekiwaniami dla preparatów zawierających adsorbowane antygeny błonicy, tężca i krztuśca. Szczepionka zawiera 1,5 mg fosforanu glinu (0,33 mg Al³⁺) jako adjuwant, który również wykazał akceptowalny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Obecność śladowych ilości formaldehydu i glutaraldehydu, stosowanych w procesie produkcji, nie wiązała się z istotnym ryzykiem toksykologicznym.
- Leksykon substancji czynnych
Bordetella pertussis – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności swoistej inaktywowanego szczepu Bordetella pertussis, stosowanego w szczepionce DTP, wykazały brak zagrożeń dla człowieka przy dawce nie mniejszej niż 4 j.m. na 0,5 ml. Szczepionka zawiera również toksoid błoniczy (≥30 j.m.) oraz toksoid tężcowy (≥40 j.m. w badaniach na świnkach morskich i ≥60 j.m. w badaniach na myszach białych), adsorbowane na wodorotlenku glinu uwodnionym, którego zawartość nie przekracza 0,7 mg Al³⁺. Analizy przedkliniczne potwierdziły odpowiedni profil bezpieczeństwa wszystkich komponentów szczepionki DTP, w tym inaktywowanego szczepu Bordetella pertussis.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Tetana nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Tetana zawiera toksoid tężcowy w dawce nie mniejszej niż 40 j.m., adsorbowany na wodorotlenku glinu, i może być podawana jednocześnie z innymi szczepionkami zgodnie z Programem Szczepień Ochronnych (PSO) bez negatywnego wpływu na skuteczność i bezpieczeństwo. Równoczesne stosowanie z immunoglobulinami jest możliwe w wskazaniach klinicznych, np. profilaktyce poekspozycyjnej, pod warunkiem stosowania oddzielnych miejsc podania oraz osobnych strzykawek i igieł. Szczepionka nie wykazuje bezpośrednich interakcji farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych z alkoholem etylowym, jednak spożycie alkoholu może osłabiać odpowiedź immunologiczną, nasilać działania niepożądane (np. ból głowy, złe samopoczucie) oraz maskować objawy niepożądane, dlatego zaleca się unikanie alkoholu na co najmniej 24 godziny przed i po szczepieniu.
antykoagulant, działanie niepożądane, immunizacja, immunoglobulina, interakcja farmakodynamiczna, lek immunosupresyjny, objaw niepożądany, odpowiedź immunologiczna, preparat immunologiczny, profilaktyka chorób zakaźnych, profilaktyka poekspozycyjna, Program Szczepień Ochronnych, szczepionka przeciwtężcowa, tężec, toksoid tężcowy, układ odpornościowy, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Boostrix Polio 0,5 ml (1 dawka)
Szczepionka Boostrix Polio, zawierająca toksoidy błoniczy, tężcowy, antygeny Bordetella pertussis oraz inaktywowane wirusy polio typów 1, 2 i 3, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na jej składniki, w tym neomycynę, polimyksynę i formaldehyd. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów, u których wystąpiły reakcje nadwrażliwości po wcześniejszych szczepieniach przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi lub poliomyelitis, a także u osób z encefalopatią o nieznanej etiologii w ciągu 7 dni po szczepieniu zawierającym antygeny krztuśca. W takich przypadkach zaleca się rezygnację ze szczepienia przeciw krztuścowi i kontynuację immunizacji szczepionkami przeciw błonicy, tężcowi i poliomyelitis. Dodatkowo, przeciwwskazaniem są powikłania neurologiczne, takie jak drgawki poszczepienne, epizody hipotoniczno-hiporeaktywne oraz przejściowa trombocytopenia po wcześniejszych szczepieniach.
antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk peptydowy, Boostrix Polio, Bordetella pertussis, encefalopatia, encefalopatia poszczepienia, epizod hipotoniczno-hiporeaktywny, fenyloalanina, formaldehyd, fosforan glinu, hemaglutynina włókienkowa, kwas para-aminobenzoesowy, neomycyna, pertaktyna, polimyksyna, poliomyelitis, reakcja nadwrażliwości, reakcja poszczepienna, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, trombocytopenia, wirus polio, wodorotlenek glinu, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Interakcje leku – Dimethyl fumarate Reddy 240 mg
Fumaran dimetylu, stosowany w terapii stwardnienia rozsianego, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z różnymi grupami leków. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwnowotworowych i immunosupresyjnych ze względu na potencjalne zwiększenie ryzyka immunosupresji i infekcji. Krótkie serie dożylnych kortykosteroidów nie zwiększają istotnie częstości infekcji u pacjentów przyjmujących fumaran dimetylu. Nie stwierdzono wpływu interferonu beta-1a i octanu glatirameru na farmakokinetykę fumaranu dimetylu, co potwierdza bezpieczeństwo ich łącznego stosowania. Jednoczesne stosowanie innych pochodnych kwasu fumarowego jest przeciwwskazane z powodu zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. Metabolizm fumaranu dimetylu odbywa się głównie przez esterazy i cykl kwasów trikarboksylowych, bez udziału układu CYP, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych.
aminoglikozyd, białkomocz, cykl kwasów trikarboksylowych, cytochrom P450, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, enzym CYP, etynyloestradiol, fumaran dimetylu, fumaran monometylu, interferon beta-1a, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek nefrotoksyczny, lek przeciwnowotworowy, nagłe zaczerwienienie skóry, niesteroidowy lek przeciwzapalny, norgestymat, octan glatirameru, P-glikoproteina, pochodna kwasu fumarowego, progestagen, rzutowo-remisyjna postać stwardnienia rozsianego, sole litu, stwardnienie rozsiane, szczepionka inaktywowana, szczepionka przeciwko meningokokom, szczepionka przeciwko pneumokokom, szczepionka z żywymi atenuowanymi drobnoustrojami, toksoid tężcowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – NeisVac-C 10 mcg polisacharydu (O-deacetylowanego) Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) skoniugowany z 10-20 mcg toksoidu tężcowego adsorbowany na wodorotlenku glinu 0,5 mg Al+3/0,5 ml
NeisVac-C to skoniugowana szczepionka meningokokowa grupy C, zawierająca 10 µg O-deacetylowanego polisacharydu Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11) sprzężonego z 10-20 µg toksoidu tężcowego i adsorbowanego na 0,5 mg uwodnionego wodorotlenku glinu (Al³⁺). Ochrona wynika z indukcji przeciwciał bakteriobójczych zależnych od dopełniacza, potwierdzonych testem rSBA. W badaniach klinicznych u niemowląt, dzieci raczkujących, dzieci w wieku 3,5-6 lat, młodzieży (13-17 lat) oraz dorosłych (18-64 lata) odnotowano wysokie odsetki osób z mianem rSBA ≥ 1:8 po szczepieniu (od 95,6% do 100%), co wskazuje na silną immunogenność szczepionki. Schematy szczepienia obejmowały pojedyncze dawki podawane w 4. lub 6. miesiącu życia oraz dwie dawki w 2. i 4. miesiącu życia, z dawką przypominającą w 12-13 miesiącu, co skutkowało utrzymaniem wysokiego poziomu ochrony (po szczepieniu podstawowym 99,2-99,6%, przed dawką przypominającą 67,8-90,7%, po dawce przypominającej 98,9-99,6%).
badanie kliniczne, choroba meningokokowa, cykl szczepień, dawka przypominająca, immunogenność szczepionki, Neisseria meningitidis grupy C, odpowiedź immunologiczna, polisacharyd otoczkowy, przeciwciało bakteriobójcze, skuteczność szczepionki, szczepienie podstawowe, szczepionka polisacharydowa, szczepionka skoniugowana, test rSBA, toksoid tężcowy, układ dopełniacza, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Act-HiB 10 mcg polisacharydu otoczkowego Haemophilus influenzae typ b skoniugowanego z 18-30 mcg toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Act-HIB, przeznaczona do immunizacji przeciwko Haemophilus influenzae typu b, zawiera w jednej dawce 0,5 ml 10 mikrogramów polisacharydu otoczkowego skoniugowanego z 18-30 mikrogramami toksoidu tężcowego. Produkt jest dostarczany w postaci proszku do rekonstytucji, co wymaga przygotowania bezpośrednio przed podaniem, minimalizując ryzyko przypadkowego przedawkowania. Zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego, zagadnienie przedawkowania nie ma zastosowania, co wynika z jednokrotnej dawki w fiolce oraz podawania przez wykwalifikowany personel medyczny według zalecanego schematu dawkowania.
białko nośnikowe, dieta niskosodowa, formaldehyd, Haemophilus influenzae typ b, immunogenność, koniugacja, personel medyczny, polisacharyd otoczkowy Haemophilus influenzae, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja, schemat dawkowania, substancja czynna, szczepionka Act-HIB, toksoid tężcowy, zawartość sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tdap Szczepionka 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Tdap to adsorbowany preparat bezkomórkowy, zawierający w dawce 0,5 ml: toksoid błoniczy ≥ 2 j.m., toksoid tężcowy ≥ 20 j.m. oraz toksoid krztuścowy 20 µg, adsorbowany na 0,5 mg uwodnionego wodorotlenku glinu (Al³⁺). Składniki aktywne pozyskiwane są z hodowli odpowiednich bakterii (Corynebacterium diphtheriae, Clostridium tetani, Bordetella pertussis) i poddawane procesom oczyszczania oraz detoksykacji, co zapewnia bezpieczeństwo i immunogenność preparatu. Szczepionka może zawierać śladowe ilości formaldehydu, stosowanego jako czynnik detoksykujący, co jest istotne przy ocenie przeciwwskazań. Preparat występuje w formie bezbarwnej zawiesiny z białymi lub szarymi drobinkami, które stanowią kompleks antygen-adjuwant, i jest dostępny w ampułko-strzykawkach o objętości 0,5 ml, w opakowaniach od 1 do 20 dawek.
adjuwant, błonica, Bordetella pertussis, Clostridium tetani, Corynebacterium diphtheriae, detoksykacja, formaldehyd, guma chlorobutylowa, immunogenność, izotoniczność, krztusiec, niezgodność farmaceutyczna, odpowiedź immunologiczna, szczepionka Tdap, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, układ odpornościowy, właściwość fizykochemiczna, właściwość immunogenna, wodorotlenek glinu, zatyczka tłoka, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne polisacharydu (O-deacetylowanego) Neisseria meningitidis grupy C (szczep C11), skoniugowanego z toksoidem tężcowym w dawce 10-20 µg oraz adsorbowanego na wodorotlenku glinu (0,5 mg Al³⁺/0,5 ml), wykazały brak istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. Ocena obejmowała konwencjonalne badania farmakologiczne, które nie ujawniły negatywnego wpływu na podstawowe funkcje fizjologiczne ani interakcji z układami organizmu. Dodatkowo, testy pirogenności nie wykazały potencjału do wywoływania reakcji gorączkowych, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa szczepionek przed ich zastosowaniem klinicznym.
badanie farmakologiczne, badanie pirogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, działanie pirogenne, Neisseria meningitidis, polisacharyd meningokokowy, polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C, reakcja gorączkowa, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, szczepionka NeisVac-C, toksoid tężcowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tetana nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Tetana, zawierająca co najmniej 40 j.m. toksoidu tężcowego w dawce 0,5 ml adsorbowanego na wodorotlenku glinu (do 0,7 mg Al³⁺), jest przeznaczona do czynnego uodparniania przeciw tężcowi u dzieci, młodzieży i dorosłych. Preparat stosowany jest zarówno w szczepieniach podstawowych, jak i przypominających, szczególnie u pacjentów z przeciwwskazaniami do szczepionek skojarzonych (DT, Td, DTP). Wskazaniem do podania jest także profilaktyka czynno-bierna tężca w przypadku ran zanieczyszczonych wysokiego ryzyka oraz u kobiet w ciąży niezaszczepionych wcześniej, aby zapewnić bierną ochronę noworodka przez transfer przeciwciał matczynych. Osoby zakażone HIV/AIDS powinny otrzymywać szczepionkę według standardowego schematu, jednak w przypadku zranienia konieczne jest dodatkowe podanie ludzkiej immunoglobuliny przeciwtężcowej ze względu na możliwie obniżoną odpowiedź immunologiczną.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dultavax nie mniej niż 2 j.m. + nie mniej niż 20 j.m. + 40 jednostek antygenu D + 8 jednostek antygenu D + 32 jednostki antygenu D/0,5 ml, 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka DULTAVAX jest inaktywowaną, adsorbowaną szczepionką przeciw błonicy, tężcowi oraz poliomyelitis, zawierającą zmniejszoną ilość antygenów. Standardowa dawka przypominająca wynosi 0,5 ml i zawiera minimum 2 j.m. toksoidu błoniczego, 20 j.m. toksoidu tężcowego oraz inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1, 2 i 3 w ilościach odpowiednio 29, 7 i 26 jednostek antygenu D¹. Szczepionka jest przeznaczona do podania domięśniowego, preferencyjnie w mięsień naramienny, z zachowaniem przeciwwskazań dotyczących drogi podania. W przypadku nieznanej historii szczepień lub długiego odstępu od ostatniej dawki, możliwe jest podanie drugiej dawki po minimum miesiącu, zwłaszcza przy ryzyku zakażenia błonicą. Szczepionka zawiera także około 10 μg fenyloalaniny na dawkę, co jest istotne dla pacjentów z fenyloketonurią.
dawka przypominająca, fenyloalanina, fenyloketonuria, inaktywacja wirusa, komórki Vero, mięsień naramienny, podanie domięśniowe, podanie donaczyniowe, podanie podskórne, podanie śródskórne, program immunizacji, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis, wodorotlenek glinu, zakażenie błonicą - Leksykon chorób i schorzeń
Tężec – Diagnostyka i diagnoza
Tężec jest ostrą chorobą zakaźną układu nerwowego wywołaną przez neurotoksynę tetanospazminę produkowaną przez Clostridium tetani. Diagnostyka opiera się głównie na obrazie klinicznym, gdyż brak jest specyficznych testów laboratoryjnych. Kluczowe objawy to szczękościsk, sztywność mięśni brzucha i pleców, uogólnione skurcze mięśniowe, tzw. uśmiech sardoniczny, dysfagia oraz zaburzenia autonomiczne (niestabilne ciśnienie tętnicze, tętno, temperatura ciała, wzmożona potliwość). Test szpatułki, wykazujący 94% czułości i wysoką swoistość, jest cennym narzędziem diagnostycznym. Posiewy z ran mają niską czułość (~30%), a badania serologiczne i płyn mózgowo-rdzeniowy nie są rozstrzygające. Diagnostyka różnicowa obejmuje zatrucie strychniną, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, reakcje dystoniczne, hipokalemię, złośliwą hipertermię i inne stany neurologiczne.
antybiotykoterapia, badanie serologiczne, benzodiazepina, Clostridium tetani, dysfagia, elektroencefalogram, elektromiografia, hipokalcemia, immunoglobulina przeciwtężcowa, metronidazol, neurotoksyna, płyn mózgowo-rdzeniowy, posiew z rany, punkcja lędźwiowa, szczękościsk, tetanospazmina, tężec noworodkowy, toksoid tężcowy, zaburzenie autonomiczne, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zespół serotoninowy, zespół sztywności uogólnionej, złośliwa hipertermia - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 3 – Dawkowanie i sposób podawania
Poliowirus typu 3 (szczep Saukett) jest składnikiem szczepionki skojarzonej Boostrix Polio, zawierającej 32 jednostki antygenu D inaktywowanego poliowirusa typu 3 w dawce 0,5 ml. Szczepionka ta, przeznaczona dla osób od 3 roku życia, łączy ochronę przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi oraz poliomyelitis, zawierając również poliowirusy typu 1 (40 jednostek antygenu D) i typu 2 (8 jednostek antygenu D). Podawanie domięśniowe, preferencyjnie w mięsień naramienny, jest kluczowe dla uzyskania optymalnej odpowiedzi immunologicznej. Boostrix Polio jest dopuszczona do stosowania u kobiet ciężarnych w II i III trymestrze oraz w profilaktyce poekspozycyjnej u osób z ryzykiem tężca, gdzie równolegle podaje się immunoglobulinę przeciwtężcową.
antygen błonicy, Boostrix Polio, dawka przypominająca, immunoglobulina przeciwtężcowa, inaktywowany poliowirus, jednostka antygenu D, mięsień naramienny, odpowiedź immunologiczna, podanie domięśniowe, poliomyelitis, poliowirus typu 3, profilaktyka poekspozycyjna, szczepienie podstawowe, szczepionka przeciw poliomyelitis, tężec, toksoid tężcowy, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Act-HiB 10 mcg polisacharydu otoczkowego Haemophilus influenzae typ b skoniugowanego z 18-30 mcg toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Act-HIB, zawierająca 10 mikrogramów polisacharydu otoczkowego Haemophilus influenzae typu b skoniugowanego z 18-30 mikrogramami toksoidu tężcowego w dawce 0,5 ml po rekonstytucji, jest stosowana głównie w profilaktyce u niemowląt i dzieci. Produkt występuje w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, który po przygotowaniu jest przezroczysty i bezbarwny. W skład szczepionki wchodzą również śladowe ilości formaldehydu oraz mniej niż 23 mg sodu na dawkę. Ze względu na charakter szczepionki, dane dotyczące wpływu na płodność, ciążę i laktację nie mają zastosowania klinicznego w przypadku tego preparatu.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Adacel 1 dawka (0,5 ml)
ADACEL to adsorbowana szczepionka bezkomórkowa przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi, zawierająca precyzyjnie określone ilości antygenów: toksoid błoniczy ≥ 2 j.m. (2 Lf), toksoid tężcowy ≥ 20 j.m. (5 Lf) oraz cztery antygeny krztuścowe – toksoid krztuścowy 2,5 µg, hemaglutynina włókienkowa 5 µg, pertaktyna 3 µg i fimbrie typu 2 i 3 5 µg. Antygeny adsorbowane są na 1,5 mg fosforanu glinu (0,33 mg Al), co zwiększa immunogenność preparatu. Szczepionka zawiera śladowe ilości formaldehydu i glutaraldehydu oraz fenoksyetanol jako konserwant. Produkt dostępny jest w postaci mętnej, białej zawiesiny w ampułko-strzykawkach o objętości 0,5 ml, które przed podaniem należy energicznie wstrząsnąć. Należy zwrócić uwagę na obecność lateksu w nasadkach, co może mieć znaczenie u pacjentów z alergią na lateks.
ampułko-strzykawka, błonica, Bordetella pertussis, elastomer bromobutylowy, fenoksyetanol, fimbrie, formaldehyd, fosforan glinu, glutaraldehyd, guma lateksowa, hemaglutynina włókienkowa, immunogenność, krztusiec, nadwrażliwość na lateks, pertaktyna, tężec, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, woda do wstrzykiwań, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tetana Pro nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka przeciw tężcowi Tetana PRO jest dostępna w jednodawkowym opakowaniu o objętości 0,5 ml, zawierającym nie mniej niż 40 jednostek międzynarodowych (j.m.) toksoidu tężcowego adsorbowanego na 0,5 mg wodorotlenku glinu (Al³⁺). Ze względu na tę formę podania, ryzyko przedawkowania jest minimalne. Produkt ma postać białej lub prawie białej, jednorodnej zawiesiny i jest stosowany zgodnie z protokołami szczepień przeciw tężcowi, co zapewnia skuteczną indukcję odpowiedzi immunologicznej przy zachowaniu bezpieczeństwa pacjenta.
- Leksykon substancji czynnych
Bordetella pertussis – Dawkowanie i sposób podawania
Szczepionka DTP zawierająca inaktywowany szczep Bordetella pertussis jest podawana w dawce 0,5 ml, zawierającej nie mniej niż 4 j.m. Bordetella pertussis, wraz z toksoidem błoniczym (≥30 j.m.) i toksoidem tężcowym (≥40 j.m. w badaniu na świnkach morskich, ≥60 j.m. w badaniu na myszach). Substancje te są adsorbowane na uwodnionym wodorotlenku glinu, którego zawartość nie przekracza 0,7 mg Al³⁺ na dawkę. Podstawowy schemat szczepienia obejmuje cztery dawki: trzy pierwsze podawane domięśniowo w przednioboczną część uda w pierwszych sześciu miesiącach życia dziecka w odstępach 6-8 tygodni, a czwartą dawkę w drugim roku życia, z możliwością uzupełnienia do ukończenia trzeciego roku życia. U dzieci powyżej 12. miesiąca życia dopuszcza się podanie szczepionki w mięsień naramienny, o ile masa mięśniowa na to pozwala.
Bordetella pertussis, inaktywowany szczep Bordetella pertussis, mięsień naramienny, podanie domięśniowe, podanie podskórne, Program Szczepień Ochronnych, przednioboczna część uda, szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana, szczepionka DTP, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, zaburzenie krzepliwości krwi, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tetraxim 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka TETRAXIM zawiera antygeny błonicy (≥20 j.m., 30 Lf), tężca (≥40 j.m., 10 Lf), krztuśca (toksoid krztuścowy 25 µg, hemaglutynina włókienkowa 25 µg) oraz inaktywowane wirusy polio (typ 1: 29 jednostek antygenu D, typ 2: 7 jednostek, typ 3: 26 jednostek), a także adiuwant wodorotlenek glinu (0,3 mg Al). Przeciwwskazania do podania obejmują znaną nadwrażliwość na składniki szczepionki, w tym substancje pomocnicze takie jak glutaraldehyd, neomycyna, streptomycyna, polimyksyna B oraz fenyloalaninę (12,5 µg/dawka), co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią. Szczepionka jest również przeciwwskazana u pacjentów z postępującą encefalopatią oraz u tych, u których wystąpiła encefalopatia w ciągu 7 dni po poprzedniej dawce szczepionki zawierającej antygeny krztuśca, ze względu na ryzyko nasilenia objawów neurologicznych.
Przed kwalifikacją do szczepienia lekarz powinien szczegółowo przeanalizować historię medyczną pacjenta, zwracając uwagę na wcześniejsze reakcje alergiczne i neurologiczne po szczepieniach, zwłaszcza przeciw krztuścowi. W przypadku stwierdzenia przeciwwskazań podanie TETRAXIM jest niedozwolone, a w sytuacjach tymczasowych, takich jak ostre infekcje z gorączką, szczepienie należy odroczyć do ustąpienia objawów. W razie wątpliwości wskazane jest konsultowanie się ze specjalistą immunologii lub chorób zakaźnych oraz rozważenie alternatywnych schematów immunizacji. Znajomość składu i potencjalnych alergenów szczepionki jest kluczowa dla bezpiecznego prowadzenia szczepień.
adiuwant, Bordetella pertussis, encefalopatia, encefalopatia postępująca, fenyloalanina, fenyloketonuria, glutaraldehyd, hemaglutynina włókienkowa, neomycyna, polimyksyna B, reakcja nadwrażliwości, reakcja poszczepienna, streptomycyna, szczepionka bezkomórkowa, szczepionka pełnokomórkowa, szczepionka przeciw krztuścowi, szczepionka Tetraxim, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wirus polio, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Act-HiB 10 mcg polisacharydu otoczkowego Haemophilus influenzae typ b skoniugowanego z 18-30 mcg toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Act-HIB to skoniugowana szczepionka przeciw Haemophilus influenzae typu b (kod ATC: J07AG01), zawierająca 10 µg polisacharydu otoczkowego PRP skoniugowanego z 18-30 µg toksoidu tężcowego w dawce 0,5 ml po rekonstytucji. Szczepionka indukuje grasiczozależną odpowiedź immunologiczną, co umożliwia wytworzenie swoistych przeciwciał IgG oraz pamięci immunologicznej u niemowląt i małych dzieci, które standardowo wykazują niską immunogenność na antygeny polisacharydowe. Przeciwciała indukowane przez Act-HIB wykazują właściwości bakteriobójcze oraz zdolność opsonizacji, co zwiększa fagocytozę Haemophilus influenzae typu b i zapewnia ochronę przed inwazyjnymi zakażeniami.
antygen grasiczozależny, antygen polisacharydowy, badanie immunogenności, dawka uzupełniająca, fosforan polirybozorybitolu, Haemophilus influenzae typ b, pamięć immunologiczna, polisacharyd otoczkowy, poziom przeciwciał, przeciwciała IgG, przeciwciała przeciw PRP, toksoid tężcowy, właściwości bakteriobójcze, zakażenie inwazyjne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tetana Pro
Przed podaniem szczepionki Tetana PRO przeciw tężcowi konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu lekarskiego, ze szczególnym uwzględnieniem historii szczepień oraz ewentualnych działań niepożądanych. Wskazane jest także wykonanie badania lekarskiego w celu oceny aktualnego stanu zdrowia i wykluczenia przeciwwskazań. Szczepienie powinno odbywać się w warunkach umożliwiających natychmiastową interwencję medyczną w przypadku wstrząsu anafilaktycznego. Nie należy podawać szczepionki osobom, które w ciągu ostatnich 5 lat otrzymały pełne szczepienie podstawowe lub dawkę przypominającą przeciw tężcowi, aby uniknąć reakcji nadwrażliwości. Szczepionka zawiera 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na 0,5 mg Al³⁺ w dawce 0,5 ml, a także mniej niż 23 mg sodu, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej.
antygen szczepionkowy, dawka przypominająca, krwawienie w miejscu wstrzyknięcia, leczenie immunosupresyjne, małopłytkowość, niedobór odporności, odpowiedź immunologiczna, przeciwciała przeciwtężcowe, reakcja nadwrażliwości, reakcja poszczepienna, szczepienie podstawowe, tężec, toksoid tężcowy, układ immunologiczny, wodorotlenek glinu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia krzepnięcia, zakażenie HIV - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – DTP-Szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego, nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie mniej niż 4 j.m. zawiesiny inaktywowanego szczepu Bordetella pertussis/0,5 ml; 1 d; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka DTP (błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana) jest przeznaczona do czynnego uodpornienia dzieci od 6. tygodnia do 2. roku życia przeciwko błonicy, tężcowi i krztuścowi. Preparat zawiera inaktywowane składniki: toksoid błoniczy (≥30 j.m.), toksoid tężcowy (≥40 j.m. w badaniu na świnkach morskich, ≥60 j.m. w badaniu na myszach) oraz inaktywowany szczep Bordetella pertussis (≥4 j.m.), adsorbowane na wodorotlenku glinu (≤0,7 mg Al³⁺). Szczepienie powinno być realizowane zgodnie z aktualnym Programem Szczepień Ochronnych, z możliwością podania do 3. roku życia w przypadku opóźnień, pod warunkiem braku przeciwwskazań do stosowania pełnokomórkowej szczepionki przeciw krztuścowi.
błonica tężec krztusiec, Bordetella pertussis, choroba zakaźna, Clostridium tetani, Corynebacterium diphtheriae, czynne uodpornienie, immunogenność, Program Szczepień Ochronnych, przeciwciało, szczepionka pełnokomórkowa, szczepionka przeciw krztuścowi, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, układ odpornościowy, układ sercowo-naczyniowy, wodorotlenek glinu, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd otoczkowy haemophilus influenzae typ b – Dawkowanie i sposób podawania
Polisacharyd otoczkowy Haemophilus influenzae typ b, stosowany w szczepionce Act-HIB, występuje w dawce 10 mikrogramów na 0,5 ml, skoniugowany z 18-30 mikrogramami toksoidu tężcowego. Preparat jest dostępny w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, który po rekonstytucji tworzy przezroczysty, bezbarwny roztwór. Dawkowanie szczepionki jest ściśle uzależnione od wieku pacjenta: u niemowląt do 6. miesiąca życia podaje się 3 dawki podstawowe co 1-2 miesiące oraz dawkę uzupełniającą rok po trzeciej dawce; między 6. a 12. miesiącem życia stosuje się 2 dawki podstawowe co 1 miesiąc oraz dawkę uzupełniającą w 18. miesiącu życia; u dzieci od 1. do 5. roku życia podaje się jedną dawkę 0,5 ml (10 mcg polisacharydu). W przypadku kontaktu z chorym na inwazyjną chorobę Haemophilus influenzae typ b, szczepienie należy przeprowadzić zgodnie z odpowiednim schematem wiekowym, również u osoby chorującej (index case).
charakterystyka produktu leczniczego, dawka jednorazowa, dawka uzupełniająca, Haemophilus influenzae typ b, inwazyjna choroba, mięsień czworogłowy uda, mięsień naramienny, podanie domięśniowe, podanie donaczyniowe, podanie podskórne, podanie szczepionki, polisacharyd otoczkowy Haemophilus influenzae, proszek i rozpuszczalnik, rekonstytucja, szczepionka Act-HIB, toksoid tężcowy, wstrzyknięcie - Leksykon leków
Przedawkowanie – DTP-Szczepionka błoniczo-tężcowo-krztuścowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego, nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego i nie mniej niż 4 j.m. zawiesiny inaktywowanego szczepu Bordetella pertussis/0,5 ml; 1 d; 1 dawka (0,5 ml)
Przedawkowanie szczepionki błoniczo-tężcowo-krztuścowej (DTP) jest mało prawdopodobne ze względu na jej jednodawkowe opakowanie zawierające 0,5 ml preparatu. Każda dawka zawiera precyzyjnie określone ilości antygenów: minimum 30 j.m. toksoidu błoniczego, 40 j.m. toksoidu tężcowego w badaniu na świnkach morskich (60 j.m. w badaniu na myszach białych) oraz 4 j.m. inaktywowanego szczepu Bordetella pertussis. Dodatkowo, szczepionka zawiera do 0,7 mg Al³⁺ w postaci wodorotlenku glinu uwodnionego jako adiuwant. Charakterystyczna biała lub prawie biała zawiesina ułatwia identyfikację produktu, co minimalizuje ryzyko pomyłki i nieumyślnego podania nadmiernej dawki.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Adacel 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Adacel, będąca zawiesiną do wstrzykiwań zawierającą toksoidy błoniczy (≥2 j.m., 2 Lf), tężcowy (≥20 j.m., 5 Lf) oraz antygeny krztuśca (toksoid krztuścowy 2,5 µg, hemaglutynina włókienkowa 5 µg, pertaktyna 3 µg, fimbrie typu 2 i 3 po 5 µg), jest produktem bezkomórkowym adsorbowanym na 1,5 mg fosforanu glinu (0,33 mg Al³⁺) pełniącym rolę adjuwantu. Ze względu na mechanizm działania polegający na stymulacji układu immunologicznego, a nie na bezpośrednim działaniu farmakologicznym substancji w krwiobiegu, nie przeprowadza się standardowych badań farmakokinetycznych (wchłanianie, dystrybucja, metabolizm, wydalanie). Adjuwant wpływa na lokalną kinetykę uwalniania antygenów, przedłużając ekspozycję immunologiczną, jednak ten proces nie podlega klasycznej ocenie farmakokinetycznej.
- Leksykon substancji czynnych
Polimyksyna – Dawkowanie i sposób podawania
Polimyksyna, obecna w śladowych ilościach w szczepionkach Boostrix Polio i Infanrix-IPV jako pozostałość procesu produkcyjnego, wymaga szczególnej uwagi podczas wywiadu medycznego pod kątem alergii na tę substancję. Boostrix Polio (0,5 ml/dawka) jest szczepionką adsorbowaną przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi (bezkomórkowa) i poliomyelitis (inaktywowana), przeznaczoną dla osób od 3 roku życia, z możliwością stosowania u kobiet w II i III trymestrze ciąży. Zaleca się podanie dwóch dodatkowych dawek antygenów błonicy i tężca po 1 i 6 miesiącach u osób z niekompletnym cyklem szczepień. Szczepionkę podaje się głęboko domięśniowo, najlepiej w mięsień naramienny. W przypadku ran z ryzykiem tężca konieczne jest równoczesne podanie immunoglobuliny przeciwtężcowej.
błonica tężec krztusiec, cykl szczepienia podstawowego, immunoglobulina przeciwtężcowa, kobieta w ciąży, mięsień naramienny, odpowiedź immunologiczna, podanie domięśniowe, polimyksyna, poliomyelitis, przednio-boczna część uda, rana z ryzykiem tężca, szczepienie przypominające, szczepionka przeciw błonicy, szczepionka przeciwko poliomyelitis, toksoid tężcowy, trymestr ciąży, wirus atenuowany, wirus inaktywowany, wywiad medyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tdap Szczepionka 1 dawka (0,5 ml)
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa szczepionki Tdap, zawierającej oczyszczone toksoidy błoniczy (≥2 j.m.), tężcowy (≥20 j.m.) oraz krztuścowy (20 µg) adsorbowane na 0,5 mg wodorotlenku glinu (Al(OH)₃), została przeprowadzona na modelach szczurzych. Badania toksyczności ostrej po pojedynczym podaniu nie wykazały istotnych ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Długoterminowa toksyczność po wielokrotnym podaniu również nie ujawniła znaczących efektów toksycznych, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa preparatu. Zaobserwowano jedynie umiarkowane, przejściowe reakcje miejscowe w miejscu wstrzyknięcia, typowe dla szczepionek adsorbowanych na adiuwantach aluminiowych, co jest zgodne z oczekiwanym mechanizmem immunologicznym. W badaniach nie stwierdzono negatywnego wpływu śladowych ilości formaldehydu obecnego w szczepionce.
błonica tężec krztusiec, Bordetella pertussis, Clostridium tetani, Corynebacterium diphtheriae, detoksykacja, formaldehyd, reakcja miejscowa, rozwój zarodkowo-płodowy, szczepionka bezkomórkowa, szczepionka Tdap, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wodorotlenek glinu, wodorotlenek glinu uwodniony - Leksykon substancji czynnych
Wodorotlenek glinu – Przedawkowanie
Przedawkowanie wodorotlenku glinu, stosowanego zarówno jako substancja czynna w lekach zobojętniających kwas żołądkowy (np. Maalox) jak i jako adiuwant w szczepionkach, może manifestować się różnorodnymi objawami klinicznymi. Ostre przedawkowanie preparatów zawierających wodorotlenek glinu i magnezu objawia się głównie zaburzeniami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak biegunka, ból brzucha oraz wymioty, natomiast przewlekłe stosowanie, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, może prowadzić do zaburzeń równowagi elektrolitowej oraz hipermagnezemii. Wysokie dawki mogą również wywołać lub nasilić zaparcia i niedrożność jelit. W przypadku szczepionek, ryzyko przedawkowania jest minimalne ze względu na kontrolowane dawkowanie, jednak nadmierna immunizacja może skutkować reakcjami ogólnymi, w tym polineuropatią, spowodowaną kompleksami przeciwciało-antygen.
adiuwant szczepionkowy, biegunka, ból brzucha, dializa otrzewnowa, funkcja nerek, hemodializa, hipermagnezemia, lek zobojętniający kwas żołądkowy, niedociśnienie, niedrożność jelit, niewydolność nerek, odpowiedź immunologiczna, osłabienie mięśniowe, polineuropatia, szczepionka błonicza, szczepionka meningokokowa, szczepionka przeciwbłonicza, szczepionka tężcowa, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, wymioty, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zaparcie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – DT-Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana nie mniej niż 30 j.m. toksoidu błoniczego i nie mniej niz 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka błoniczo-tężcowa adsorbowana (DT) zawiera w dawce 0,5 ml co najmniej 30 j.m. toksoidu błoniczego oraz 40 j.m. toksoidu tężcowego, adsorbowanych na wodorotlenku glinu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jej podania jest nadwrażliwość na składniki szczepionki, co może prowadzić do reakcji alergicznych zagrażających życiu. Ponadto, szczepienie należy odroczyć w przypadku ostrych stanów chorobowych z gorączką oraz zaostrzeń chorób przewlekłych, aż do ustabilizowania stanu klinicznego. Szczepionka jest również przeciwwskazana u pacjentów z historią trombocytopenii lub zaburzeń neurologicznych po wcześniejszym podaniu szczepionek zawierających antygeny T, DT, Td, D lub d.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba przewlekła, gorączka, łagodna infekcja, nadwrażliwość na substancje czynne, ostra infekcja, ostry stan chorobowy, reakcja alergiczna, szczepionka błoniczo-tężcowa, szczepionka monowalentna, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, trombocytopenia, wodorotlenek glinu, zaburzenie neurologiczne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tdap Szczepionka 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Tdap jest bezkomórkowym preparatem adsorbowanym, stosowanym w profilaktyce błonicy, tężca i krztuśca. Zalecana dawka to jednorazowe podanie 0,5 ml domięśniowo, najlepiej w mięsień naramienny, z powtarzaniem szczepienia przypominającego co 10 lat u dorosłych i młodzieży. Szczepionka zawiera minimum 2 j.m. toksoidu błoniczego, 20 j.m. toksoidu tężcowego oraz 20 µg toksoidu krztuścowego, adsorbowanych na 0,5 mg Al(OH)₃. W przypadku ryzyka krwotoku dopuszczalne jest podanie podskórne. Szczepienie jest wskazane także u osób z niepełną historią szczepień oraz u pacjentów z ranami niosącymi ryzyko tężca, pod warunkiem jednoczesnej ochrony przeciwko błonicy i krztuścowi.
ampułko-strzykawka, leczenie immunosupresyjne, mięsień naramienny, odpowiedź immunologiczna, podanie domięśniowe, podanie podskórne, profilaktyka błonicy tężca i krztuśca, ryzyko krwotoku, szczepienie podstawowe, szczepienie przypominające, szczepionka bezkomórkowa, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, wodorotlenek glinu, wstrzyknięcie dawki, zaburzenia krzepnięcia - Leksykon leków
Przedawkowanie – TyT – Szczepionka durowo-tężcowa szczepionka 20-dawkowa, 1 dawka = 0,5 ml
Szczepionka durowo-tężcowa TyT, dostępna w formie 20-dawkowej zawiesiny do wstrzykiwań, zawiera w pojedynczej dawce 0,5 ml inaktywowane bakterie Salmonella typhi w ilości od 5×10⁸ do 1×10⁹ oraz toksoid tężcowy w dawce nie mniejszej niż 20 j.m. Produkt charakteryzuje się jednorodną, białą lub białoszarą zawiesiną. W dokumentacji medycznej brak jest danych dotyczących objawów, skutków klinicznych oraz specyficznego postępowania w przypadku podania dawki większej niż zalecana, co wskazuje na brak udokumentowanych przypadków przedawkowania tej szczepionki.
- Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C, będący głównym składnikiem aktywnym szczepionki NeisVac-C w dawce 10 µg na 0,5 ml, skoniugowany z toksoidem tężcowym (10-20 µg) i adsorbowany na 0,5 mg Al, nie wykazuje bezpośredniego działania farmakologicznego na ośrodkowy układ nerwowy. Brak jest dedykowanych badań klinicznych oceniających wpływ tego składnika na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. W związku z tym, potencjalne ograniczenia w zdolnościach psychomotorycznych mogą wynikać jedynie z działań niepożądanych poszczepiennych, takich jak zawroty głowy, zmęczenie czy zaburzenia widzenia, które mogą tymczasowo upośledzać funkcje wymagające pełnej koncentracji.
- Leksykon chorób i schorzeń
Infekcja salmonellowa – Zapobieganie i profilaktyka
Salmonelloza to zakażenie bakteriami Salmonella, przenoszone głównie przez skażoną żywność i wodę oraz kontakt ze zwierzętami. Profilaktyka opiera się na rygorystycznej higienie rąk (mycie przez minimum 20 sekund), bezpiecznym przygotowywaniu żywności zgodnie z zasadami „Clean, Separate, Cook, Chill” oraz unikaniu krzyżowego zanieczyszczenia. Zaleca się gotowanie mięsa i drobiu do temperatury wewnętrznej minimum 65°C przez 5-6 minut, unikanie spożywania surowych lub niedogotowanych jaj oraz stosowanie pasteryzowanych produktów jajecznych. Przechowywanie żywności powinno odbywać się w temperaturze poniżej 5°C, a resztki należy schładzać i chłodzić w ciągu 2 godzin (lub 1 godziny przy temp. >32°C). Szczególną ostrożność powinny zachować osoby z grup ryzyka (dzieci <5 lat, osoby >65 lat, immunosupresja), które powinny unikać kontaktu z gadami, płazami i drobiem oraz spożywania niepasteryzowanych produktów. W przypadku objawów biegunki pacjenci powinni unikać przygotowywania posiłków dla innych i kontaktu z miejscami publicznymi przez co najmniej 24-48 godzin po ustąpieniu symptomów.
antybiotykooporność, bakterie Salmonella, bakteriofagi, bioasekuracja, dur brzuszny, immunosupresja, kwasy organiczne, łańcuch żywnościowy, One Health, probiotyki, Salmonella, Salmonella typhi, salmonelloza, surowe mięso, termometr spożywczy, toksoid tężcowy, WHO, zakażenie Salmonella, zanieczyszczenie krzyżowe, zanieczyszczenie żywności - Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd haemophilus influenzae typ b – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Polisacharyd Haemophilus influenzae typ b, obecny w szczepionce PENTAXIM w dawce 10 mikrogramów i skoniugowany z toksoidem tężcowym, stanowi kluczowy element immunoprofilaktyki u dzieci. Preparat ten jest dedykowany wyłącznie populacji pediatrycznej i zawiera również toksoid błoniczy (≥20 j.m.), toksoid tężcowy (≥40 j.m.), antygeny Bordetella pertussis (toksoid 25 µg, hemaglutynina włókienkowa 25 µg) oraz inaktywowane wirusy poliomyelitis typów 1, 2 i 3 (odpowiednio 29, 7 i 26 jednostek antygenu D). Ze względu na brak badań dotyczących wpływu na płodność oraz fakt, że szczepionka nie jest przeznaczona dla osób w wieku reprodukcyjnym, nie istnieją dane kliniczne dotyczące jej stosowania w ciąży i laktacji.
Bordetella pertussis, charakterystyka produktu leczniczego, Haemophilus influenzae typ b, hemaglutynina włókienkowa, immunoprofilaktyka, polisacharyd Haemophilus influenzae typ b, populacja pediatryczna, szczepienie ochronne, toksoid, toksoid błoniczy, toksoid tężcowy, wirus poliomyelitis, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tetana nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka przeciw tężcowi Tetana zawiera co najmniej 40 j.m. toksoidu tężcowego w dawce 0,5 ml, adsorbowanego na wodorotlenku glinu. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jej podania są nadwrażliwość na toksoid tężcowy lub substancje pomocnicze oraz reakcje alergiczne po wcześniejszych dawkach. Poważne przeciwwskazania obejmują także trombocytopenię i zaburzenia neurologiczne po poprzednim szczepieniu, ze względu na zwiększone ryzyko powikłań. Przeciwwskazania czasowe to ostre stany chorobowe z gorączką, zaostrzenia chorób przewlekłych oraz podejrzenie infekcji w okresie inkubacji, które wymagają odroczenia szczepienia do ustąpienia objawów lub wykluczenia infekcji.
- Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd otoczkowy haemophilus influenzae typ b – Interakcje
Polisacharyd otoczkowy Haemophilus influenzae typu b (Hib), stosowany jako składnik aktywny w szczepionkach skoniugowanych takich jak Act-HIB, jest sprzężony z toksoidem tężcowym w dawce 18-30 µg, co zwiększa immunogenność, zwłaszcza u niemowląt i małych dzieci. Szczepionki te mogą być podawane jednocześnie z innymi szczepionkami kalendarza szczepień (przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis, WZW B, odrze, śwince i różyczce), pod warunkiem wykonania iniekcji w różne miejsca ciała, co minimalizuje ryzyko miejscowych reakcji poszczepiennych i nie obniża immunogenności. Po szczepieniu polisacharyd Hib jest wydalany z moczem przez 1-2 tygodnie, co może powodować fałszywie dodatnie wyniki testów diagnostycznych na zakażenie Hib, dlatego w tym okresie zaleca się wykonanie dodatkowych badań potwierdzających.
błonica, fałszywie dodatni wynik, formaldehyd, immunogenność, krztusiec, lek immunosupresyjny, nadwrażliwość na substancje, odpowiedź immunologiczna, odra, poliomyelitis, polisacharyd otoczkowy Haemophilus influenzae typ b, reakcja alergiczna, reakcja poszczepienna, różyczka, świnka, terapia immunosupresyjna, tężec, toksoid tężcowy, układ odpornościowy, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zakażenie Haemophilus influenzae - Leksykon substancji czynnych
Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C – Właściwości farmakodynamiczne
Polisacharyd (O-deacetylowany) Neisseria meningitidis grupy C, stosowany w szczepionce NeisVac-C (kod ATC: J07AH07), jest skoniugowany z toksoidem tężcowym (10-20 µg) i adsorbowany na wodorotlenku glinu (0,5 mg Al3+). Mechanizm działania opiera się na indukcji przeciwciał bakteriobójczych zależnych od układu dopełniacza, skierowanych przeciw otoczce polisacharydowej meningokoków grupy C, co potwierdzono testem rSBA z użyciem szczepu N. meningitidis C11. Badania kliniczne u niemowląt wykazały wysoką immunogenność różnych schematów szczepienia, z odsetkiem rSBA ≥ 1:8 po szczepieniu podstawowym wynoszącym około 99%, a po dawce przypominającej miano rSBA ≥ 1:128 osiągało ponad 98,9% dzieci. Szczepienie pojedynczą dawką w 6. miesiącu życia zapewniało wyższy poziom ochrony przed dawką przypominającą (90,7%) niż inne schematy. W grupach wiekowych od raczkujących do dorosłych (18-64 lata) odsetek osób z miano rSBA ≥ 1:8 po szczepieniu wynosił od 95,6% do 100%, co świadczy o szerokiej skuteczności immunogennej polisacharydu.
aktywność bakteriobójcza, aktywność bakteriobójcza surowicy, choroba meningokokowa, dawka przypominająca, odpowiedź immunologiczna, polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C, szczepionka meningokokowa, szczepionka NeisVac-C, szczepionka polisacharydowa, test rSBA, toksoid tężcowy, układ dopełniacza, wodorotlenek glinu