izotoniczny roztwór glukozy
Izotoniczny roztwór glukozy to preparat o stężeniu 5% (5 g glukozy/100 ml), który ma ciśnienie osmotyczne równoważne z ciśnieniem osmotycznym osocza krwi (280-295 mOsm/l). Dzięki temu nie powoduje on przesunięć wody pomiędzy przestrzenią wewnątrz- i zewnątrzkomórkową.
W praktyce klinicznej izotoniczny roztwór glukozy stosowany jest głównie jako nośnik energii (dostarcza 200 kcal/l) oraz jako płyn nawadniający. Jest szczególnie przydatny w stanach odwodnienia, zaburzeniach metabolicznych oraz jako baza do rozcieńczania leków dożylnych. W przeciwieństwie do roztworu 0,9% NaCl, nie dostarcza on jonów sodu i chloru.
Po podaniu dożylnym glukoza z roztworu jest szybko metabolizowana, pozostawiając wolną wodę, która jest dystrybuowana do wszystkich przestrzeni płynowych organizmu. Z tego powodu izotoniczny roztwór glukozy nie jest skutecznym płynem do uzupełniania objętości wewnątrznaczyniowej, gdyż tylko około 8% podanej objętości pozostaje w łożysku naczyniowym po 1 godzinie od infuzji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Levonor
Produkt leczniczy Levonor zawiera noradrenalinę w postaci winianu i wykazuje silne działanie naczynioskurczowe, co wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania. Terapia powinna być rozpoczęta wyłącznie u pacjentów odpowiednio nawodnionych i z prawidłowo wypełnionym łożyskiem naczyniowym. Konieczne jest częste monitorowanie ciśnienia tętniczego oraz tempa wlewu, aby zapobiec nadciśnieniu tętniczemu i dostosować dawkę do indywidualnych potrzeb. Miejsce infuzji należy kontrolować pod kątem wynaczynienia, które może prowadzić do martwicy tkanek; w takim przypadku wskazane jest natychmiastowe ostrzyknięcie roztworem fentolaminy lub dodanie jej do roztworu infuzyjnego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów geriatrycznych, ze względu na ich zwiększoną wrażliwość na noradrenalinę, co może wymagać modyfikacji dawkowania i intensywniejszego monitorowania hemodynamicznego.
ciśnienie tętnicze, dieta niskosodowa, działanie naczynioskurczowe, fentolamina, izotoniczny roztwór glukozy, łożysko naczyniowe, martwica tkanek, nadciśnienie tętnicze, parametry hemodynamiczne, pirosiarczyn sodu, reakcja nadwrażliwości, roztwór glukozy, roztwór NaCl, skurcz oskrzeli, sól fizjologiczna, winian noradrenaliny, wynaczynienie leku - Leksykon leków
Skład i postać leku – Atenativ 50 j.m./ml
Atenativ to lek w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do infuzji dożylnej, zawierający antytrombinę ludzką uzyskaną z osocza. Dostępny jest w dawkach 500 j.m. i 1000 j.m., które po rekonstytucji wodą do wstrzykiwań (odpowiednio 10 ml i 20 ml) dają stężenie 50 j.m./ml. Aktywność swoista wynosi około 2,8 j.m./mg białka, a moc produktu określana jest metodą chromogenną zgodnie z Farmakopeą Europejską. Produkt zawiera także substancje pomocnicze, takie jak chlorek sodu (36 mg w fiolce 500 j.m. i 72 mg w fiolce 1000 j.m.), ludzka albumina, N-acetylotryptofan oraz kwas kaprylowy, które stabilizują roztwór i chronią białko. Po rekonstytucji roztwór powinien być klarowny lub lekko opalizujący; roztwory mętne lub z osadem są przeciwwskazane do podania.
aktywność swoista, albumina ludzka, antytrombina liofilizowana, antytrombina ludzka, chlorek sodu, droga podania, fiolka z proszkiem, guma bromobutylowa, izotoniczny roztwór chlorku sodu, izotoniczny roztwór glukozy, kwas kaprylowy, liofilizat, metoda chromogenna, N-acetylotryptofan, niezgodność farmaceutyczna, stabilność po rekonstytucji, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań