dusznica bolesna typu Prinzmetala
Dusznica bolesna typu Prinzmetala (dusznica naczynioskurczowa, dusznica Prinzmetala, angina Prinzmetala) to odmiana choroby niedokrwiennej serca charakteryzująca się epizodami bólu dławicowego występującymi w spoczynku, najczęściej w godzinach nocnych lub wczesnoporannych (między godz. 24:00 a 8:00). Jest wywoływana przez skurcz tętnicy wieńcowej, który prowadzi do przejściowego niedokrwienia mięśnia sercowego.
W przeciwieństwie do klasycznej dusznicy, dusznica Prinzmetala może występować u osób bez zaawansowanych zmian miażdżycowych. Charakterystyczną cechą jest przemijające uniesienie odcinka ST w zapisie EKG podczas epizodu bólowego, co odróżnia ją od typowej dusznicy wysiłkowej. Napady bólu mogą być prowokowane przez hiperwestylację, ekspozycję na zimno lub stres emocjonalny.
Diagnostyka obejmuje badanie EKG podczas dolegliwości, próbę prowokacyjną z ergonowiną, koronarografię oraz badania obrazowe. W leczeniu stosuje się przede wszystkim antagonistów wapnia (diltiazem, werapamil) i długo działające nitraty, które skutecznie zapobiegają skurczowi naczyń wieńcowych. Rokowanie jest zazwyczaj lepsze niż w przypadku dusznicy stabilnej wywołanej zaawansowaną miażdżycą, ale nierozpoznana i nieleczona choroba może prowadzić do zawału serca, zaburzeń rytmu serca lub nagłego zgonu sercowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Karwedylol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
W trakcie zwiększania dawki karwedylolu u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca może dojść do przejściowego pogorszenia niewydolności serca lub zatrzymania płynów, co wymaga zwiększenia dawki leków moczopędnych i wstrzymania dalszego zwiększania dawki karwedylolu do czasu stabilizacji klinicznej. Konieczne jest monitorowanie czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów z niskim ciśnieniem tętniczym (<100 mmHg), chorobą niedokrwienną serca, zmianami naczyniowymi lub istniejącą niewydolnością nerek, gdyż może wystąpić przemijające pogorszenie funkcji nerek. Przed rozpoczęciem terapii karwedylolem pacjent powinien być stabilny klinicznie i otrzymywać inhibitor ACE przez co najmniej 48 godzin, z ustaloną dawką inhibitora co najmniej 24 godziny przed włączeniem karwedylolu. W przypadku bradykardii (tętno <55/min) zaleca się zmniejszenie dawki leku. Leczenie należy odstawiać stopniowo, w ciągu około 2 tygodni, aby uniknąć zespołu odstawiennego, szczególnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca.
bradykardia, brak laktazy, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, digoksyna, dusznica bolesna typu Prinzmetala, dysfagia, glikozyd naparstnicy, guz chromochłonny, hipowolemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, insulinooporność, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, łuszczyca, marskość wątroby, miastenia, nadwrażliwość, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, objaw Raynauda, ostry zawał mięśnia sercowego, przesączanie kłębuszkowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja anafilaktyczna, retencja płynów, rozsiane zmiany naczyniowe, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, tyreotoksykoza, zaburzenie czynności lewej komory, zastoinowa niewydolność serca, zespół metaboliczny, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zaburzeń oddechowych, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Carvetrend
Karwedylol, substancja czynna leku Carvetrend, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, gdzie podczas zwiększania dawki może dojść do nasilenia objawów niewydolności lub zatrzymania płynów; w takich przypadkach zaleca się zwiększenie dawki leków moczopędnych i ewentualne czasowe zmniejszenie lub odstawienie karwedylolu. U pacjentów po ostrym zawale mięśnia sercowego konieczne jest rozpoczęcie terapii w stabilnym stanie klinicznym oraz wcześniejsze stosowanie inhibitora ACE przez co najmniej 48 godzin. Karwedylol wymaga ostrożności u chorych z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) ze składową skurczową oskrzeli, cukrzycą (ze względu na ryzyko pogorszenia kontroli glikemii i maskowania objawów hipoglikemii), chorobami naczyń obwodowych, a także u pacjentów poddawanych zabiegom operacyjnym ze względu na synergiczne działanie inotropowo ujemne z lekami znieczulającymi. Bradykardia poniżej 55 uderzeń/min wymaga zmniejszenia dawki karwedylolu. Ponadto, lek może maskować objawy nadczynności tarczycy i nasilać reakcje nadwrażliwości, w tym rzadkie ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona), co wymaga natychmiastowego odstawienia leku.
antagonista wapnia, beta-adrenolityk, bradykardia, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, cyklosporyna, digoksyna, dusznica bolesna typu Prinzmetala, duszność, filtracja kłębuszkowa, glikozydy naparstnicy, guz chromochłonny, inhibitor ACE, insulinooporność, karwedylol, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niepożądana reakcja skórna, nietolerancja galaktozy, niskie ciśnienie tętnicze, objaw Raynauda, ostra hipoglikemia, ostry zawał mięśnia sercowego, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja nadwrażliwości, ryfampicyna, skurcz oskrzeli, wydzielanie łez, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół metaboliczny, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Carvetrend
Karwedylol wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, zwłaszcza podczas zwiększania dawki, gdyż może dojść do nasilenia objawów niewydolności lub zatrzymania płynów. W takich przypadkach zaleca się zwiększenie dawki leków moczopędnych i wstrzymanie dalszego zwiększania dawki karwedylolu do stabilizacji stanu klinicznego. U pacjentów z niskim ciśnieniem tętniczym (skurczowe < 100 mmHg), chorobą niedokrwienną serca, rozległymi zmianami naczyniowymi lub współistniejącą niewydolnością nerek konieczne jest regularne monitorowanie parametrów nerkowych, szczególnie na początku terapii i podczas titracji dawki. Karwedylol może powodować bradykardię (ryzyko przy HR < 55/min), a także maskować objawy hipoglikemii u pacjentów z cukrzycą, dlatego wymagana jest ostrożność i monitorowanie glikemii. Ponadto, lek może nasilać objawy chorób naczyń obwodowych, maskować nadczynność tarczycy oraz wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona), co wymaga natychmiastowego odstawienia leku.
antagonista wapnia, beta-adrenolityk, bradykardia, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, czynność nerek, dusznica bolesna typu Prinzmetala, działanie inotropowe, filtracja kłębuszkowa, glikozydy naparstnicy, guz chromochłonny, inhibitor ACE, insulinooporność, karwedylol, marskość wątroby, nadczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, objaw Raynauda, ostra hipoglikemia, ostry zawał mięśnia sercowego, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zastoinowa niewydolność serca, zespół metaboliczny, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atram 25
Karwedylol, substancja czynna produktu Atram, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, zwłaszcza w fazie zwiększania dawki, ze względu na ryzyko nasilenia objawów niewydolności i zatrzymania płynów. Zaleca się monitorowanie czynności nerek, szczególnie u pacjentów z niskim ciśnieniem tętniczym (<100 mmHg), chorobą niedokrwienną serca oraz niewydolnością nerek, z możliwością modyfikacji dawki lub przerwania leczenia w przypadku pogorszenia funkcji nerek. U pacjentów po ostrym zawale mięśnia sercowego konieczne jest wcześniejsze ustabilizowanie kliniczne i stosowanie inhibitora ACE przez co najmniej 48 godzin przed włączeniem karwedylolu. Ponadto, u chorych z POChP i skurczem oskrzeli, cukrzycą, chorobą naczyń obwodowych, tyreotoksykozą, czy z historią ciężkich reakcji alergicznych, karwedylol należy stosować z dużą ostrożnością, monitorując odpowiednio objawy i parametry kliniczne.
bradykardia, brak laktazy, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, ciężka niepożądana reakcja skórna, cukrzyca, digoksyna, dusznica bolesna typu Prinzmetala, duszność, dziedziczna nietolerancja fruktozy, dziedziczna nietolerancja galaktozy, guz chromochłonny, hipoglikemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, insulinooporność, karwedylol, łuszczyca, marskość wątroby, miastenia gravis, niedobór sacharazy-izomaltazy, niewydolność nerek, objaw Raynauda, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, tyreotoksykoza, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności lewej komory, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół metaboliczny, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Carvetrend
Karwedylol, będący antagonistą receptorów beta- i alfa-adrenergicznych, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, gdzie podczas titracji dawki może dojść do nasilenia objawów niewydolności lub zatrzymania płynów. W takich przypadkach zaleca się zwiększenie dawki leków moczopędnych bez dalszego zwiększania karwedylolu, a w razie konieczności czasowe zmniejszenie lub odstawienie leku. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek i niskim ciśnieniem tętniczym (<100 mmHg) obserwowano przemijające pogorszenie funkcji nerek. Karwedylol powinien być stosowany wyłącznie u pacjentów w stabilnym stanie klinicznym, uprzednio leczonych inhibitorami ACE przez co najmniej 48 godzin. W przypadku współistniejącej POChP ze skurczem oskrzeli, lek należy stosować ostrożnie, monitorując objawy skurczu i zmniejszając dawkę w razie ich wystąpienia.
antagonista wapnia, bradykardia, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, dusznica bolesna typu Prinzmetala, działanie inotropowe, filtracja kłębuszkowa, glikozyd naparstnicy, guz chromochłonny, hipoglikemia, inhibitor ACE, insulinooporność, karwedylol, łuszczyca, marskość wątroby, nadczynność tarczycy, niepożądana reakcja skórna, nietolerancja galaktozy, niewydolność tętnic, objaw Raynauda, ostry zawał mięśnia sercowego, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekła zastoinowa niewydolność serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja nadwrażliwości, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zastoinowa niewydolność serca, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dilatrend
Karwedylol, stosowany w leczeniu przewlekłej niewydolności serca, wymaga ostrożności podczas zwiększania dawki ze względu na ryzyko nasilenia objawów niewydolności lub retencji płynów. W takich przypadkach zaleca się zwiększenie dawki leków moczopędnych bez dalszej eskalacji karwedylolu, a w razie potrzeby zmniejszenie dawki lub czasowe przerwanie terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z niskim ciśnieniem tętniczym (<100 mmHg), chorobą niedokrwienną serca, niewydolnością nerek oraz współistniejącą POChP, gdzie karwedylol może nasilać skurcz oskrzeli i pogarszać funkcję nerek. U pacjentów z cukrzycą karwedylol może maskować objawy hipoglikemii i wpływać na kontrolę glikemii, choć wykazuje korzystne działanie na profil metaboliczny. Ponadto, lek może powodować bradykardię (zalecane zmniejszenie dawki przy HR <55/min) oraz maskować objawy nadczynności tarczycy, co wymaga monitorowania.
alfa-adrenolityk, beta-adrenolityk, bradykardia, brak laktazy, choroba niedokrwienna serca, dusznica bolesna typu Prinzmetala, filtracja kłębuszkowa, glikozydy naparstnicy, guz chromochłonny, inhibitor ACE, insulinooporność, karwedylol, lek moczopędny, łuszczyca, marskość wątroby, nadczynność tarczycy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, objaw Raynauda, ostra hipoglikemia, ostry zawał mięśnia sercowego, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja anafilaktyczna, retencja płynów, rozsiane zmiany naczyniowe, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, stężenie glukozy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół metaboliczny, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dilatrend
Dilatrend (karwedylol) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, gdzie podczas zwiększania dawki może dojść do nasilenia objawów niewydolności lub retencji płynów. W takich przypadkach zaleca się zwiększenie dawki leków moczopędnych bez dalszego zwiększania karwedylolu, a w razie potrzeby zmniejszenie dawki lub czasowe przerwanie terapii. Karwedylol może powodować przemijające pogorszenie czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów z ciśnieniem skurczowym < 100 mmHg, chorobą niedokrwienną serca, rozsianymi zmianami naczyniowymi lub współistniejącą niewydolnością nerek. Nie jest konieczna zmiana dawkowania u pacjentów z umiarkowaną do ciężką niewydolnością nerek. Przed rozpoczęciem leczenia po ostrym zawale mięśnia sercowego pacjent musi być stabilny klinicznie i otrzymywać inhibitor ACE przez co najmniej 48 godzin z ustabilizowaną dawką przez ostatnie 24 godziny.
beta-adrenolityk, bradykardia, brak laktazy, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, cyklosporyna, digoksyna, dusznica bolesna typu Prinzmetala, działanie alfa-adrenolityczne, filtracja kłębuszkowa, glikozyd naparstnicy, guz chromochłonny, inhibitor ACE, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karwedylol, leczenie alfa-adrenolityczne, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, łuszczyca, marskość wątroby, nadczynność tarczycy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność tętnic, objaw Raynauda, opór w drogach oddechowych, ostra hipoglikemia, ostry zawał mięśnia sercowego, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekła zastoinowa niewydolność serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja nadwrażliwości, retencja płynów, rozsiane zmiany naczyniowe, rumień wielopostaciowy, ryfampicyna, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia czynności lewej komory, zaburzenia czynności nerek, zespół metaboliczny, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dilatrend
Karwedylol, substancja czynna leku Dilatrend, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, zwłaszcza podczas zwiększania dawki, gdyż może dojść do nasilenia objawów niewydolności lub retencji płynów. W takich przypadkach zaleca się zwiększenie dawki leków moczopędnych bez dalszego zwiększania dawki karwedylolu. Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z niskim ciśnieniem tętniczym (<100 mmHg), chorobą niedokrwienną serca, niewydolnością nerek oraz u osób z POChP ze skurczem oskrzeli, monitorując dokładnie stan kliniczny. Karwedylol może maskować objawy hipoglikemii u pacjentów z cukrzycą, a także wywoływać bradykardię, co wymaga zmniejszenia dawki przy częstości serca poniżej 55 uderzeń/min. Ponadto, lek może nasilać reakcje alergiczne i powodować rzadkie, ale ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, co stanowi wskazanie do jego natychmiastowego odstawienia.
bradykardia, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, dusznica bolesna typu Prinzmetala, dysfagia, glikozyd naparstnicy, guz chromochłonny, inhibitor ACE, karwedylol, łuszczyca, marskość wątroby, nadczynność tarczycy, niedobór sacharazy-izomaltazy, niepożądana reakcja skórna, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niskie ciśnienie tętnicze, objaw Raynauda, ostra hipoglikemia, POChP, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia czynności wątroby, zespół metaboliczny, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy