efekt antymuskarynowy
Efekt antymuskarynowy (antycholinergiczny) to działanie farmakologiczne polegające na blokowaniu receptorów muskarynowych w układzie cholinergicznym. Receptory te są aktywowane przez acetylocholinę i występują w różnych tkankach organizmu, w tym w ośrodkowym układzie nerwowym, mięśniach gładkich, gruczołach wydzielniczych, sercu i innych narządach.
Leki o działaniu antymuskarynowym hamują przekaźnictwo cholinergiczne, co prowadzi do charakterystycznych objawów obwodowych: suchości w ustach, rozszerzenia źrenic (mydriasis), zaburzeń akomodacji oka, tachykardii, zaparć, zatrzymania moczu oraz zmniejszenia wydzielania potu. W ośrodkowym układzie nerwowym efekt ten może powodować dezorientację, zaburzenia pamięci, halucynacje oraz pogorszenie funkcji poznawczych.
Efekt antymuskarynowy jest wykorzystywany terapeutycznie w leczeniu choroby Parkinsona, zespołu jelita drażliwego, astmy oskrzelowej, POCHP czy nadreaktywności pęcherza moczowego. Jednakże u pacjentów starszych, szczególnie z deficytami poznawczymi, działanie to może być szczególnie niebezpieczne, prowadząc do majaczenia i pogorszenia stanu psychicznego. Lekarze powinni zawsze rozważać potencjalne ryzyko efektów antymuskarynowych przy doborze farmakoterapii, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olzapin 5 mg
Olzapin, zawierający olanzapinę, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (35 mg w tabletkach 5 mg, 70 mg w tabletkach 10 mg) oraz lak aluminiowy żółcieni pomarańczowej (0,0004 mg w tabletkach 5 mg, 0,0008 mg w tabletkach 10 mg). Reakcje alergiczne mogą mieć charakter od łagodnych do zagrażających życiu anafilaksji. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nietolerancją laktozy, dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, a także u osób z astmą lub uczuleniem na kwas acetylosalicylowy, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych na barwniki zawarte w preparacie.
brak laktazy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, diagnostyka okulistyczna, efekt antymuskarynowy, jaskra z wąskim kątem przesączania, lak aluminiowy żółcieni pomarańczowej, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja galaktozy, olanzapina, ostry napad jaskry, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, uszkodzenie nerwu wzrokowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Interakcje leku – SENOLEK 50 mg
Difenhydramina, zawarta w produkcie leczniczym SENOLEK 50 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak przeciwarytmiki klasy Ia (chinidyna, prokainamid) oraz klasy III (amiodaron, sotalol), ze względu na ryzyko torsade de pointes. Difenhydramina nasila działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy innych leków uspokajających, nasennych, przeciwlękowych oraz trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, co wymaga ostrożności i ewentualnej korekty dawki. Ponadto, interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) mogą prowadzić do przedłużenia i nasilenia działania przeciwcholinergicznego, dlatego zaleca się zachowanie co najmniej 2-tygodniowego odstępu po zakończeniu terapii IMAO przed rozpoczęciem stosowania difenhydraminy.
amiodaron, atropina, chinidyna, cytochrom P450, depresja oddechowa, difenhydramina, dysfagia, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwhistaminowe, działanie przeciwmuskarynowe, efekt anksjolityczny, efekt antymuskarynowy, efekt sedatywny, elektrokardiogram, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitory CYP2D6, inhibitory monoaminooksydazy, izoenzym CYP2D6, lek nasenny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwlękowy, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, lek uspokajający, leki nasenne, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwcholinergiczne, leki przeciwlękowe, metoprolol, ośrodkowy układ nerwowy, prokainamid, sotalol, torsade de pointes, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia psychomotoryczne