osobowość obsesyjno-kompulsyjna
Osobowość obsesyjno-kompulsyjna (OCD, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne) to zaburzenie psychiczne charakteryzujące się występowaniem uporczywych, niechcianych myśli (obsesji) oraz powtarzalnych zachowań lub czynności umysłowych (kompulsji), które pacjent czuje się zmuszony wykonywać. Obsesje wywołują znaczny niepokój, a kompulsje mają na celu redukcję tego napięcia.
Zaburzenie to dotyka około 2-3% populacji ogólnej, z równą częstością występowania u kobiet i mężczyzn. Początek objawów często przypada na okres późnego dzieciństwa lub wczesnej dorosłości. U podłoża OCD leżą zaburzenia w funkcjonowaniu układu serotoninergicznego oraz nieprawidłowości w obwodach neuronalnych łączących korę przedczołową, jądra podstawy i wzgórze.
Diagnostyka OCD opiera się na kryteriach DSM-5 lub ICD-10/11, uwzględniających czas trwania objawów, stopień upośledzenia funkcjonowania oraz wykluczenie innych przyczyn. Leczenie obejmuje farmakoterapię (głównie selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny – SSRI) oraz psychoterapię, w szczególności terapię poznawczo-behawioralną z ekspozycją i powstrzymaniem reakcji (ERP). W przypadkach opornych na leczenie rozważa się zastosowanie zabiegów neurochirurgicznych lub głębokiej stymulacji mózgu.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenia osobowości – Objawy
Zaburzenia osobowości to przewlekłe, wszechogarniające wzorce myślenia, emocji i zachowań, które odbiegają od norm kulturowych i powodują istotne upośledzenie funkcjonowania. Rozpoczynają się zwykle w okresie dojrzewania lub wczesnej dorosłości, a ich objawy obejmują niestabilny obraz siebie, trudności w relacjach interpersonalnych, zaburzenia regulacji emocji, impulsywność oraz zniekształcone myślenie i percepcję. Szacuje się, że na zaburzenia osobowości cierpi około 6% populacji światowej, a ich nasilenie może ulegać wahaniom, szczególnie pod wpływem stresu. Typowe dla niektórych zaburzeń, np. borderline, jest ryzyko samookaleczeń i prób samobójczych, z ryzykiem samobójstwa nawet 10-krotnie wyższym niż w populacji ogólnej. Zaburzenia te często współwystępują z innymi zaburzeniami psychicznymi, takimi jak depresja czy uzależnienia, co dodatkowo komplikuje obraz kliniczny i rokowanie.
dialektyczna terapia behawioralna, DSM-5-TR, dysocjacja, dystres, ICD-11, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwlękowy, lek przeciwpsychotyczny, objaw psychotyczny, omam, osobowość antyspołeczna, osobowość histrioniczna, osobowość obsesyjno-kompulsyjna, osobowość paranoidalna, osobowość unikająca, osobowość zależna, próba samobójcza, psychoedukacja, regulacja emocji, remisja, samookaleczanie, stabilizator nastroju, terapia grupowa, terapia oparta na mentalizacji, terapia poznawczo-behawioralna, terapia rodzinna, terapia schematów, terapia skoncentrowana na przeniesieniu, zaburzenie osobowości, zaburzenie osobowości borderline, zaburzenie psychiczne, zaburzenie zachowania - Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenie zbieractwa – Etiologia i przyczyny
Zaburzenie zbieractwa (hoarding disorder) to złożone zaburzenie psychiczne charakteryzujące się uporczywą trudnością w pozbywaniu się przedmiotów, niezależnie od ich wartości, co wiąże się z silnym dystresem. Etiologia jest wieloczynnikowa, obejmująca komponent genetyczny (50-77% wariancji w zachowaniach zbieractwa), neurobiologiczny (zaburzenia funkcji prawej grzbietowo-bocznej kory przedczołowej i zakrętu obręczy przedniego), deficyty poznawcze (problemy z podejmowaniem decyzji, uwagą, pamięcią roboczą, organizacją) oraz czynniki środowiskowe i traumatyczne. Zaburzenie często współwystępuje z depresją (>50%), zaburzeniami lękowymi, OCD (~20%), ADHD i zaburzeniami osobowości. Występuje u około 2,6% populacji, z wyższą częstością u osób powyżej 55 roku życia, gdzie ryzyko jest trzykrotnie większe. Zaburzenie ma charakter przewlekły, z początkiem zwykle między 15 a 19 rokiem życia, a objawy nasilają się z wiekiem, co może być związane z pogorszeniem funkcji płata czołowego.
ADHD, demencja, deprywacja, duże zaburzenie depresyjne, fobia społeczna, kora przedczołowa, neuroobrazowanie, OCD, osobowość obsesyjno-kompulsyjna, pamięć robocza, pamięć wzrokowo-przestrzenna, perfekcjonizm, prokrastynacja, regulacja emocji, schizofrenia, serotonina, udar mózgu, uogólnione zaburzenie lękowe, uszkodzenie mózgu, zaburzenia uwagi, zaburzenia ze spektrum autyzmu, zaburzenie depresyjne, zaburzenie dysmorficzne ciała, zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie tikowe, zaburzenie zbieractwa, zakręt obręczy, zespół Pradera-Williego, zespół stresu pourazowego