pannus
Pannus to zjawisko patologiczne, charakteryzujące się nieprawidłowym rozrostem tkanki łącznej, występujące najczęściej w stawach objętych procesem zapalnym. W reumatologii termin ten odnosi się do ziarnistej, naczyniowej tkanki, która narasta na powierzchni chrząstki stawowej w przebiegu reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS).
Z perspektywy histopatologicznej pannus składa się z proliferujących fibroblastów, makrofagów, limfocytów T i B oraz komórek plazmatycznych. Te komórki produkują enzymy proteolityczne (metaloproteazy), które degradują macierz chrząstki i kość podchrzęstną, prowadząc do postępującego uszkodzenia stawu.
W okulistyce termin pannus odnosi się do nieprawidłowego unaczynienia rogówki, najczęściej w przebiegu jaglicy, przewlekłego zapalenia rogówki lub po urazach chemicznych. Pannus rogówkowy może prowadzić do znacznego upośledzenia widzenia poprzez zmniejszenie przezierności rogówki.
Diagnostyka pannusu obejmuje badania obrazowe (USG, MRI stawów), badania laboratoryjne (markery stanu zapalnego, przeciwciała) oraz w przypadkach okulistycznych – badanie w lampie szczelinowej. Leczenie skupia się na kontroli choroby podstawowej, najczęściej przy użyciu leków modyfikujących przebieg choroby w RZS lub odpowiednich terapii w przypadkach okulistycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rozszerzenie naczyniówki ocznej – Objawy
Oczna postać trądziku różowatego (ocular rosacea) to przewlekły, zapalny stan oczu, często współistniejący z trądzikiem różowatym skóry, dotykający 50-60% pacjentów z tą dermatozą, a u 20% objawy oczne mogą poprzedzać zmiany skórne. Choroba manifestuje się zaczerwienieniem, pieczeniem, swędzeniem, uczuciem suchości, łzawieniem, fotofobią oraz dysfunkcją gruczołów Meiboma (obecna u 92% pacjentów), prowadząc do blepharitis, teleangiektazji powiek, nawracających jęczmieni i gradówek. Oczna postać trądziku różowatego klasyfikowana jest na trzy stopnie nasilenia objawów, od łagodnego swędzenia i pieczenia (stopień 1) do bólu, nadwrażliwości na światło i zaburzeń widzenia (stopień 3). Powikłania rogówkowe, występujące u 25-50% pacjentów, obejmują keratitis, neowaskularyzację, naciek, owrzodzenie i bliznowacenie rogówki, a w ciężkich przypadkach perforację, co może prowadzić do trwałej utraty wzroku.
bliznowacenie rogówki, ciało obce w oku, dysfunkcja gruczołów Meiboma, fliktena, fotofobia, gradówka, jęczmień, neowaskularyzacja, neowaskularyzacja rogówki, ocular rosacea, oczna postać trądziku różowatego, owrzodzenie rogówki, pannus, perforacja rogówki, przekrwienie oczu, ścieńczenie rogówki, stan zapalny, teleangiektazja, zapalenie brzegów powiek, zapalenie nadtwardówki, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie tęczówki, zapalenie twardówki, zmętnienie rogówki