Dilzem
Dilzem (diltiazem) to lek z grupy antagonistów wapnia należący do pochodnych benzotiazepiny. Jego główny mechanizm działania polega na blokowaniu kanałów wapniowych typu L w błonach komórkowych komórek mięśnia sercowego i mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do zmniejszenia napływu jonów wapnia do wnętrza komórek.
W praktyce klinicznej diltiazem wykazuje działanie inotropowe ujemne, chronotropowe ujemne oraz naczyniorozszerzające. Jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca (dławicy piersiowej), zaburzeń rytmu serca (szczególnie częstoskurczu nadkomorowego). W kardiologii interwencyjnej bywa wykorzystywany do zapobiegania skurczom naczyń wieńcowych.
Diltiazem jest dostępny w różnych postaciach farmaceutycznych, w tym w preparatach o przedłużonym uwalnianiu, co umożliwia dawkowanie raz lub dwa razy na dobę. Najczęstsze działania niepożądane obejmują obrzęki obwodowe, bóle głowy, zawroty głowy oraz zaparcia. Należy zachować ostrożność stosując diltiazem u pacjentów z niewydolnością serca, blokiem przedsionkowo-komorowym oraz przy jednoczesnym stosowaniu beta-blokerów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Dilzem 180 retard 180 mg
Produkt leczniczy Dilzem 180 Retard, zawierający 180 mg chlorowodorku diltiazemu w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu, może wywoływać działania niepożądane istotnie wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Do najczęściej występujących należą zawroty głowy oraz złe samopoczucie, które mogą zaburzać percepcję przestrzenną, czas reakcji oraz koncentrację. Pomimo braku specyficznych badań klinicznych oceniających bezpośredni wpływ leku na te zdolności, ryzyko to jest na tyle istotne, że lekarz ma obowiązek poinformować pacjenta o konieczności zachowania ostrożności, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, oraz o konieczności zaprzestania prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia niekorzystnych objawów.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek diltiazemu, Dilzem, działanie niepożądane, efekt skumulowany, ośrodkowy układ nerwowy, percepcja przestrzenna, praktyka kliniczna, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, złe samopoczucie - Leksykon leków
Skład i postać leku – Dilzem 120 retard 120 mg
Dilzem 120 retard to lek w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, zawierający 120 mg diltiazemu chlorowodorku jako substancję czynną. Tabletki są powlekane, białe, dwuwypukłe i okrągłe, oznaczone napisem „D 120”. Formuła retard umożliwia stopniowe uwalnianie diltiazemu, co pozwala na utrzymanie stabilnego stężenia terapeutycznego i zmniejsza częstotliwość podawania, poprawiając adherencję pacjenta. W składzie pomocniczym znajduje się m.in. laktoza jednowodna w ilości 205,3 mg na tabletkę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Pozostałe substancje pomocnicze to m.in. olej rycynowy uwodorniony, kwas stearynowy, karmeloza sodowa, magnezu stearynian, hypromeloza, tytanu dwutlenek, talk, makrogol 6000 oraz polidimetylosiloksan.
diltiazem chlorowodorek, Dilzem, forma o przedłużonym uwalnianiu, hypromeloza, karmeloza sodowa, kwas stearynowy, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, olej rycynowy uwodorniony, polidimetylosiloksan, skuteczność terapeutyczna, stabilność farmaceutyczna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapeutyczne stężenie leku, tytanu dwutlenek - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dilzem 180 retard 180 mg
Przedawkowanie diltiazemu chlorowodorku, zwłaszcza w dawce 180 mg (Dilzem 180 Retard), prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego i nerkowego, które mogą zagrażać życiu. Objawy kliniczne obejmują nasilone niedociśnienie tętnicze, bradykardię zatokową (<60 uderzeń/min), bloki przedsionkowo-komorowe różnego stopnia, ostre uszkodzenie nerek spowodowane hipoperfuzją oraz wstrząs. Mechanizmy tych objawów wynikają z nadmiernej blokady kanałów wapniowych, prowadzącej do rozszerzenia naczyń obwodowych, hamowania węzła zatokowego i przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz wtórnej hipoperfuzji narządowej.
adrenalina, antagonista wapnia, atropina, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia zatokowa, całkowity blok serca, ciśnienie tętnicze, dekontaminacja przewodu pokarmowego, Dilzem, diureza, diureza osmotyczna, dobutamina, elektrokardiogram, elektrostymulacja serca, glukagon, glukonian wapnia, hipoperfuzja nerek, kanał wapniowy, lek inotropowy, naczynie obwodowe, niedociśnienie, niedotlenienie tkanek, noradrenalina, ostre uszkodzenie nerek, parametr hemodynamiczny, perfuzja narządowa, płukanie żołądka, rozkojarzenie przedsionkowo-komorowe, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, układ sercowo-naczyniowy, wazopresor, wstrząs, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dilzem 180 retard 180 mg
Dilzem 180 Retard, zawierający 180 mg diltiazemu chlorowodorku w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wskazań klinicznych. W leczeniu choroby niedokrwiennej serca zaleca się rozpoczęcie terapii od 1/2 tabletki dwa razy na dobę (łącznie 180 mg/dobę), z możliwością stopniowego zwiększenia dawki do 360 mg/dobę w przypadku niewystarczającej odpowiedzi klinicznej. W terapii nadciśnienia tętniczego początkowa dawka to 1 tabletka (180 mg) rano, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 360 mg/dobę. Tabletki należy przyjmować przed posiłkami, w całości, popijając odpowiednią ilością płynu. Zaleca się regularną kontrolę i ewentualną redukcję dawki co 2-3 miesiące przy długotrwałym stosowaniu.
choroba niedokrwienna serca, diltiazem chlorowodorek, Dilzem, efekt hipotensyjny, efekt kliniczny, leczenie nadciśnienia tętniczego, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pacjent w podeszłym wieku, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby