wrodzony przeciek sercowy

Wrodzony przeciek sercowy to grupa wad serca, w których dochodzi do nieprawidłowego przepływu krwi między jamami serca lub dużymi naczyniami krwionośnymi. Najczęstsze typy to: ubytek przegrody międzyprzedsionkowej (ASD), ubytek przegrody międzykomorowej (VSD), przetrwały przewód tętniczy (PDA) oraz ubytek przegrody przedsionkowo-komorowej (AVSD).

Patofizjologia przecieku sercowego wiąże się z przepływem krwi z obszaru wyższego ciśnienia do niższego. W zależności od lokalizacji i wielkości ubytku, przeciek może prowadzić do przeciążenia objętościowego serca, wzrostu ciśnienia płucnego, a w zaawansowanych przypadkach do zespołu Eisenmengera – nieodwracalnego nadciśnienia płucnego z odwróceniem kierunku przecieku.

Objawy wrodzonego przecieku sercowego zależą od jego wielkości i lokalizacji. Małe ubytki mogą pozostawać bezobjawowe przez całe życie. Większe przecieki często manifestują się zwiększoną męczliwością, dusznością wysiłkową, nawracającymi infekcjami dróg oddechowych, zaburzeniami wzrastania u dzieci oraz objawami niewydolności serca.

Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne (charakterystyczny szmer nad sercem), badanie EKG, RTG klatki piersiowej, echokardiografię przezklatkową i przezprzełykową. W wybranych przypadkach wykonuje się cewnikowanie serca, tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny.

Leczenie zależy od typu i wielkości przecieku. Małe ubytki mogą nie wymagać interwencji. Większe przecieki leczy się zabiegowo – metodami przezskórnymi (zamknięcie przy użyciu okludera) lub operacyjnie. U pacjentów z nadciśnieniem płucnym stosuje się leki rozszerzające naczynia płucne. Kluczowe znaczenie ma wczesna diagnostyka i leczenie, zanim rozwinie się nieodwracalne nadciśnienie płucne.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl