lewotyroksynę sodowa
Lewotyroksynę sodowa (natrium levothyroxinum) to syntetyczna forma tyroksyny (T4), hormonu tarczycy stosowanego w leczeniu niedoczynności tarczycy. Preparat zawiera izomer lewoskrętny tyroksyny, który jest biologicznie aktywną postacią hormonu.
Lek jest wskazany w przypadkach pierwotnej, wtórnej i jatrogennej niedoczynności tarczycy, wola obojętnego, profilaktyki nawrotu wola po resekcji oraz w terapii raka tarczycy. Lewotyroksynę stosuje się również w teście supresyjnym w diagnostyce nadczynności tarczycy.
Dawkowanie lewotyroksyny jest ściśle indywidualizowane w zależności od masy ciała pacjenta, wieku, chorób współistniejących oraz wyników badań laboratoryjnych. Terapię rozpoczyna się zwykle od małych dawek, stopniowo je zwiększając. Optymalne wchłanianie leku zachodzi na czczo, około 30-60 minut przed posiłkiem.
Monitorowanie skuteczności terapii polega na ocenie stężenia TSH oraz FT4 we krwi. U pacjentów w wieku podeszłym oraz z chorobami układu sercowo-naczyniowego konieczne jest szczególnie ostrożne dawkowanie ze względu na ryzyko powikłań kardiologicznych.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Przedawkowanie lewotyroksyny sodowej prowadzi do ostrej jatrogennej nadczynności tarczycy, charakteryzującej się nasileniem procesów metabolicznych i objawami beta-sympatykomimetycznymi, takimi jak tachykardia (>100 uderzeń/min), niepokój, hiperkineza oraz zaburzenia neurologiczne, w tym napady drgawkowe i ostra psychoza. Najbardziej miarodajnym wskaźnikiem przedawkowania jest podwyższone stężenie T3 w surowicy, przewyższające wartość diagnostyczną T4 i fT4. Długotrwałe nadużywanie lewotyroksyny wiąże się z ryzykiem poważnych powikłań kardiologicznych, w tym arytmii, niewydolności serca oraz nagłej śmierci sercowej.
arytmia, działanie beta-sympatykomimetyczne, fT4, funkcja tarczycy, hiperkineza, jatrogenna nadczynność tarczycy, lek beta-adrenolityczny, lewotyroksynę sodowa, nadczynność tarczycy, nagła śmierć sercowa, napad drgawkowy, niewydolność serca, obniżony próg drgawkowy, ostra psychoza, plazmafereza, stężenie T3, stężenie T4, tachykardia, zaburzenie metaboliczne -
Leksykon leków
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lewotyroksyny sodowej wykazały niski poziom toksyczności ostrej, z tolerancją dawek nawet do 10 mg bez poważnych powikłań, z wyjątkiem pacjentów z chorobą wieńcową, u których ryzyko powikłań sercowych jest zwiększone. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach zaobserwowano uszkodzenia wątroby, zwiększoną śmiertelność kłębuszków nerkowych oraz zmiany masy narządów wewnętrznych, natomiast u psów nie stwierdzono istotnych działań niepożądanych. Kliniczne doniesienia o nagłych zgonach sercowych u pacjentów nadużywających lewotyroksynę podkreślają konieczność ostrożności przy długotrwałym stosowaniu dawek przekraczających zalecane wartości.
bariera łożyskowa, choroba wieńcowa serca, dawka lewotyroksyny, działanie mutagenne, hormon tarczycy, lewotyroksynę sodowa, nagły zgon sercowy, niedoczynność tarczycy, obumieranie kłębuszków nerkowych, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, stężenie hormonów tarczycy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie genomu, uszkodzenie wątroby
