zaburzenie przejściowe

Zaburzenie przejściowe to stan kliniczny, charakteryzujący się objawami psychicznymi lub somatycznymi, które pojawiają się w odpowiedzi na czynnik stresujący i ustępują samoistnie w relatywnie krótkim czasie. W terminologii medycznej, szczególnie w psychiatrii, zaburzenia przejściowe stanowią grupę zaburzeń adaptacyjnych, które rozwijają się jako bezpośrednia reakcja na stres psychospołeczny.

Kluczową cechą zaburzeń przejściowych jest ich ograniczony czas trwania, który zazwyczaj nie przekracza kilku tygodni lub miesięcy. Objawy mogą być zróżnicowane i obejmować zaburzenia nastroju, lęk, niepokój, zaburzenia snu, trudności z koncentracją, a także objawy somatyczne, takie jak bóle głowy czy dolegliwości ze strony układu pokarmowego. Nasilenie objawów jest proporcjonalne do siły stresora, a ich charakter jest ściśle związany z indywidualną wrażliwością pacjenta.

Diagnoza zaburzenia przejściowego wymaga wykluczenia innych stanów psychiatrycznych i chorób somatycznych. Leczenie ma głównie charakter wspierający i może obejmować krótkoterminową psychoterapię, techniki relaksacyjne oraz, w uzasadnionych przypadkach, krótkotrwałe stosowanie leków przeciwlękowych lub nasennych. Rokowanie jest zazwyczaj dobre, a pełne ustąpienie objawów następuje wraz z adaptacją do sytuacji stresowej lub po jej ustąpieniu.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl