biodostępność kandesartanu
Biodostępność kandesartanu jest kluczowym parametrem farmakokinetycznym tego leku przeciwnadciśnieniowego z grupy antagonistów receptora angiotensyny II (ARB). Sam kandesartan cileksetyl jest prolekiem, który po podaniu doustnym ulega szybkiej hydrolizie do postaci aktywnej – kandesartanu – podczas wchłaniania w przewodzie pokarmowym.
Biodostępność bezwzględna kandesartanu po podaniu doustnym wynosi około 15%, co oznacza, że tylko ta część podanej dawki dociera do krążenia ogólnego w postaci niezmienionej. Wartość ta jest stosunkowo niska, jednak typowa dla leków z grupy ARB. Pokarm nie wpływa istotnie na biodostępność kandesartanu, co umożliwia jego podawanie niezależnie od posiłków.
Ważnym aspektem biodostępności kandesartanu jest jej liniowość w zakresie dawek terapeutycznych, co oznacza przewidywalny wzrost stężenia leku we krwi wraz ze zwiększaniem dawki. Maksymalne stężenie we krwi (Cmax) osiągane jest po 3-4 godzinach od podania doustnego. Lek charakteryzuje się także wysokim stopniem wiązania z białkami osocza (>99%), co wpływa na jego dystrybucję w organizmie.
Warto podkreślić, że u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby obserwuje się zwiększoną biodostępność kandesartanu – nawet dwukrotnie wyższą u osób z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami, co wymaga dostosowania dawkowania w tej grupie chorych. Z kolei zaburzenia czynności nerek mają mniejszy wpływ na biodostępność leku, choć mogą wymagać modyfikacji dawki u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Kandesar 16 mg
Kandesar (kandesartan cyleksetylu) jest dostępny w tabletkach o dawkach 8 mg i 16 mg, a dawkowanie zależy od wskazania klinicznego oraz indywidualnych cech pacjenta. U dorosłych z nadciśnieniem tętniczym leczenie rozpoczyna się od 8 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia dawki do 16 mg, a następnie do maksymalnej dawki 32 mg/dobę, przy czym pełny efekt przeciwnadciśnieniowy obserwuje się po około 4 tygodniach. W niewydolności serca dawka początkowa wynosi 4 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do 32 mg/dobę, podwajając dawkę co minimum 2 tygodnie. Przed terapią niewydolności serca zaleca się ocenę funkcji nerek (kreatynina, potas). Kandesar może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, w tym hydrochlorotiazydem, który wykazuje działanie addycyjne. Jednoczesne stosowanie inhibitora ACE, leku moczopędnego oszczędzającego potas oraz Kandesaru wymaga ostrożnej analizy korzyści i ryzyka.
antagonista receptora mineralokortykoidowego, beta-adrenolityk, biodostępność kandesartanu, cholestaza, działanie hipotensyjne, efekt przeciwnadciśnieniowy, glikozyd naparstnicy, hemodializa, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, klirens kreatyniny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, stężenie kreatyniny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Candepres HCT 32 mg + 25 mg
Lek Candepres HCT dostępny jest w dawkach 32 mg kandesartanu cyleksetylu z 12,5 mg lub 25 mg hydrochlorotiazydu, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę, z pełnym efektem przeciwnadciśnieniowym obserwowanym zwykle po 4 tygodniach. Przed rozpoczęciem terapii preparatem złożonym wskazane jest dostosowanie dawek poszczególnych składników, zwłaszcza przy przejściu z monoterapii hydrochlorotiazydem na terapię skojarzoną. Candepres HCT jest wskazany u pacjentów z niewystarczającą kontrolą ciśnienia przy monoterapii kandesartanem lub hydrochlorotiazydem oraz u osób wymagających zwiększenia dawki leku złożonego.
biodostępność kandesartanu, cholestaza, ciężkie zaburzenie czynności nerek, działanie przeciwnadciśnieniowe, hydrochlorotiazyd, kandesartan cyleksetylu, klirens kreatyniny, kontrola ciśnienia tętniczego, leczenie diuretyczne, monoterapia kandesartanem, niedociśnienie tętnicze, objętość wewnątrznaczyniowa, parametry nerkowe, parametry wątrobowe, preparat złożony, przewlekła choroba wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Casaro HCT 32 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Casaro HCT zawiera kandesartan cyleksetyl (16 mg lub 32 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg) i jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Standardowa dawka to jedna tabletka raz na dobę, z pełnym efektem hipotensyjnym osiąganym po około 4 tygodniach terapii. Tabletki posiadają linię podziału umożliwiającą dostosowanie dawki. W przypadku niewystarczającej kontroli ciśnienia podczas monoterapii kandesartanem lub hydrochlorotiazydem, zaleca się indywidualne dostosowanie dawek lub bezpośrednią zmianę na produkt złożony Casaro HCT. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawkowania.
biodostępność kandesartanu, Casaro HCT, cholestaza, ciężka niewydolność nerek, efekt hipotensyjny, hydrochlorotiazyd, interakcje lekowe, kandesartan cyleksetylu, klirens kreatyniny, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, objętość wewnątrznaczyniowa, terapia skojarzona, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Candepres 16 mg
Candepres (kandesartan cyleksetylu) stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca, z dawkowaniem dostosowanym do wskazań klinicznych, wieku pacjenta, funkcji nerek i wątroby oraz obecności chorób współistniejących. W terapii nadciśnienia początkowa i podtrzymująca dawka wynosi 8 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 16 mg, a maksymalnie do 32 mg/dobę, przy czym pełny efekt przeciwnadciśnieniowy obserwuje się po 4 tygodniach. U pacjentów z hipowolemią zaleca się rozpoczęcie od 4 mg. W niewydolności serca dawka początkowa to 4 mg raz na dobę, stopniowo zwiększana co 2 tygodnie do maksymalnie 32 mg lub dawki tolerowanej. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (w tym hemodializowanych) i wątroby (lekkie/umiarkowane) dawka początkowa wynosi 4 mg, z indywidualnym dostosowaniem. U osób starszych nie jest konieczna modyfikacja dawki początkowej. U dzieci 6-18 lat dawka początkowa to 4 mg/dobę, z maksymalną dawką do 8 mg (masa ciała <50 kg) lub 16 mg (≥50 kg). Stosowanie u dzieci poniżej 6 lat jest przeciwwskazane lub niezalecane ze względu na brak danych.
antagonista receptora mineralokortykosteroidowego, biodostępność kandesartanu, działanie przeciwnadciśnieniowe, glikozyd naparstnicy, hemodializa, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, klirens kreatyniny, leczenie skojarzone, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, objawy niewydolności serca, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie kreatyniny, stężenie potasu w surowicy, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastój żółci - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Casaro 8 mg
Lek Casaro (kandesartan cyleksetylu) jest dostępny w tabletkach o dawkach 8 mg, 16 mg oraz 32 mg, które można dzielić na równe części, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawkowania. W leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych zalecana dawka początkowa i podtrzymująca wynosi 8 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 16 mg, a maksymalnie do 32 mg w przypadku niedostatecznej kontroli ciśnienia. Pełne działanie przeciwnadciśnieniowe obserwuje się po około 4 tygodniach terapii. U pacjentów z niewydolnością serca dawka początkowa wynosi 4 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do 32 mg lub dawki maksymalnej tolerowanej, przy podwajaniu dawki co najmniej co 2 tygodnie. W trakcie leczenia niewydolności serca konieczna jest regularna kontrola funkcji nerek, w tym stężenia kreatyniny i potasu. Casaro może być stosowany w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi i kardiologicznymi, jednak należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE i leków moczopędnych oszczędzających potas ze względu na ryzyko działań niepożądanych.
antagonista receptora mineralokortykosteroidowego, beta-adrenolityk, biodostępność kandesartanu, cholestaza, działanie przeciwnadciśnieniowe, glikozyd naparstnicy, hemodializa, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, klirens kreatyniny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, niewydolność wątroby, przesączanie kłębuszkowe, terapia skojarzona, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Karbicombi 16 mg + 12,5 mg
Preparat Karbicombi, zawierający kandesartan cyleksetyl (8-32 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5-25 mg), stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego z dawką początkową jednej tabletki raz na dobę. U pacjentów z niewystarczającą kontrolą ciśnienia na monoterapii kandesartanem lub hydrochlorotiazydem zaleca się stopniowe zwiększanie dawki obu składników podczas przejścia na terapię złożoną, z wyjątkiem wybranych przypadków, gdzie możliwa jest bezpośrednia zmiana. Pełny efekt przeciwnadciśnieniowy obserwuje się zwykle po 4 tygodniach leczenia. U pacjentów w podeszłym wieku nie wymaga się modyfikacji dawkowania, natomiast u osób z obniżoną objętością krwi krążącej lub ryzykiem niedociśnienia wskazana jest ostrożność i stopniowe zwiększanie dawki kandesartanu, zaczynając od 4 mg. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min/1,73 m²) oraz ciężkimi zaburzeniami wątroby i zastojem żółci.
biodostępność kandesartanu, efekt przeciwnadciśnieniowy, hydrochlorotiazyd, kandesartan cyleksetylu, klirens kreatyniny, kontrola ciśnienia tętniczego, linia podziału, monitorowanie ciśnienia tętniczego, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, pacjent w podeszłym wieku, preparat złożony, przewlekła choroba wątroby, zaburzenie czynności nerek, zastój żółci, zmniejszona objętość krwi krążącej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Candepres HCT 12,5 mg + 8 mg
Produkt leczniczy Candepres HCT, zawierający kandesartan cyleksetyl w dawkach 8 mg lub 16 mg oraz hydrochlorotiazyd 12,5 mg, jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego. Standardowa dawka to jedna tabletka raz na dobę, a maksymalny efekt przeciwnadciśnieniowy obserwuje się zwykle po około 4 tygodniach terapii. Zaleca się indywidualne dostosowanie dawki, szczególnie u pacjentów ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową (zalecana dawka początkowa kandesartanu 4 mg) oraz u osób z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-80 ml/min/1,73 m²) i wątroby, gdzie konieczne jest stopniowe zwiększanie dawki i monitorowanie funkcji narządów. Stosowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min/1,73 m²) oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i/lub cholestazą jest przeciwwskazane.
biodostępność kandesartanu, cholestaza, efekt przeciwnadciśnieniowy, hydrochlorotiazyd, kandesartan cyleksetyl, klirens kreatyniny, monoterapia hydrochlorotiazydem, monoterapia kandesartanem, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, objętość wewnątrznaczyniowa, preparat złożony, terapia nadciśnienia, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Karbicombi 32 mg + 25 mg
Lek Karbicombi, zawierający kandesartan cyleksetylu oraz hydrochlorotiazyd, dostępny jest w dawkach 8 mg + 12,5 mg, 16 mg + 12,5 mg, 32 mg + 12,5 mg oraz 32 mg + 25 mg, i stosowany jest w terapii nadciśnienia tętniczego. Standardowo podaje się jedną tabletkę raz na dobę, z zaleceniem stopniowego zwiększania dawki podczas inicjacji terapii. Pełne działanie przeciwnadciśnieniowe rozwija się zwykle w ciągu 4 tygodni. Lek można przyjmować niezależnie od posiłku, co nie wpływa na biodostępność kandesartanu ani na interakcje hydrochlorotiazydu z pokarmem. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawki. W przypadku pacjentów z podwyższonym ryzykiem niedociśnienia, zwłaszcza ze zmniejszoną objętością krwi krążącej, zaleca się ostrożność i rozważenie dawki początkowej 4 mg kandesartanu cyleksetylu.
biodostępność kandesartanu, działanie przeciwnadciśnieniowe, farmakoterapia, hydrochlorotiazyd, interakcja lekowa, kandesartan cyleksetylu, klirens kreatyniny, kontrola ciśnienia tętniczego, monoterapia kandesartanem, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, produkt leczniczy, produkt złożony, przewlekła choroba wątroby, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zastój żółci, zmniejszona objętość krwi krążącej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Karbicombi 32 mg + 12,5 mg
Karbicombi to preparat złożony zawierający kandesartan cyleksetylu i hydrochlorotiazyd, dostępny w dawkach 8 mg + 12,5 mg, 16 mg + 12,5 mg, 32 mg + 12,5 mg oraz 32 mg + 25 mg. Zalecana dawka początkowa to jedna tabletka raz na dobę, z koniecznością stopniowego zwiększania dawki obu składników aktywnych w celu osiągnięcia pełnego efektu przeciwnadciśnieniowego, który rozwija się zwykle po około 4 tygodniach terapii. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest wymagana modyfikacja dawkowania, natomiast u osób ze zmniejszoną objętością krwi krążącej wskazane jest ostrożne dawkowanie, zaczynając od 4 mg kandesartanu cyleksetylu i bardzo powolne zwiększanie dawki, aby zminimalizować ryzyko niedociśnienia tętniczego. W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny 30-80 ml/min/1,73 m²) oraz łagodnej do umiarkowanej przewlekłej choroby wątroby zaleca się stopniowe zwiększanie dawki i monitorowanie funkcji narządów, natomiast lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens <30 ml/min/1,73 m²) oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i/lub zastojem żółci.
biodostępność kandesartanu, efekt przeciwnadciśnieniowy, hydrochlorotiazyd, kandesartan cyleksetylu, klirens kreatyniny, kontrola ciśnienia tętniczego, linia podziału, monoterapia kandesartanem, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, przewlekła choroba wątroby, wywiad medyczny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zastój żółci, zmniejszona objętość krwi krążącej - Leksykon substancji czynnych
Kandesartan – Dawkowanie i sposób podawania
Kandesartan cyleksetyl, antagonista receptora angiotensyny II (ARB), jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. U dorosłych z nadciśnieniem początkowa dawka wynosi 8 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 32 mg/dobę w zależności od kontroli ciśnienia. U pacjentów z hipowolemią, zaburzeniami czynności nerek lub wątroby dawka początkowa powinna być obniżona do 4 mg/dobę, z indywidualnym dostosowaniem. U dzieci i młodzieży (6–<18 lat) dawka początkowa to 4 mg/dobę, z maksymalną dawką do 8 mg dla masy ciała <50 kg i do 16 mg dla masy ≥50 kg. U pacjentów rasy negroidalnej obserwuje się słabsze działanie przeciwnadciśnieniowe, co wymaga często zwiększenia dawki i terapii skojarzonej. W leczeniu niewydolności serca u dorosłych dawka początkowa wynosi 4 mg/dobę, stopniowo zwiększana co 2 tygodnie do maksymalnie 32 mg/dobę, z koniecznością monitorowania funkcji nerek i elektrolitów.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora mineralokortykoidowego, beta-adrenolityk, biodostępność kandesartanu, cholestaza, działanie przeciwnadciśnieniowe, glikozyd naparstnicy, hemodializa, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetyl, klirens kreatyniny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, rasa negroidalna, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie kreatyniny, stężenie potasu, terapia skojarzona, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Karbicombi 8 mg + 12,5 mg
Preparat Karbicombi, zawierający kandesartan cyleksetylu oraz hydrochlorotiazyd, jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego u pacjentów, u których monoterapia jednym z tych składników nie przyniosła optymalnej kontroli ciśnienia. Zalecana dawka początkowa to jedna tabletka raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania dawki obu substancji czynnych, szczególnie kandesartanu cyleksetylu. Pełen efekt przeciwnadciśnieniowy uzyskuje się zwykle po około 4 tygodniach terapii. Preparat dostępny jest w czterech wariantach dawki: 8 mg + 12,5 mg, 16 mg + 12,5 mg, 32 mg + 12,5 mg oraz 32 mg + 25 mg (kandesartan cyleksetylu + hydrochlorotiazyd). Podawanie jest doustne, możliwe zarówno podczas posiłków, jak i niezależnie od nich, bez wpływu pokarmu na biodostępność leku.
biodostępność kandesartanu, ciężkie zaburzenie czynności, efekt przeciwnadciśnieniowy, hydrochlorotiazyd, kandesartan cyleksetylu, klirens kreatyniny, leczenie skojarzone, monoterapia kandesartanem, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, populacja pediatryczna, przewlekła choroba wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastój żółci, zmniejszona objętość krwi - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Karbis 8 mg
Karbis (kandesartan cyleksetylu) jest dostępny w tabletkach o dawkach 8 mg, 16 mg i 32 mg, stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. U dorosłych pacjentów z nadciśnieniem początkowa dawka wynosi 8 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 32 mg w przypadku niewystarczającej kontroli ciśnienia. Pełny efekt przeciwnadciśnieniowy obserwuje się po około 4 tygodniach terapii. U pacjentów z ryzykiem niedociśnienia, zaburzeniami czynności nerek (w tym dializowanych) oraz łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami wątroby zaleca się dawkę początkową 4 mg. U osób w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawki początkowej. Działanie leku u pacjentów rasy czarnej jest słabsze, co może wymagać zwiększenia dawki i stosowania terapii skojarzonej. W populacji pediatrycznej (6-<18 lat) dawka początkowa wynosi 4 mg, z maksymalną dawką odpowiednio 8 mg dla masy ciała <50 kg i 16 mg dla ≥50 kg. Stosowanie u dzieci poniżej 6 lat jest przeciwwskazane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
antagonista receptora mineralokortykoidowego, beta-adrenolityk, biodostępność kandesartanu, cholestaza, działanie przeciwnadciśnieniowe, glikozyd naparstnicy, hemodializa, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, klirens kreatyniny, leczenie skojarzone, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, stężenie kreatyniny, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Casaro 32 mg
Produkt leczniczy Casaro, zawierający kandesartan, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. W terapii nadciśnienia początkowa dawka wynosi 8 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 16 mg, a następnie do maksymalnej dawki 32 mg/dobę, przy czym pełne działanie przeciwnadciśnieniowe rozwija się po około 4 tygodniach. W niewydolności serca dawka początkowa to 4 mg raz na dobę, z stopniowym zwiększaniem co 2 tygodnie do maksymalnie 32 mg/dobę lub dawki tolerowanej. Casaro może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami, zwłaszcza hydrochlorotiazydem, co wykazuje działanie addytywne. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (w tym hemodializowanych) oraz wątroby dawka początkowa wynosi 4 mg, z indywidualną modyfikacją w zależności od odpowiedzi klinicznej. U osób w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawki początkowej. U pacjentów rasy czarnej obserwuje się słabszą odpowiedź przeciwnadciśnieniową, co może wymagać zwiększenia dawki i stosowania terapii skojarzonej.
antagonista receptora mineralokortykosteroidowego, beta-adrenolityk, biodostępność kandesartanu, cholestaza, ciężka niewydolność wątroby, działanie przeciwnadciśnieniowe, glikozyd naparstnicy, hemodializa, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kandesartan, klirens kreatyniny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie kreatyniny, terapia skojarzona, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmniejszenie objętości płynu wewnątrznaczyniowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Carzap 32 mg
Lek Carzap (kandesartan cyleksetylu) jest dostępny w dawkach 8 mg, 16 mg oraz 32 mg i stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. W terapii nadciśnienia początkowa dawka wynosi 8 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 16 mg, a maksymalnie do 32 mg, przy czym pełne działanie przeciwnadciśnieniowe rozwija się po około 4 tygodniach. W niewydolności serca dawka początkowa to 4 mg raz na dobę, stopniowo zwiększana co 2 tygodnie do maksymalnie 32 mg lub dawki tolerowanej. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby dawka początkowa wynosi 4 mg, z indywidualnym dostosowaniem. U osób starszych nie jest konieczna modyfikacja dawki początkowej. U pacjentów rasy czarnej obserwuje się słabsze działanie przeciwnadciśnieniowe, co może wymagać zwiększenia dawki i stosowania terapii skojarzonej. Carzap może być stosowany w monoterapii lub w połączeniu z innymi lekami, w tym hydrochlorotiazydem, co wykazuje działanie addytywne.
antagonista receptora mineralokortykoidowego, beta-adrenolityk, biodostępność kandesartanu, cholestaza, glikozyd naparstnicy, hemodializa, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, klirens kreatyniny, kreatynina, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, niewydolność wątroby, objętość wewnątrznaczyniowa, przesączanie kłębuszkowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ranacand 8 mg
Ranacand (kandesartan cyleksetylu) jest dostępny w dawkach 8 mg i 16 mg, podawany doustnie raz na dobę, niezależnie od posiłków. Standardowa dawka początkowa u dorosłych z nadciśnieniem tętniczym wynosi 8 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 16 mg, a następnie do maksymalnie 32 mg/dobę w przypadku niedostatecznej kontroli ciśnienia. U pacjentów z obniżoną objętością wewnątrznaczyniową lub zaburzeniami czynności nerek i wątroby dawka początkowa powinna wynosić 4 mg/dobę, z indywidualnym dostosowaniem dawki podtrzymującej. U dzieci i młodzieży (6-18 lat) dawka początkowa to 4 mg/dobę, z maksymalną dawką odpowiednio 8 mg/dobę (<50 kg) lub 16 mg/dobę (≥50 kg). Pełne działanie przeciwnadciśnieniowe obserwuje się po około 4 tygodniach terapii. Ranacand może być stosowany w terapii skojarzonej, zwłaszcza z hydrochlorotiazydem, co dodatkowo obniża ciśnienie tętnicze.
antagonista receptora mineralokortykoidowego, beta-adrenolityk, biodostępność kandesartanu, cholestaza, działanie przeciwnadciśnieniowe, glikozyd naparstnicy, hemodializa, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, klirens kreatyniny, kreatynina w surowicy, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, objętość krwi krążącej, objętość wewnątrznaczyniowa, spironolakton, stężenie potasu, terapia skojarzona, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenia czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Kandesartan – Właściwości farmakokinetyczne
Kandesartan, aktywna forma proleku kandesartanu cyleksetylu, charakteryzuje się bezwzględną biodostępnością około 40% po podaniu w formie roztworu doustnego oraz szacowaną biodostępnością tabletki na poziomie około 14%. Maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) osiągane jest po 3-4 godzinach, a farmakokinetyka wykazuje liniową zależność stężenia od dawki w zakresie terapeutycznym. Lek wiąże się silnie z białkami osocza (>99%), ma pozorną objętość dystrybucji około 0,1 l/kg oraz okres półtrwania eliminacyjnego około 9 godzin. Kandesartan jest wydalany głównie w postaci niezmienionej z moczem (26% dawki) i kałem (56% dawki), z minimalnym metabolizmem wątrobowym przez CYP2C9, bez istotnego wpływu na aktywność enzymów cytochromu P450 (CYP1A2, CYP2A6, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4), co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych. Pokarm nie wpływa istotnie na biodostępność, co umożliwia podawanie leku niezależnie od posiłków.
amlodypina, AUC, białko osocza, biodostępność kandesartanu, Cmax, cytochrom P450, czynne wydzielanie kanalikowe, działanie przeciwnadciśnieniowe, enzym CYP2C9, farmakokinetyka kandesartanu, hemodializa, hydrochlorotiazyd, hydroliza estru, interakcja lekowa, izoenzym CYP1A2, kandesartan cyleksetyl, klirens nerkowy, klirens osoczowy, maksymalne stężenie w surowicy, nadciśnienie tętnicze, objętość dystrybucji, okres półtrwania kandesartanu, prolek, przesączanie kłębuszkowe, terapia skojarzona, terapia trójlekowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Kandesar 16 mg
Kandesartan cyleksetyl, prolek podawany doustnie, ulega szybkiej konwersji do aktywnego kandesartanu, którego bezwzględna biodostępność wynosi około 40% po podaniu roztworu i około 14% po podaniu w formie tabletek. Maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) osiągane jest po 3-4 godzinach, a farmakokinetyka wykazuje liniowy wzrost stężenia wraz ze wzrostem dawki w zakresie terapeutycznym. Lek charakteryzuje się wysokim (>99%) wiązaniem z białkami osocza oraz pozorną objętością dystrybucji około 0,1 l/kg, co wskazuje na dystrybucję głównie w płynie pozakomórkowym. Metabolizm kandesartanu jest ograniczony, z wydalaniem głównie w postaci niezmienionej przez nerki (26% dawki) i kał (56% dawki), a okres półtrwania wynosi około 9 godzin, bez kumulacji przy wielokrotnym podawaniu. Biodostępność i farmakokinetyka nie są istotnie modyfikowane przez posiłek ani płeć pacjenta.
biodostępność kandesartanu, biodostępność względna, cytochrom P450, dystrybucja leku, farmakokinetyka kandesartanu, hemodializa, izoenzym CYP2C9, kandesartan cyleksetyl, klirens nerkowy, klirens osoczowy, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, pole pod krzywą stężenia, przesączanie kłębuszkowe, stężenie maksymalne, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atacand 16 mg
Atacand (kandesartan) jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca, z dawkowaniem dostosowanym do wskazań klinicznych, wieku, masy ciała oraz funkcji narządów. U dorosłych dawka początkowa wynosi 8 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 32 mg/dobę w przypadku nadciśnienia tętniczego. W niewydolności serca zaleca się rozpoczęcie od 4 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania dawki do 32 mg/dobę, przy jednoczesnym monitorowaniu funkcji nerek (kreatynina, potas). U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby dawka początkowa wynosi 4 mg/dobę, z indywidualnym dostosowaniem. U pacjentów rasy negroidalnej obserwuje się słabsze działanie przeciwnadciśnieniowe, co może wymagać zwiększenia dawki i stosowania terapii skojarzonej.
antagonista receptora mineralokortykoidowego, beta-adrenolityk, biodostępność kandesartanu, cholestaza, ciśnienie tętnicze, działanie przeciwnadciśnieniowe, glikozyd naparstnicy, hemodializoterapia, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kandesartan, klirens kreatyniny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, schyłkowa niewydolność nerek, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmniejszenie objętości wewnątrznaczyniowej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Candepres 8 mg
Candepres, zawierający kandesartan cyleksetylu, jest dostępny w tabletkach o dawkach 8 mg, 16 mg i 32 mg, stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. Standardowa dawka początkowa u dorosłych wynosi 8 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do 32 mg w przypadku niewystarczającej kontroli ciśnienia. U pacjentów ze zmniejszoną objętością płynu wewnątrznaczyniowego, zaburzeniami czynności nerek lub wątroby (łagodnymi do umiarkowanych) zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 4 mg. U dzieci w wieku 6-18 lat dawka początkowa wynosi 4 mg, z maksymalną dawką odpowiednio 8 mg (masa ciała <50 kg) lub 16 mg (masa ciała ≥50 kg). Pełny efekt przeciwnadciśnieniowy obserwuje się po około 4 tygodniach leczenia. U pacjentów rasy czarnej działanie leku jest słabsze, co może wymagać zwiększenia dawki lub terapii skojarzonej.
antagonista receptora mineralokortykosteroidowego, biodostępność kandesartanu, działanie przeciwnadciśnieniowe, glikozyd naparstnicy, hemodializa, hipotensja, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, klirens kreatyniny, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, terapia skojarzona, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zastój żółci - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Candepres HCT 32 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Candepres HCT, zawierający kandesartan cyleksetylu (32 mg) oraz hydrochlorotiazyd (12,5 mg lub 25 mg), jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego u pacjentów, u których monoterapia kandesartanem lub hydrochlorotiazydem jest nieskuteczna. Standardowa dawka to jedna tabletka raz na dobę, a pełny efekt terapeutyczny obserwuje się po około 4 tygodniach stosowania. Przed rozpoczęciem terapii zaleca się indywidualne dostosowanie dawki, zwłaszcza u pacjentów z podwyższonym ryzykiem niedociśnienia, zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową, zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-80 ml/min/1,73 m²) lub wątroby. U osób starszych nie jest konieczna modyfikacja dawki. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min/1,73 m²) oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i cholestazą.
biodostępność kandesartanu, Candepres HCT, cholestaza, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciśnienie tętnicze, efekt terapeutyczny, hydrochlorotiazyd, interakcja lekowa, kandesartan cyleksetylu, klirens kreatyniny, leczenie skojarzone, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, objętość wewnątrznaczyniowa, przewlekła choroba wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Carzap 8 mg
Carzap (kandesartan cyleksetylu) jest dostępny w tabletkach o dawkach 8 mg, 16 mg i 32 mg, podawany doustnie raz na dobę, niezależnie od posiłku. W leczeniu nadciśnienia tętniczego zalecana dawka początkowa i podtrzymująca to 8 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 16 mg, a maksymalnie do 32 mg/dobę, przy czym pełny efekt terapeutyczny osiąga się po około 4 tygodniach. W niewydolności serca dawka początkowa wynosi 4 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do 32 mg/dobę co 2 tygodnie, z koniecznością monitorowania funkcji nerek (kreatynina, potas). Carzap może być stosowany w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, w tym inhibitorami ACE, beta-adrenolitykami, diuretykami i glikozydami naparstnicy, jednak jednoczesne stosowanie z inhibitorem ACE i diuretykiem oszczędzającym potas wymaga ostrożnej oceny korzyści i ryzyka.
antagonista receptora mineralokortykoidowego, beta-adrenolityk, biodostępność kandesartanu, cholestaza, działanie przeciwnadciśnieniowe, glikozyd naparstnicy, hemodializa, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, klirens kreatyniny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, niewydolność wątroby, objętość wewnątrznaczyniowa, przesączanie kłębuszkowe, stężenie kreatyniny, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Kandesartan cyleksetyl – Dawkowanie i sposób podawania
Kandesartan cyleksetyl, antagonista receptora angiotensyny II (ARB), jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. Zalecana dawka początkowa u dorosłych z nadciśnieniem wynosi 8 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 32 mg/dobę w zależności od kontroli ciśnienia. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, a także u osób ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową, dawka początkowa powinna wynosić 4 mg/dobę, z indywidualnym dostosowaniem. U dzieci i młodzieży (6-18 lat) dawka początkowa to 4 mg/dobę, z maksymalnym zwiększeniem do 8 mg/dobę (<50 kg) lub 16 mg/dobę (≥50 kg). W leczeniu niewydolności serca dawka początkowa wynosi 4 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 2 tygodnie do 32 mg/dobę lub dawki tolerowanej. U pacjentów w podeszłym wieku nie wymaga się modyfikacji dawki początkowej, jednak zaleca się ostrożność przy jej zwiększaniu i monitorowanie parametrów klinicznych.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, beta-adrenolityk, biodostępność kandesartanu, cholestaza, działanie hipotensyjne, działanie przeciwnadciśnieniowe, glikozyd naparstnicy, hemodializa, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetyl, klirens kreatyniny, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, monoterapia nadciśnienia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, objętość wewnątrznaczyniowa, rasa czarna, stężenie kreatyniny, stężenie potasu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Atacand 8 mg
Atacand (kandesartan cyleksetylu) jest dostępny w tabletkach o dawkach 8 mg i 16 mg, stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. W terapii nadciśnienia początkowa dawka u dorosłych wynosi 8 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 32 mg/dobę w zależności od odpowiedzi pacjenta. U pacjentów z hipowolemią lub zaburzeniami czynności nerek oraz wątroby zaleca się rozpoczęcie od dawki 4 mg. W leczeniu niewydolności serca dawka początkowa to 4 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 2 tygodnie do maksymalnie 32 mg/dobę. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawki początkowej. U dzieci i młodzieży (6 do <18 lat) dawka początkowa wynosi 4 mg, z dawkami podtrzymującymi dostosowanymi do masy ciała (maksymalnie 8 mg/dobę dla masy <50 kg i 16 mg/dobę dla masy ≥50 kg). Stosowanie u dzieci poniżej 1 roku jest przeciwwskazane, a bezpieczeństwo u dzieci z niewydolnością serca nie zostało określone.
antagonista receptora mineralokortykoidowego, beta-adrenolityk, biodostępność kandesartanu, cholestaza, glikozyd naparstnicy, hemodializoterapia, hipowolemia, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, klirens kreatyniny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, rasa negroidalna, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie kreatyniny, stężenie potasu w surowicy, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmniejszona objętość wewnątrznaczyniowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Kandesar 8 mg
Lek Kandesar zawiera kandesartan cyleksetylu i jest dostępny w tabletkach 8 mg i 16 mg. W leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych dawka początkowa wynosi 8 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 16 mg, a maksymalnie do 32 mg/dobę. Pełny efekt hipotensyjny obserwuje się po około 4 tygodniach terapii. U pacjentów z niewydolnością serca dawka początkowa to 4 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co minimum 2 tygodnie do maksymalnie 32 mg/dobę, przy jednoczesnej ocenie funkcji nerek (kreatynina, potas). U osób w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby (łagodnymi/umiarkowanymi) dawka początkowa również wynosi 4 mg lub 8 mg, dostosowywana indywidualnie. U pacjentów rasy czarnej działanie hipotensyjne jest słabsze, co może wymagać wyższych dawek i terapii skojarzonej. U dzieci i młodzieży (6-<18 lat) dawka początkowa to 4 mg/dobę, z dostosowaniem do masy ciała i maksymalną dawką do 16 mg/dobę, przy czym lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 1 roku życia.
antagonista receptora mineralokortykoidowego, beta-adrenolityk, biodostępność kandesartanu, cholestaza, ciężka niewydolność wątroby, działanie hipotensyjne, działanie przeciwnadciśnieniowe, efekt przeciwnadciśnieniowy, glikozyd naparstnicy, hemodializa, hipowolemie, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, klirens kreatyniny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, schyłkowa niewydolność nerek, wskaźnik przesączania kłębkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Carzap 16 mg
Carzap (kandesartan cyleksetylu) jest dostępny w dawkach 8 mg, 16 mg i 32 mg, stosowany doustnie raz na dobę. W leczeniu nadciśnienia tętniczego dawka początkowa wynosi standardowo 8 mg, z możliwością zwiększenia do 16 mg, a następnie do maksymalnie 32 mg w przypadku niedostatecznej kontroli ciśnienia. Maksymalny efekt hipotensyjny osiąga się po około 4 tygodniach terapii. U pacjentów z ryzykiem niedociśnienia lub zaburzeniami czynności nerek (w tym hemodializowanych) zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 4 mg, z dalszą titracją w zależności od odpowiedzi klinicznej. W niewydolności serca dawka początkowa to 4 mg, stopniowo zwiększana co 2 tygodnie do maksymalnej dawki 32 mg lub najwyższej tolerowanej. Konieczne jest monitorowanie funkcji nerek i elektrolitów, zwłaszcza kreatyniny i potasu. Carzap może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, w tym z hydrochlorotiazydem, inhibitorami ACE, beta-adrenolitykami, diuretykami i glikozydami naparstnicy, z zachowaniem ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE i leków oszczędzających potas.
antagonista receptora mineralokortykoidowego, beta-adrenolityk, biodostępność kandesartanu, cholestaza, ciężka niewydolność wątroby, działanie przeciwnadciśnieniowe, efekt hipotensyjny, GFR, glikozyd naparstnicy, hemodializa, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, klirens kreatyniny, kontrola ciśnienia tętniczego, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, schyłkowe zaburzenie czynności nerek, stężenie kreatyniny, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmniejszona objętość wewnątrznaczyniowa