stosunek krew/osocze
Stosunek krew/osocze to parametr farmakokinetyczny określający dystrybucję leku pomiędzy elementami morfotycznymi krwi a osoczem. Jest to istotny wskaźnik w farmakologii klinicznej, który pomaga przewidzieć biodostępność substancji leczniczej oraz jej potencjalne interakcje z innymi lekami.
Wartość stosunku krew/osocze większa niż 1 wskazuje na preferencyjne wiązanie leku z elementami komórkowymi krwi, głównie z erytrocytami. Natomiast wartość mniejsza niż 1 sugeruje, że lek pozostaje głównie w osoczu. Parametr ten ma kluczowe znaczenie przy ustalaniu dawkowania leków, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami hematologicznymi lub przy stosowaniu leków o wąskim indeksie terapeutycznym.
W praktyce klinicznej znajomość stosunku krew/osocze jest niezbędna przy interpretacji wyników badań stężenia leków we krwi, zwłaszcza gdy próbki są pobierane jako krew pełna lub osocze. Różnice w dystrybucji leku mogą prowadzić do istotnych rozbieżności w oznaczeniach stężeń terapeutycznych, co ma bezpośredni wpływ na decyzje dotyczące modyfikacji dawkowania.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Trabektedyna, stosowana w terapii mięsaków tkanek miękkich oraz raka jajnika, charakteryzuje się złożoną farmakokinetyką, obejmującą wielokompartamentowy model dystrybucji z bardzo dużą objętością dystrybucji (>5000 l) oraz silnym wiązaniem z białkami osocza i tkanek (94-98%). Po dożylnym podaniu dawki do 1,8 mg/m² pc. ekspozycja jest proporcjonalna do dawki. Metabolizm odbywa się głównie przez CYP3A4, bez indukcji lub hamowania enzymów P450, co ogranicza ryzyko interakcji farmakokinetycznych. Eliminacja jest dominująco wątrobowa, z minimalnym (<1%) wydalaniem nerkowym, a okres półtrwania wynosi około 180 godzin. Klirens osoczowy wynosi średnio 30,9 l/godz., z umiarkowanym współczynnikiem ekstrakcji (~50% wątrobowego przepływu krwi) i znaczną zmiennością międzyosobniczą (49%) oraz wewnątrzosobniczą (28%).
aktywność aminotransferaz, alkaloid naturalny, bariera łożyskowa, białko osocza, CYP3A4, cytochrom P450, dawka znormalizowana, dystrybucja tkankowa, działanie indukujące, ekspozycja systemowa, farmakokinetyka populacyjna, infuzja dożylna, interakcja farmakokinetyczna, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, metabolizm utleniający, mięsak tkanek miękkich, model wielokompartmentowy, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pegylowana liposomalna doksorubicyna, profil dystrybucji, przenikanie przez łożysko, przenikanie trabektedyny, rak jajnika, stężenie bilirubiny, stężenie maksymalne, stężenie maksymalne w osoczu, stosunek krew/osocze, układ wątrobowo-żółciowy, wątrobowy przepływ krwi, wiązanie z białkami, właściwości farmakokinetyczne, współczynnik ekstrakcji, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmienność międzyosobnicza, zmienność wewnątrzosobnicza -
Leksykon leków
Trabektedyna, podawana dożylnie w dawkach do 1,8 mg/m², charakteryzuje się farmakokinetyką wielokompartamentalną z bardzo dużą objętością dystrybucji (>5000 l) oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza (94-98%). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem cytochromu P450 3A4, bez indukcji lub hamowania enzymów P450, co ogranicza ryzyko interakcji lekowych. Końcowy okres półtrwania wynosi około 180 godzin, a eliminacja nerkowa jest minimalna (<1%), z dominującą eliminacją przez drogi żółciowe (58% w kale). Klirens osoczowy wynosi średnio 30,9 l/godz., z istotną zmiennością międzyosobniczą (49%) i mniejszą wewnątrzosobniczą (28%). Współistniejące podawanie pegylowanej liposomalnej doksorubicyny zmniejsza klirens trabektedyny o 31%, nie wpływając na farmakokinetykę PLD.
aminotransferazy, bilirubina w surowicy, cytochrom P450 3A4, drogi żółciowe, dystrybucja leku, farmakokinetyka populacyjna, interakcja lekowa, izoenzymy cytochromu P450, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, końcowy okres półtrwania, metabolizm utleniający, objętość dystrybucji, pegylowana liposomalna doksorubicyna, proporcjonalność dawki, stan stacjonarny, stosunek krew/osocze, substancja czynna, wątrobowy przepływ krwi, wiązanie z białkami osocza, współczynnik ekstrakcji, zaburzenia czynności wątroby, zmienność międzyosobnicza, zmienność wewnątrzosobnicza, znakowanie radioaktywne
