elastyczność naczyń

Elastyczność naczyń to właściwość fizyczna ścian naczyń krwionośnych, która pozwala im rozszerzać się i kurczyć w odpowiedzi na zmiany ciśnienia krwi. Jest to kluczowy parametr hemodynamiczny, determinujący zdolność układu naczyniowego do akomodacji objętości krwi wyrzucanej przez serce podczas skurczu.

Prawidłowa elastyczność naczyń zależy od integralności śródbłonka oraz odpowiedniej proporcji włókien elastyny i kolagenu w ścianie naczyniowej. Z wiekiem oraz w przebiegu chorób sercowo-naczyniowych (nadciśnienie tętnicze, miażdżyca) dochodzi do zmniejszenia elastyczności naczyń, co prowadzi do zwiększenia oporu naczyniowego i obciążenia następczego serca.

Ocena elastyczności naczyń ma istotne znaczenie kliniczne w diagnostyce wczesnych zmian miażdżycowych, prognozowaniu ryzyka sercowo-naczyniowego oraz monitorowaniu efektów leczenia. Najczęściej stosowane metody oceny to pomiar prędkości fali tętna (PWV), analiza kształtu fali tętna oraz badanie rozszerzalności tętnicy ramiennej w odpowiedzi na przekrwienie reaktywne (FMD – Flow-Mediated Dilation).

Interwencje poprawiające elastyczność naczyń obejmują modyfikację stylu życia (regularna aktywność fizyczna, dieta śródziemnomorska), leczenie farmakologiczne (inhibitory ACE, sartany, statyny) oraz kontrolę czynników ryzyka sercowo-naczyniowego (nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca).

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl