odporność naczyń włosowatych

Odporność naczyń włosowatych (inaczej wytrzymałość kapilarna) to zdolność najmniejszych naczyń krwionośnych do zachowania integralności strukturalnej pod wpływem zwiększonego ciśnienia lub innych czynników stresogennych. Jest to kluczowy parametr oceniający stan mikrokrążenia i barierę krew-tkanka.

W praktyce klinicznej odporność naczyń włosowatych można ocenić za pomocą próby Rumpla-Leede’a (próba opaskowa) lub próby podciśnieniowej (test Hessa). Zmniejszona odporność naczyń skutkuje łatwiejszym powstawaniem wybroczyn, siniaków i krwawień. Stan ten może świadczyć o różnych patologiach, w tym o niedoborze witaminy C, małopłytkowości, zaburzeniach krzepnięcia czy chorobach naczyniowych.

Fizjologicznie na odporność naczyń włosowatych wpływają: stan śródbłonka naczyniowego, sprawność mechanizmów hemostazy, poziom hormonów (szczególnie estrogenów), wiek pacjenta oraz obecność schorzeń metabolicznych. Zmniejszona odporność naczyń włosowatych może być objawem chorób ogólnoustrojowych, takich jak cukrzyca, nadciśnienie tętnicze czy choroby tkanki łącznej.

W diagnostyce różnicowej zaburzeń odporności naczyń włosowatych należy uwzględnić choroby hematologiczne, zaburzenia autoimmunologiczne oraz wrodzone choroby naczyń. Leczenie zależy od przyczyny podstawowej i może obejmować suplementację witaminy C, flawonoidów, leków wzmacniających ściany naczyń czy terapię choroby podstawowej.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl