estymator Kaplana-Meiera
Estymator Kaplana-Meiera to statystyczna metoda używana w analizie przeżycia do szacowania prawdopodobieństwa przeżycia pacjentów w określonym czasie po rozpoczęciu leczenia lub diagnozie. Metoda ta uwzględnia dane cenzurowane, czyli przypadki pacjentów, którzy opuścili badanie lub nie doświadczyli zdarzenia końcowego (np. zgonu) w okresie obserwacji.
W praktyce klinicznej estymator Kaplana-Meiera jest szeroko stosowany do oceny skuteczności terapii, porównywania różnych metod leczenia oraz prognozowania przebiegu choroby. Jego zaletą jest możliwość graficznej prezentacji w postaci krzywych przeżycia, które pozwalają na intuicyjną interpretację wyników badań klinicznych.
Zastosowanie estymatora Kaplana-Meiera w medycynie obejmuje badania nad nowotworami, chorobami przewlekłymi, transplantologią i wieloma innymi dziedzinami, gdzie kluczowym parametrem jest czas do wystąpienia określonego zdarzenia. Metoda ta stanowi podstawowe narzędzie w projektowaniu badań klinicznych oraz interpretacji ich wyników, umożliwiając lekarzom podejmowanie decyzji terapeutycznych opartych na wiarygodnych danych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lacosamide Fresenius Kabi 10 mg/ml
Lakozamid, będący aminokwasem funkcjonalizowanym i lekiem przeciwpadaczkowym z grupy innych leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03AX18), wykazuje unikatowy mechanizm działania polegający na nasilaniu powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronalne i hamuje aktywność drgawkową. W badaniach przedklinicznych lakozamid wykazał działanie przeciwdrgawkowe w modelach napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych oraz synergistyczne efekty z innymi lekami przeciwpadaczkowymi. Skuteczność monoterapii lakozamidem potwierdzono w badaniu z udziałem 886 pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką, gdzie dawki wynosiły 200–600 mg/dobę (lakozamid) i 400–1200 mg/dobę (karbamazepina CR). Po 6 miesiącach częstość uwolnienia od napadów wyniosła 89,8% dla lakozamidu i 91,1% dla karbamazepiny CR, a po 12 miesiącach odpowiednio 77,8% i 82,7%. W grupie pacjentów ≥65 lat dawka podtrzymująca lakozamidu wynosiła najczęściej 200 mg/dobę (88,7%).
aminokwas funkcjonalizowany, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, dawkowanie początkowe, dysfagia, działanie przeciwdrgawkowe, działanie synergistyczne, ekstrapolacja danych, estymator Kaplana-Meiera, fenytoina, gabapentyna, jakość życia, kanał sodowy napięciowo-zależny, karbamazepina, lakozamid, lamotrygina, leczenie uzupełniające, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy częściowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, padaczka idiopatyczna, redukcja napadów częściowych, terapia wspomagająca, topiramat, uwolnienie od napadów padaczkowych, walproinian sodu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lacosamide Intas 150 mg
Lakozamid, będący aminokwasem funkcjonalizowanym (R-2-acetamido-N-benzyl-3-metoksypropionamid), wykazuje specyficzne działanie przeciwdrgawkowe poprzez nasilenie powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów. W badaniach przedklinicznych potwierdzono jego szerokie spektrum działania przeciwdrgawkowego w modelach napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych oraz synergistyczne efekty w politerapii z lekami takimi jak lewetyracetam, karbamazepina, fenytoina czy walproinian sodu. W dużym, randomizowanym badaniu non-inferiority u 886 pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką, lakozamid w dawkach 200–600 mg/dobę wykazał skuteczność porównywalną z karbamazepiną CR (400–1200 mg/dobę), z 6-miesięcznym wskaźnikiem uwolnienia od napadów na poziomie 89,8% vs 91,1%. U pacjentów ≥65 lat skuteczność utrzymywała się przy dawce 200 mg/dobę u 88,7% chorych, co potwierdza efektywność leku w populacji osób starszych.
badanie elektrofizjologiczne, błona komórkowa neuronu, dawka nasycająca dożylna, działanie niepożądane OUN, działanie przeciwdrgawkowe, estymator Kaplana-Meiera, farmakokinetyka, fenytoina, gabapentyna, kanał sodowy napięciowo-zależny, karbamazepina CR, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monoterapia lakozamidem, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy częściowy, napad pierwotnie uogólniony, padaczka, powolna inaktywacja, proces kindlingu, terapia wspomagająca, topiramat, walproinian sodu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lacosamide Teva 150 mg
Lakozamid, będący funkcjonalizowanym aminokwasem z grupy innych leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03AX18), wykazuje działanie przeciwdrgawkowe poprzez selektywne nasilenie powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów. W badaniach przedklinicznych i klinicznych potwierdzono jego skuteczność w leczeniu napadów częściowych oraz pierwotnie uogólnionych u dorosłych i dzieci. W dużym, podwójnie ślepym badaniu porównawczym z karbamazepiną CR, dawkowanie lakozamidu wynosiło 200–600 mg/dobę, a karbamazepiny 400–1200 mg/dobę. Po 6 miesiącach leczenia odsetek pacjentów wolnych od napadów wyniósł 89,8% dla lakozamidu i 91,1% dla karbamazepiny CR, a po 12 miesiącach odpowiednio 77,8% i 82,7%. W grupie pacjentów ≥65 lat skuteczność była porównywalna, z dominującą dawką podtrzymującą lakozamidu 200 mg/dobę (88,7%).
analiza kowariancji, dawkowanie pediatryczne, działanie przeciwdrgawkowe, działanie synergistyczne, ekstrapolacja wyników, estymator Kaplana-Meiera, fenytoina, gabapentyna, kanał sodowy napięciowo-zależny, karbamazepina, kindling, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, manifestacja kliniczna, mechanizm przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad częściowy, napad padaczkowy, napad padaczkowy wtórnie uogólniony, napad pierwotnie uogólniony, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, niesprowokowany napad padaczkowy, non-inferiority, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, padaczka idiopatyczna uogólniona, patofizjologia, PGTCS, redukcja częstości napadów, stabilizacja błon neuronalnych, terapia wspomagająca, topiramat, walproinian sodu, właściwość przeciwdrgawkowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lackepila 100 mg
Lakozamid, będący aminokwasem funkcjonalizowanym i należący do grupy „innych leków przeciwpadaczkowych” (ATC: N03AX18), wykazuje specyficzne działanie na układ nerwowy poprzez selektywne nasilenie powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów i hamuje aktywność epileptyczną. Skuteczność przeciwdrgawkowa lakozamidu potwierdzono w modelach zwierzęcych napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych oraz w modelach kindlingu, a także wykazano synergistyczne lub addytywne działanie w połączeniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi, takimi jak lewetyracetam, karbamazepina, fenytoina, walproinian sodu, lamotrygina, topiramat i gabapentyna. W badaniach klinicznych lakozamid wykazał równoważną skuteczność w monoterapii w porównaniu z karbamazepiną CR, z dawkowaniem 200-600 mg/dobę (lakozamid) vs. 400-1200 mg/dobę (karbamazepina CR), osiągając 6-miesięczną częstość uwolnienia od napadów na poziomie 89,8% (lakozamid) i 91,1% (karbamazepina CR). U pacjentów ≥65 lat większość (88,7%) osiągnęła kontrolę napadów przy dawce 200 mg/dobę lakozamidu.
błona komórkowa neuronu, dawka podtrzymująca, dożylna dawka nasycająca, działanie przeciwdrgawkowe, działanie synergistyczne, estymator Kaplana-Meiera, fenytoina, gabapentyna, karbamazepina, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, kindling, kontrola napadu, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy częściowy, napad pierwotnie uogólniony, napięciowo-zależny kanał sodowy, niekontrolowany napad padaczkowy, pacjent w wieku podeszłym, padaczka, podwójna ślepa próba, terapia wspomagająca, topiramat, walproinian sodu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lacosamide Intas 200 mg
Lakozamid, będący aminokwasem funkcjonalizowanym i lekiem przeciwpadaczkowym z grupy N03AX18, wykazuje selektywne działanie na napięciowo-zależne kanały sodowe poprzez nasilenie ich powolnej inaktywacji, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów i hamuje aktywność padaczkową. W badaniach przedklinicznych potwierdzono jego skuteczność w modelach napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych oraz w hamowaniu epileptogenezy. Lakozamid wykazuje działanie synergistyczne lub addytywne z innymi lekami przeciwpadaczkowymi, takimi jak lewetyracetam, karbamazepina, fenytoina, walproinian sodu, lamotrygina, topiramat i gabapentyna, co ma istotne znaczenie kliniczne w terapii skojarzonej. W dużym badaniu klinicznym porównującym monoterapię lakozamidem (200-600 mg/dobę) z karbamazepiną CR (400-1200 mg/dobę) u 886 pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką objawową, częstość uwolnienia od napadów po 6 miesiącach wyniosła odpowiednio 89,8% i 91,1%, a po 12 miesiącach 77,8% i 82,7%, potwierdzając równoważną skuteczność obu leków (różnica -1,3%, 95% CI: -5,5; 2,8). U pacjentów ≥65 lat stosowano głównie dawkę 200 mg/dobę (88,7%), z podobną skutecznością jak w populacji ogólnej.
badanie non-inferiority, dawka nasycająca, działanie niepożądane, działanie przeciwdrgawkowe, epileptogeneza, estymator Kaplana-Meiera, fenytoina, gabapentyna, kanał sodowy napięciowo-zależny, karbamazepina, kindling, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka objawowa, terapia skojarzona, terapia wspomagająca, topiramat, uwolnienie od napadów padaczkowych, walproinian sodu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lacosamide Neuraxpharm 50 mg
Lakozamid, aminokwas funkcjonalizowany z grupy leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03AX18), wykazuje mechanizm działania polegający na nasilaniu powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronalne. W badaniach przedklinicznych wykazano jego skuteczność przeciwdrgawkową w modelach napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych oraz synergistyczne działanie z innymi lekami przeciwpadaczkowymi. W badaniu klinicznym porównującym monoterapię lakozamidem (200–600 mg/dobę) z karbamazepiną CR (400–1200 mg/dobę) u 886 pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką, częstość uwolnienia od napadów po 6 miesiącach wyniosła odpowiednio 89,8% i 91,1% (różnica -1,3%, 95% CI: -5,5; 2,8), a po 12 miesiącach 77,8% i 82,7%, co wskazuje na porównywalną skuteczność obu leków. W populacji geriatrycznej najczęściej stosowano dawki lakozamidu 200 mg/dobę (88,7%).
działanie przeciwdrgawkowe, działanie synergistyczne, estymator Kaplana-Meiera, fenytoina, gabapentyna, geriatria, kanał sodowy napięciowo-zależny, karbamazepina, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy częściowy, napad pierwotnie uogólniony, napad toniczno-kloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, padaczka idiopatyczna uogólniona, patofizjologia, R-2-acetamido-N-benzyl-3-metoksypropionamid, terapia wspomagająca, topiramat, walproinian sodu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lacosamide Zentiva 100 mg
Lakozamid, aminokwas funkcjonalizowany z grupy „innych leków przeciwpadaczkowych” (ATC: N03AX18), wykazuje działanie przeciwdrgawkowe poprzez selektywne nasilanie powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność lakozamidu zarówno w monoterapii, jak i leczeniu wspomagającym napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych. W randomizowanym badaniu z udziałem 886 pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką, dawkowanie 200–600 mg/dobę lakozamidu wykazało 6-miesięczną skuteczność uwolnienia od napadów na poziomie 89,8%, porównywalną do karbamazepiny CR (400–1200 mg/dobę). U pacjentów ≥65 lat dawka podtrzymująca wynosiła najczęściej 200 mg/dobę, z zachowaniem podobnej skuteczności. W leczeniu wspomagającym, dawki 200 i 400 mg/dobę skutkowały odpowiednio 34% i 40% redukcją częstości napadów o co najmniej 50%, w porównaniu do 23% w grupie placebo.
dawka nasycająca, działanie przeciwdrgawkowe, działanie synergistyczne, ekstrapolacja danych, estymator Kaplana-Meiera, grupa farmakoterapeutyczna, karbamazepina CR, kindling, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy częściowy, napad pierwotnie uogólniony, napad toniczno-kloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, napięciowo-zależny kanał sodowy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka idiopatyczna uogólniona, powolna inaktywacja, substancja czynna, terapia wspomagająca, uwolnienie od napadów padaczkowych, współczynnik ryzyka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lackepila 200 mg
Lakozamid, aktywny składnik Lackepila, jest lekiem przeciwpadaczkowym z grupy innych leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03AX18), działającym poprzez selektywną intensyfikację powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje błony neuronów i zapobiega nieprawidłowym wyładowaniom elektrycznym. W badaniach przedklinicznych wykazano jego skuteczność w modelach napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych oraz synergistyczne działanie z innymi lekami przeciwpadaczkowymi, takimi jak lewetyracetam, karbamazepina czy walproinian sodu. W badaniu klinicznym porównującym monoterapię lakozamidem (200–600 mg/dobę) z karbamazepiną CR (400–1200 mg/dobę) u 886 pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką, częstość uwolnienia od napadów po 6 miesiącach wyniosła odpowiednio 89,8% i 91,1%, potwierdzając nie gorszą skuteczność lakozamidu. W grupie pacjentów ≥65 lat skuteczność była porównywalna, przy dawkach podtrzymujących głównie 200 mg/dobę (88,7%).
dawka nasycająca, działanie przeciwdrgawkowe, działanie synergistyczne, estymator Kaplana-Meiera, fenytoina, gabapentyna, kanał sodowy napięciowo-zależny, karbamazepina, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, kindling, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy, napad padaczkowy częściowy, napad pierwotnie uogólniony, niesprowokowany napad padaczkowy, padaczka, terapia skojarzona, terapia wspomagająca, topiramat, walproinian sodu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lacosamide Zentiva 150 mg
Lakozamid, będący aminokwasem funkcjonalizowanym z grupy leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03AX18), wykazuje działanie przeciwdrgawkowe poprzez selektywne nasilenie powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronalne. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność lakozamidu zarówno w monoterapii, jak i leczeniu wspomagającym napadów częściowych oraz pierwotnie uogólnionych. W badaniu porównawczym z karbamazepiną CR (dawki 200-600 mg/dobę dla lakozamidu i 400-1200 mg/dobę dla karbamazepiny) u 886 pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką, częstość uwolnienia od napadów po 6 miesiącach wyniosła odpowiednio 89,8% dla lakozamidu i 91,1% dla karbamazepiny (różnica -1,3%, 95% CI: -5,5; 2,8). W grupie pacjentów ≥65 lat dawka podtrzymująca lakozamidu najczęściej wynosiła 200 mg/dobę (88,7%). W leczeniu wspomagającym, w dawkach 200 i 400 mg/dobę, lakozamid wykazał istotne zmniejszenie częstości napadów częściowych (odsetek pacjentów z ≥50% redukcją napadów: 34% dla 200 mg/dobę i 40% dla 400 mg/dobę vs. 23% placebo). Maksymalna zalecana dawka to 400 mg/dobę ze względu na lepszą tolerancję w porównaniu do 600 mg/dobę.
badanie kliniczne z randomizacją, dawka nasycająca, działanie przeciwdrgawkowe, ekstrapolacja danych, estymator Kaplana-Meiera, fenytoina, gabapentyna, karbamazepina, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy częściowy, napad pierwotnie uogólniony, napad toniczno-kloniczny, napięciowo-zależne kanały sodowe, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, patofizjologia, PGTCS, podwójna ślepa próba, proces kindlingu, terapia wspomagająca, topiramat, uogólniona padaczka idiopatyczna, walproinian sodu, współczynnik ryzyka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lacosamide Neuraxpharm 200 mg
Lakozamid, będący funkcjonalizowanym aminokwasem i lekiem przeciwpadaczkowym z grupy N03AX18, wykazuje działanie przeciwdrgawkowe poprzez selektywne nasilenie powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność lakozamidu zarówno w monoterapii (dawki 200–600 mg/dobę), jak i terapii wspomagającej (200–400 mg/dobę), z efektem synergistycznym w połączeniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi. W badaniu porównawczym z karbamazepiną CR u 886 pacjentów z napadami częściowymi, 6-miesięczna skuteczność uwolnienia od napadów wyniosła 89,8% dla lakozamidu i 91,1% dla karbamazepiny (różnica -1,3%, 95% CI: -5,5; 2,8). U pacjentów ≥65 lat stosowano głównie dawkę 200 mg/dobę, z podobną skutecznością jak w populacji ogólnej. W terapii wspomagającej dawka 600 mg/dobę nie poprawiła skuteczności w porównaniu do 400 mg/dobę, a zwiększyła działania niepożądane, dlatego maksymalna zalecana dawka to 400 mg/dobę.
badanie z podwójnie ślepą próbą, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, działanie przeciwdrgawkowe, działanie synergistyczne, estymator Kaplana-Meiera, fenytoina, gabapentyna, karbamazepina, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy częściowy, napad pierwotnie uogólniony, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, napięciowo-zależny kanał sodowy, OUN, padaczka idiopatyczna, patofizjologia, PGTCS, terapia wspomagająca, topiramat, walproinian sodu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Trelema 100 mg
Lakozamid, będący aminokwasem funkcjonalizowanym i klasyfikowany jako lek przeciwpadaczkowy z grupy „inne leki przeciwpadaczkowe” (ATC: N03AX18), wykazuje specyficzny mechanizm działania polegający na nasilaniu powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów i hamuje napady padaczkowe. W badaniach przedklinicznych potwierdzono szerokie spektrum działania przeciwdrgawkowego oraz synergistyczne efekty w połączeniu z innymi lekami przeciwpadaczkowymi. Klinicznie, lakozamid wykazuje skuteczność zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej u pacjentów z napadami częściowymi, co potwierdzają badania z udziałem 886 pacjentów (dawki 200–600 mg/dobę) oraz 1308 pacjentów w terapii wspomagającej (dawki 200 mg/dobę i 400 mg/dobę). W badaniu porównawczym z karbamazepiną CR częstość uwolnienia od napadów po 6 miesiącach wyniosła 89,8% dla lakozamidu i 91,1% dla karbamazepiny, a po 12 miesiącach odpowiednio 77,8% i 82,7%. Maksymalna zalecana dawka to 400 mg/dobę ze względu na lepszą tolerancję w porównaniu do 600 mg/dobę.
aminokwas funkcjonalizowany, analiza kowariancji, dawka dożylna, dawka nasycająca, działanie niepożądane, działanie przeciwdrgawkowe, estymator Kaplana-Meiera, fenytoina, gabapentyna, kanał sodowy napięciowo-zależny, karbamazepina, karbamazepina CR, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy, napad padaczkowy częściowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka idiopatyczna, patofizjologia, terapia skojarzona, terapia wspomagająca, topiramat, walproinian - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Trelema 50 mg
Lakozamid, będący aminokwasem funkcjonalizowanym i lekiem przeciwpadaczkowym z grupy N03AX18, wykazuje mechanizm działania polegający na selektywnej intensyfikacji powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje błony neuronów o nadmiernej pobudliwości i hamuje napady padaczkowe. W badaniach przedklinicznych lakozamid wykazał skuteczność przeciwdrgawkową w modelach napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych oraz synergistyczne działanie w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwpadaczkowymi. W randomizowanym badaniu porównawczym z karbamazepiną CR u 886 pacjentów (dawki: lakozamid 200–600 mg/dobę, karbamazepina 400–1200 mg/dobę) częstość uwolnienia od napadów po 6 miesiącach wyniosła 89,8% dla lakozamidu i 91,1% dla karbamazepiny (różnica -1,3%, 95% CI: -5,5; 2,8), a po 12 miesiącach odpowiednio 77,8% i 82,7%. U pacjentów ≥65 lat dawkowanie lakozamidu wynosiło najczęściej 200 mg/dobę, a skuteczność była porównywalna do populacji ogólnej. Ponadto, w badaniu konwersji na monoterapię u 425 pacjentów z niekontrolowanymi napadami częściowymi, 71% pacjentów utrzymało monoterapię przez medianę 71 dni, potwierdzając skuteczność i bezpieczeństwo tego podejścia.
analiza kowariancji, badanie kontrolowane placebo, badanie otwarte, badanie randomizowane, dożylna dawka nasycająca, działanie przeciwdrgawkowe, działanie synergistyczne przeciwdrgawkowe, ekstrapolacja, estymator Kaplana-Meiera, farmakokinetyka, kanał sodowy napięciowo-zależny, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy częściowy, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, niesprowokowany napad padaczkowy, non-inferiority, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, padaczka idiopatyczna uogólniona, PGTCS, stężenie terapeutyczne, terapia skojarzona, terapia wspomagająca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lackepila 50 mg
Lakozamid (R-2-acetamido-N-benzyl-3-metoksypropionamid) to innowacyjny lek przeciwpadaczkowy z grupy aminokwasów funkcjonalizowanych, klasyfikowany jako lek przeciwpadaczkowy o unikalnym mechanizmie działania (kod ATC: N03AX18). Jego mechanizm polega na selektywnym nasilaniu powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów. W badaniach przedklinicznych wykazano szerokie spektrum działania przeciwdrgawkowego, skuteczność w modelach napadów częściowych i pierwotnie uogólnionych oraz synergistyczne działanie z innymi lekami przeciwpadaczkowymi. W randomizowanym badaniu klinicznym na 886 pacjentach z nowo rozpoznaną padaczką, dawkowanie lakozamidu wynosiło 200–600 mg/dobę, a karbamazepiny CR 400–1200 mg/dobę. Po 6 miesiącach częstość uwolnienia od napadów wyniosła 89,8% dla lakozamidu i 91,1% dla karbamazepiny CR, co potwierdza porównywalną skuteczność obu leków, także w populacji pacjentów ≥65 lat, gdzie większość otrzymywała dawkę 200 mg/dobę lakozamidu.
aminokwas funkcjonalizowany, dawka dożylna, dawka nasycająca, działanie przeciwdrgawkowe, działanie przeciwpadaczkowe, estymator Kaplana-Meiera, farmakokinetyka, fenytoina, gabapentyna, kanał sodowy napięciowo-zależny, karbamazepina, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monoterapia, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy częściowy, padaczka, podwójnie ślepa próba, randomizowane badanie kliniczne, terapia wspomagająca, topiramat, walproinian sodu - Leksykon substancji czynnych
Lakozamid – Właściwości farmakodynamiczne
Lakozamid, aminokwas funkcjonalizowany z grupy leków przeciwpadaczkowych (ATC: N03AX18), wykazuje unikatowy mechanizm działania polegający na selektywnym nasilaniu powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów i zapobiega napadom padaczkowym. Dostępny jest w formie tabletek (50-200 mg), roztworu do infuzji (10 mg/ml) oraz syropu (10 mg/ml). W badaniach przedklinicznych wykazano synergistyczne lub addytywne działanie z innymi lekami przeciwpadaczkowymi, takimi jak lewetyracetam, karbamazepina, fenytoina czy walproinian sodu. Skuteczność kliniczna lakozamidu została potwierdzona zarówno w monoterapii, jak i terapii wspomagającej u dorosłych i dzieci od 2 roku życia, w leczeniu napadów częściowych oraz toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych (PGTCS).
dawka nasycająca, działanie przeciwdrgawkowe, estymator Kaplana-Meiera, fenytoina, gabapentyna, karbamazepina, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, kindling, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monoterapia, napad częściowy, napad padaczkowy, napad pierwotnie uogólniony, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, napięciowo-zależny kanał sodowy, padaczka idiopatyczna, padaczka uogólniona, podwójna ślepa próba, terapia skojarzona, terapia wspomagająca, topiramat, walproinian sodu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zilibra 100 mg
Lakozamid, będący aminokwasem funkcjonalizowanym i należący do grupy innych leków przeciwpadaczkowych (ATC: N03AX18), wykazuje specyficzny mechanizm działania polegający na nasilaniu powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronalne. W badaniach klinicznych monoterapia lakozamidem (200-600 mg/dobę) wykazała nie gorszą skuteczność od karbamazepiny CR (400-1200 mg/dobę) u pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką częściową, z 6-miesięcznym wskaźnikiem uwolnienia od napadów wynoszącym 89,8% dla lakozamidu i 91,1% dla karbamazepiny (różnica -1,3%, 95% CI: -5,5; 2,8). W populacji osób starszych (≥65 lat) skuteczność była porównywalna, przy dawce podtrzymującej najczęściej 200 mg/dobę. W badaniu zmiany terapii na monoterapię lakozamidem (300-400 mg/dobę) u pacjentów z niekontrolowanymi napadami częściowymi, odsetek utrzymujących monoterapię przez medianę 71 dni wyniósł około 71%.
dawka nasycająca, działanie niepożądane, działanie przeciwdrgawkowe, epileptogeneza, estymator Kaplana-Meiera, farmakokinetyka, inaktywacja kanałów sodowych, karbamazepina CR, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy, napad padaczkowy częściowy, napad pierwotnie uogólniony, napięciowo-zależny kanał sodowy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, terapia wspomagająca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Epilantin 100 mg
Lakozamid, będący aminokwasem funkcjonalizowanym i lekiem przeciwpadaczkowym z grupy N03AX18, wykazuje specyficzny mechanizm działania polegający na selektywnym nasilaniu powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów i hamuje powtarzające się wyładowania charakterystyczne dla napadów padaczkowych. W badaniach klinicznych monoterapia lakozamidem (200–600 mg/dobę) u pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką częściową wykazała skuteczność porównywalną do karbamazepiny CR (400–1200 mg/dobę), z 6-miesięczną częstością uwolnienia od napadów wynoszącą 89,8% dla lakozamidu i 91,1% dla karbamazepiny (różnica -1,3%, 95% CI: -5,5; 2,8). W leczeniu wspomagającym u pacjentów z napadami częściowymi, dawkowanie 200 mg/dobę i 400 mg/dobę lakozamidu skutkowało odpowiednio 34% i 40% redukcją częstości napadów o co najmniej 50%, w porównaniu do 23% w grupie placebo. Maksymalna zalecana dawka to 400 mg/dobę ze względu na lepszą tolerancję w porównaniu do dawki 600 mg/dobę.
dożylna dawka nasycająca, działanie przeciwdrgawkowe, działanie synergistyczne, epileptogeneza, estymator Kaplana-Meiera, fenytoina, gabapentyna, karbamazepina CR, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, maksymalna zalecana dawka, monoterapia lakozamidem, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy częściowy, napad toniczno-kloniczny, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, napięciowo-zależny kanał sodowy, padaczka, PGTCS, topiramat, uogólniona padaczka idiopatyczna, uwolnienie od napadów padaczkowych, walproinian sodu, wyładowanie neuronalne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Epilantin 200 mg
Lakozamid, będący aminokwasem funkcjonalizowanym i lekiem przeciwpadaczkowym z grupy N03AX18, wykazuje mechanizm działania polegający na selektywnym nasilaniu powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje błony neuronów o nadmiernej pobudliwości. W badaniach klinicznych monoterapia lakozamidem (200–600 mg/dobę) u pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką częściową wykazała skuteczność porównywalną do karbamazepiny CR (400–1200 mg/dobę), z 6-miesięczną częstością uwolnienia od napadów wynoszącą 89,8% vs 91,1%. U pacjentów ≥65 lat skuteczność była podobna, a dawka podtrzymująca najczęściej wynosiła 200 mg/dobę. W terapii wspomagającej lakozamid w dawkach 200 mg/dobę i 400 mg/dobę zwiększał odsetek pacjentów z co najmniej 50% redukcją napadów do 34% i 40%, odpowiednio, w porównaniu do 23% w grupie placebo. Dawka 600 mg/dobę nie jest zalecana ze względu na gorszą tolerancję. U dzieci od 2 lat skuteczność potwierdzono na podstawie badań klinicznych z dawkowaniem dostosowanym do masy ciała, wykazując 31,7% redukcję częstości napadów częściowych oraz 52,9% pacjentów z co najmniej 50% redukcją napadów.
aktywność przeciwdrgawkowa, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, estymator Kaplana-Meiera, fenytoina, gabapentyna, karbamazepina, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, lewetyracetam, monoterapia, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy częściowy, napad pierwotnie uogólniony, napad toniczno-kloniczny pierwotnie uogólniony, napięciowo-zależny kanał sodowy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, patofizjologia, proces kindlingu, przewód pokarmowy, stabilizacja błony komórkowej neuronu, synergistyczne działanie przeciwdrgawkowe, terapia wspomagająca, topiramat, uogólniona padaczka idiopatyczna, walproinian sodu, właściwość farmakokinetyczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zilibra 200 mg
Lakozamid, będący aminokwasem funkcjonalizowanym i należący do grupy innych leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03AX18), wykazuje działanie przeciwdrgawkowe poprzez selektywną intensyfikację powolnej inaktywacji napięciowo-zależnych kanałów sodowych, co stabilizuje nadmiernie pobudliwe błony neuronów. W badaniu klinicznym z udziałem 886 pacjentów z nowo rozpoznaną padaczką częściową, monoterapia lakozamidem w dawkach 200-600 mg/dobę wykazała skuteczność nie gorszą od karbamazepiny CR (400-1200 mg/dobę), z 6-miesięcznym wskaźnikiem wolnych od napadów na poziomie 89,8% dla lakozamidu i 91,1% dla karbamazepiny (różnica -1,3%, 95% CI: -5,5; 2,8). W podeszłym wieku (≥65 lat) skuteczność była porównywalna, a większość pacjentów utrzymywała dawkę 200 mg/dobę. W terapii wspomagającej, w dawkach 200 i 400 mg/dobę, lakozamid wykazał istotną redukcję częstości napadów o ≥50% u 34% i 40% pacjentów odpowiednio, w porównaniu do 23% w grupie placebo, przy czym dawka 600 mg/dobę nie przyniosła dodatkowych korzyści i wiązała się z większą liczbą działań niepożądanych.
badanie non-inferiority, badanie podwójnie ślepej próby, dawka dożylna, dawka nasycająca, działanie farmakodynamiczne, działanie przeciwdrgawkowe, estymator Kaplana-Meiera, farmakokinetyka, karbamazepina CR, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, kindling, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, mechanizm działania leku, monoterapia lakozamidem, napad częściowy, napad częściowy wtórnie uogólniony, napad padaczkowy częściowy, napad pierwotnie uogólniony, napięciowo-zależny kanał sodowy, niekontrolowany napad padaczkowy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, stabilizacja błon neuronalnych, substancja czynna, terapia wspomagająca