blokada obwodowa

Blokada obwodowa to technika anestezjologiczna polegająca na podaniu leku znieczulającego miejscowo w okolicę nerwów obwodowych, celem wywołania znieczulenia określonej części ciała bez wpływu na świadomość pacjenta. Jest to alternatywa dla znieczulenia ogólnego lub centralnych blokad neuraksjalnych.

Najczęściej stosowane rodzaje blokad obwodowych to blokady kończyn górnych (blokada splotu ramiennego), kończyn dolnych (blokada nerwu udowego, kulszowego), blokady przedziałów powięziowych oraz blokady nerwów międzyżebrowych. Obecnie większość procedur wykonuje się pod kontrolą ultrasonografii, co znacząco zwiększa skuteczność i bezpieczeństwo.

Blokady obwodowe mają szereg zalet, w tym ograniczenie stosowania opioidów, zmniejszenie ryzyka powikłań oddechowych i hemodynamicznych, możliwość przedłużonego znieczulenia pooperacyjnego oraz szybszy powrót do aktywności. Są szczególnie wartościowe u pacjentów z obciążeniami kardiologicznymi i oddechowymi.

Potencjalne powikłania blokad obwodowych obejmują toksyczność środków znieczulających miejscowo, krwiak w miejscu wkłucia, infekcję oraz przejściowe lub trwałe uszkodzenie nerwów. Właściwa technika wykonania, odpowiedni dobór pacjentów oraz monitorowanie po zabiegu minimalizują ryzyko wystąpienia tych powikłań.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl