operacja jamy brzusznej
Operacja jamy brzusznej to zabieg chirurgiczny obejmujący narządy wewnętrzne zlokalizowane w jamie brzusznej. Tego typu interwencje mogą być wykonywane metodą klasyczną (laparotomia) lub technikami małoinwazyjnymi (laparoskopia). Wskazania do operacji jamy brzusznej są liczne i obejmują m.in. choroby przewodu pokarmowego, układu moczowego, narządów rodnych oraz naczyń krwionośnych.
Przygotowanie do operacji jamy brzusznej obejmuje ocenę stanu ogólnego pacjenta, badania laboratoryjne i obrazowe, przygotowanie przewodu pokarmowego oraz profilaktykę antybiotykową. W zależności od rodzaju zabiegu, operacja może być wykonywana w znieczuleniu ogólnym, regionalnym lub miejscowym. Postępowanie pooperacyjne wymaga monitorowania parametrów życiowych, leczenia bólu oraz wczesnej mobilizacji pacjenta.
Możliwe powikłania po operacji jamy brzusznej to m.in. krwawienie, zakażenie rany operacyjnej, niedrożność pooperacyjna, zrosty, przepukliny w bliźnie pooperacyjnej oraz powikłania ogólnoustrojowe. Nowoczesne techniki chirurgiczne, w tym laparoskopia, przyczyniły się do zmniejszenia ryzyka powikłań, skrócenia czasu hospitalizacji i przyspieszenia powrotu pacjenta do normalnej aktywności.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Sodu (S)-mleczanu roztwór – Przeciwwskazania stosowania
Roztwory dializacyjne zawierające sodu (S)-mleczan z serii Balance różnią się stężeniem glukozy (1,5%, 2,3%, 4,25%) oraz wapnia (1,25 mmol/l lub 1,75 mmol/l), co determinuje specyficzne przeciwwskazania do ich stosowania. W przypadku formulacji z wapniem 1,25 mmol/l przeciwwskazania obejmują kwasicę mleczanową, znaczną hipokaliemię oraz hipokalcemię (dla stężeń glukozy 1,5%/2,3%) lub hipowolemię i hipotensję (dla 4,25% glukozy). Formulacje z wapniem 1,75 mmol/l są przeciwwskazane u pacjentów z kwasicą mleczanową, znaczną hipokaliemią oraz hiperkalcemią, a w przypadku 4,25% glukozy dodatkowo przy hipowolemii i niskim ciśnieniu tętniczym. Warto podkreślić, że kwasica mleczanowa, hipokaliemia i zaburzenia wapniowe stanowią kluczowe ograniczenia w doborze roztworu dializacyjnego.
choroba Crohna, choroba płuc, choroba zapalna jelit, dermatitis, dializa otrzewnowa, guz jamy brzusznej, hemodializa, hiperkalcemia, hiperlipidemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipotensja, hipowolemia, kwasica mleczanowa, leczenie nerkozastępcze, mocznica, niedrożność jelita, niskie ciśnienie tętnicze, operacja jamy brzusznej, perforacja jelit, przepuklina brzuszna, przepuklina pachwinowa, przepuklina pępkowa, przetoka brzuszna, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór do dializy otrzewnowej, sepsa, sodu (S)-mleczan roztwór, stężenie glukozy, surowica krwi, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc, zapalenie uchyłka, zrosty - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Parafina ciekła – Avena
Parafina ciekła (Paraffinum liquidum) jest stosowana w lecznictwie zarówno doustnie, jak i zewnętrznie. W preparacie Parafina ciekła – Avena zawartość parafiny wynosi 1 g na 1 g płynu. Doustnie parafina działa jako środek przeczyszczający, nie wchłaniając się z przewodu pokarmowego, zmiękczając masy kałowe poprzez zmniejszenie resorpcji wody w jelicie grubym oraz ułatwiając ich przesuwanie dzięki właściwościom poślizgowym. Wskazania do stosowania doustnego obejmują zaparcia nawykowe, wsparcie u pacjentów, którzy powinni unikać parcia (np. po zabiegach chirurgicznych czy w chorobach sercowo-naczyniowych) oraz przygotowanie do badań diagnostycznych przewodu pokarmowego. Lek powinien być stosowany wyłącznie pod kontrolą lekarza, ze względu na powolny czas działania (8-12 godzin) i konieczność ograniczenia stosowania czasowego.
badanie diagnostyczne przewodu pokarmowego, choroba sercowo-naczyniowa, defekacja, jelito grube, masa kałowa, masaż skóry, nacieranie skóry, naskórek, operacja jamy brzusznej, parafina ciekła, resorpcja wody, środek natłuszczający, środek przeczyszczający, warstwa okluzyjna, wchłanianie z przewodu pokarmowego, zabieg chirurgiczny odbytu, zaparcie, zaparcie nawykowe - Leksykon substancji czynnych
Sodu dokuzynian – Wskazania do stosowania
Sodu dokuzynian, jako anionowy surfaktant, działa poprzez obniżenie napięcia powierzchniowego stolca, co ułatwia przenikanie wody do mas kałowych i ich zmiękczenie, wspomagając defekację. Preparaty dostępne na polskim rynku to m.in. czopki Laxol (100 mg) oraz kapsułki miękkie Ulgix Laxi (50 mg), różniące się wskazaniami i formą podania. Laxol jest stosowany głównie w krótkotrwałym leczeniu zaparć u osób powyżej 12 roku życia, natomiast Ulgix Laxi znajduje zastosowanie zarówno w leczeniu przewlekłych zaparć, jak i profilaktyce, a także w przygotowaniu do badań endoskopowych i zabiegów chirurgicznych przewodu pokarmowego. Kapsułki zawierają dodatkowo sorbitol ciekły (3,5 mg) i glikol propylenowy (15 mg), co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancjami.
badanie endoskopowe, badanie radiologiczne jamy brzusznej, czopek, defekacja, dysfagia, glikol propylenowy, guzki krwawnicze, hemoroidy, kapsułka miękka, kolonoskopia, nietolerancja pokarmowa, operacja jamy brzusznej, pacjent kardiologiczny, procedura diagnostyczna, przewód pokarmowy, przygotowanie jelita grubego, rektoskopia, skurcz jelita, sodu dokuzynian, sorbitol ciekły, surfaktant anionowy, szczelina odbytu, zabieg chirurgiczny, zaparcie, zmiękczanie stolca - Leksykon substancji czynnych
Atrakurium – Wskazania do stosowania
Atrakurium, dostępne w postaci bezylanu atrakuriowego w roztworze do wstrzykiwań lub infuzji o stężeniu 10 mg/ml (Tracrium), jest środkiem zwiotczającym mięśnie szkieletowe szeroko stosowanym w anestezjologii i intensywnej terapii. Główne wskazania obejmują ułatwienie intubacji dotchawiczej podczas znieczulenia ogólnego, gdzie zapewnia optymalne zwiotczenie mięśni umożliwiające bezpieczne wprowadzenie rurki intubacyjnej. Ponadto, atrakurium jest wykorzystywane podczas zabiegów chirurgicznych (m.in. w obrębie jamy brzusznej, klatki piersiowej i neurochirurgii) w celu eliminacji napięcia mięśniowego i wspomagania kontrolowanej wentylacji mechanicznej.
atrakurium, bezylan atrakuriowy, bolus dożylny, infuzja ciągła, intubacja dotchawicza, kontrolowana wentylacja, oddział intensywnej terapii, operacja jamy brzusznej, operacja neurochirurgiczna, roztwór do wstrzykiwań, środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, struny głosowe, wentylacja mechaniczna, zabieg chirurgiczny, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zofran 8 mg
Lek Zofran, zawierający ondansetron w dawce 4 mg lub 8 mg (dwuwodny chlorowodorek), jest wskazany u dorosłych do profilaktyki i leczenia nudności oraz wymiotów związanych z chemioterapią przeciwnowotworową (szczególnie przy lekach o wysokim potencjale emetogennym, takich jak cisplatyna, karboplatyna, cyklofosfamid w wysokich dawkach, dakarbazyna, antracykliny) oraz radioterapią (zwłaszcza napromienianie całego ciała, górnej części jamy brzusznej lub frakcjonowanie dawki). Ponadto, Zofran jest stosowany w profilaktyce nudności i wymiotów pooperacyjnych u pacjentów poddawanych zabiegom o wysokim ryzyku, takim jak operacje ginekologiczne, jamy brzusznej, laryngologiczne oraz u osób z historią pooperacyjnych nudności i wymiotów. Tabletki zawierają laktozę bezwodną (81,875 mg w dawce 4 mg i 163,75 mg w dawce 8 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
antracykliny, chemioterapia przeciwnowotworowa, chlorowodorek ondansetronu, cisplatyna, cyklofosfamid, dakarbazyna, hospitalizacja, karboplatyna, laktoza bezwodna, napromienianie całego ciała, nietolerancja laktozy, nudności i wymioty, nudności i wymioty pooperacyjne, ondansetron, operacja ginekologiczna, operacja jamy brzusznej, potencjał emetogenny, radioterapia nowotworów, wstrzyknięcie dożylne, wymioty pooperacyjne