gestacyjna choroba trofoblastyczna
Gestacyjna choroba trofoblastyczna (GTD – Gestational Trophoblastic Disease) to grupa rzadkich nowotworów wywodzących się z trofoblastu, tkanki tworzącej łożysko. Obejmuje ona spectrum schorzeń, od łagodnych (zaśniad groniasty całkowity i częściowy) po złośliwe formy (rak kosmówki, guz miejsca łożyskowego, nabłoniak kosmówkowy).
Zaśniad groniasty charakteryzuje się nieprawidłowym rozwojem trofoblastu i brakiem prawidłowej tkanki zarodkowej. W przypadku zaśniadu całkowitego brak jest embrionu, a kariotyp jest najczęściej 46,XX pochodzenia ojcowskiego. Zaśniad częściowy zawiera niektóre elementy płodu z kariotypem najczęściej triploidalnym (69,XXY).
Objawy kliniczne obejmują nieprawidłowe krwawienia z dróg rodnych, powiększenie macicy niewspółmierne do wieku ciąży, wymioty ciężarnych o dużym nasileniu, wczesny stan przedrzucawkowy oraz wysokie stężenie gonadotropiny kosmówkowej (β-hCG). Diagnostyka opiera się na badaniu USG, które uwidacznia charakterystyczny obraz „płatków śniegu” lub „plastra miodu”, oraz monitorowaniu poziomu β-hCG.
Leczenie zależy od typu i zaawansowania choroby. W przypadku zaśniadu groniastego podstawową metodą jest łyżeczkowanie jamy macicy i regularna kontrola poziomu β-hCG. Formy złośliwe wymagają chemioterapii, której schematy zależą od klasyfikacji ryzyka. Rokowanie w GTD jest zazwyczaj dobre, szczególnie przy wczesnym rozpoznaniu i odpowiednim leczeniu.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Przewlekła choroba trofoblastyczna i choriokarcynoma – Diagnostyka i diagnoza
Przewlekła choroba trofoblastyczna (PTD) oraz choriokarcinoma stanowią rzadkie, ale istotne nowotwory związane z ciążą, należące do gestacyjnej choroby trofoblastycznej (GTD). Diagnostyka opiera się na oznaczeniu poziomu hCG w surowicy i moczu, gdzie utrzymujący się plateau (±10%) w czterech pomiarach przez co najmniej 3 tygodnie, wzrost hCG (>10%) w trzech kolejnych tygodniowych pomiarach lub podwyższony poziom przez 6 miesięcy wskazują na rozwój PTD. Badania obrazowe, takie jak USG, RTG klatki piersiowej, TK, MR oraz PET, służą do oceny lokalizacji i rozległości zmian oraz wykrywania przerzutów, z płucami jako najczęstszym miejscem przerzutów. Diagnostyka histopatologiczna, choć istotna, wymaga ostrożności ze względu na ryzyko krwawienia, a nowoczesne metody molekularne i genotypowanie DNA wspomagają różnicowanie i klasyfikację zmian.
badanie dopplerowskie, badanie funkcji tarczycy, choriokarcynoma, ciąża pozamaciczna, cytotrofoblast, enzym wątrobowy, gestacyjna choroba trofoblastyczna, guz miejsca łożyskowego, immunohistochemia, ludzka gonadotropina kosmówkowa, naciekanie mięśniówki macicy, nadczynność tarczycy, ośrodkowy układ nerwowy, poronienie samoistne, pozytonowa tomografia emisyjna, przerzut do mózgu, przerzut do płuc, przerzut do wątroby, przetrwała choroba trofoblastyczna, przewlekła choroba trofoblastyczna, rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa, ultrasonografia przezpochwowa, wyłyżeczkowanie jamy macicy, zaśniad inwazyjny