metabolizm dabigatranu

Dabigatran etekslat jest prolekiem, który po podaniu doustnym ulega szybkiej hydrolizie przez esterazy osoczowe i wątrobowe do formy aktywnej – dabigatranu. Jest to bezpośredni inhibitor trombiny, stosowany w profilaktyce i leczeniu powikłań zakrzepowo-zatorowych.

Metabolizm dabigatranu charakteryzuje się niskim udziałem cytochromu P450, co znacząco zmniejsza ryzyko interakcji lekowych. Po podaniu doustnym, dabigatran etekslat jest szybko hydrolizowany w przewodzie pokarmowym, osoczu i wątrobie, a jego biodostępność wynosi około 6-7%. Aktywna forma leku ulega głównie sprzęganiu z kwasem glukuronowym, tworząc farmakologicznie aktywne glukuronidy.

Dabigatran jest wydalany głównie przez nerki (około 80% dawki), dlatego kluczowe znaczenie ma ocena funkcji nerek przed rozpoczęciem terapii i w jej trakcie. Czas połowicznego rozpadu leku wynosi około 12-17 godzin, co umożliwia stosowanie go w schematach dawkowania raz lub dwa razy na dobę. U pacjentów z niewydolnością nerek obserwuje się znaczące wydłużenie okresu półtrwania i kumulację leku, co może zwiększać ryzyko krwawień.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Daxanlo 150 mg

Dabigatran eteksylan, prolek podawany doustnie w dawce 150 mg (lek Daxanlo), ulega szybkiej i całkowitej konwersji do aktywnego dabigatranu poprzez hydrolizę katalizowaną przez esterazy. Bezwzględna biodostępność wynosi około 6,5%, a maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest w ciągu 0,5-2 godzin u zdrowych ochotników. Pokarm wydłuża czas do Cmax o około 2 godziny, nie wpływając na biodostępność. W okresie pooperacyjnym wchłanianie jest spowolnione, z osiągnięciem Cmax po około 6 godzinach, co wiąże się z wpływem znieczulenia i zabiegu chirurgicznego. Integralność kapsułki HPMC jest kluczowa dla stabilnej biodostępności; uszkodzenie kapsułki zwiększa ją o 37-75%. Dabigatran wiąże się z białkami osocza w 34-35%, ma objętość dystrybucji 60-70 L i jest metabolizowany do aktywnych acyloglukuronidów. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki (ok. 85% dawki w moczu), z klirensem około 100 mL/min, a okres półtrwania u zdrowych osób wynosi 11-14 godzin, wydłużając się u pacjentów z niewydolnością nerek.
acyloglukuronid, białko osocza, białko transportowe P-gp, biodostępność dabigatranu, ciężka niewydolność nerek, czynność nerek, dabigatran eteksylan, dostępność biologiczna, dystrybucja tkankowa, działanie przeciwzakrzepowe, faza eliminacji, hydroksypropylometyloceluloza, hydroliza esterazowa, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens kreatyniny, metabolizm dabigatranu, migotanie przedsionków, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niezastawkowe migotanie przedsionków, objętość dystrybucji, okres półtrwania, okres pooperacyjny, pole pod krzywą stężenia, porażenie mięśniówki przewodu pokarmowego, profil farmakokinetyczny, prolek, przesączanie kłębuszkowe, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie osoczowe, substancja czynna, umiarkowana niewydolność nerek, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, znieczulenie ogólne, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Dabigatran etexilate +pharma 110 mg

Dabigatran eteksylat jest prolekiem, który po podaniu doustnym ulega szybkiej hydrolizie do aktywnego dabigatranu, charakteryzującego się bezwzględną biodostępnością około 6,5%. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest w ciągu 0,5-2 godzin u zdrowych ochotników, natomiast u pacjentów pooperacyjnych czas ten wydłuża się do 6 godzin z powodu wpływu znieczulenia i zabiegu chirurgicznego. Dabigatran wiąże się z białkami osocza w 34-35%, a jego objętość dystrybucji wynosi 60-70 l, co wskazuje na umiarkowaną dystrybucję tkankową. Lek jest wydalany głównie z moczem (85%) w postaci niezmienionej, z klirensem około 100 ml/min, odpowiadającym przesączaniu kłębuszkowemu. Okres półtrwania wynosi u osób starszych około 11-14 godzin i ulega wydłużeniu u pacjentów z niewydolnością nerek.
acyloglukuronid, atorwastatyna, białka osocza, biodostępność dabigatranu, dabigatran eteksylat, dabigatran w osoczu, digoksyna, diklofenak, dystrybucja dabigatranu, działanie przeciwzakrzepowe, eliminacja dabigatranu, esteraza, hemodializa, izoenzymy cytochromu P450, klasyfikacja Childa-Pugha, metabolizm dabigatranu, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niezastawkowe migotanie przedsionków, objętość dystrybucji, okres półtrwania, P-glikoproteina, porażenie mięśniówki przewodu pokarmowego, prolek, przesączanie kłębuszkowe, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie osoczowe, stężenie w osoczu, stosunek PK/PD, ŻChZZ, znieczulenie ogólne, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, ZŻG/ZP
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tuxanuva 150 mg

Lek Tuxanuva (dabigatran eteksylan) w dawce 150 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek: dorosłych z klirensem kreatyniny (CrCL) <30 mL/min oraz dzieci i młodzieży z eGFR <50 mL/min/1,73 m². Przeciwwskazania obejmują także aktywne, istotne klinicznie krwawienia oraz stany zwiększające ryzyko krwotoczne, takie jak owrzodzenia przewodu pokarmowego, nowotwory złośliwe o wysokim ryzyku krwawienia, niedawne urazy lub zabiegi neurochirurgiczne, krwotok śródczaszkowy, żylaki przełyku, malformacje tętniczo-żylne, tętniaki naczyniowe oraz istotne nieprawidłowości naczyniowe w obrębie mózgu i rdzenia kręgowego. Jednoczesne stosowanie innych leków przeciwzakrzepowych (heparyny niefrakcjonowanej, drobnocząsteczkowych, pochodnych heparyny oraz doustnych antykoagulantów) jest przeciwwskazane, z wyjątkiem określonych sytuacji klinicznych, takich jak okres przejściowy terapii lub podtrzymanie drożności cewników centralnych.
Przeciwwskazaniem jest również niewydolność wątroby, która może prowadzić do nieprzewidywalnych stężeń dabigatranu i zwiększonego ryzyka krwawienia. Nie należy stosować Tuxanuvy jednocześnie z silnymi inhibitorami glikoproteiny P (P-gp), takimi jak ketokonazol (układowo), cyklosporyna, itrakonazol, dronedaron oraz lek złożony glekaprewir/pibrentaswir, ze względu na ryzyko istotnego wzrostu stężenia dabigatranu w osoczu. Lek jest także przeciwwskazany u pacjentów po wszczepieniu sztucznej zastawki serca z powodu zwiększonego ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych i krwawień. W przypadku wystąpienia przeciwwskazań podczas terapii konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie alternatywnych metod przeciwzakrzepowych, z uwzględnieniem monitorowania funkcji nerek i wątroby oraz potencjalnych interakcji lekowych.
ablacja cewnikowa, dabigatran eteksylan, doustny antykoagulant, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, inhibitor glikoproteiny p, klirens kreatyniny, krwawienie klinicznie istotne, krwawienie śródczaszkowe, krwotok śródczaszkowy, lek przeciwzakrzepowy, malformacja tętniczo-żylna, metabolizm dabigatranu, migotanie przedsionków, nadwrażliwość, niewydolność wątroby, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pochodna heparyny, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przeciwwskazanie, reakcja alergiczna, ryzyko krwotoczne, substancja czynna, sztuczna zastawka serca, terapia przeciwzakrzepowa, tętniak naczyniowy, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, żylaki przełyku

metabolizm dabigatranu

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Daxanlo 150 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Dabigatran etexilate +pharma 110 mg

Przeciwwskazania – Tuxanuva 150 mg