przeszczep autologicznych komórek macierzystych

Przeszczep autologicznych komórek macierzystych to procedura medyczna, w której komórki macierzyste są pobierane od pacjenta, a następnie ponownie wprowadzane do jego organizmu po odpowiednim przygotowaniu. Jest to forma przeszczepu, w której dawca i biorca to ta sama osoba, co eliminuje ryzyko odrzucenia przeszczepu i konieczność stosowania immunosupresji.

Najczęściej stosuje się przeszczep autologicznych hematopoetycznych komórek macierzystych (auto-HSCT), pobieranych ze szpiku kostnego lub krwi obwodowej po zastosowaniu czynników stymulujących ich mobilizację. Procedura ta jest stosowana głównie w leczeniu nowotworów hematologicznych, takich jak szpiczak mnogi, chłoniaki czy niektóre białaczki, ale także w leczeniu guzów litych i wybranych chorób autoimmunologicznych.

Przed przeszczepem pacjent poddawany jest wysokodawkowej chemioterapii i/lub radioterapii (tzw. kondycjonowanie), które mają na celu eliminację komórek nowotworowych, ale jednocześnie niszczą prawidłowe komórki macierzyste szpiku. Następnie podaje się wcześniej pobrane komórki macierzyste, które odtwarzają układ krwiotwórczy. Główne powikłania obejmują infekcje, toksyczność narządową oraz ryzyko nawrotu choroby podstawowej.

W ostatnich latach badane są również zastosowania autologicznych mezenchymalnych komórek macierzystych w medycynie regeneracyjnej, m.in. w leczeniu chorób sercowo-naczyniowych, neurologicznych, ortopedycznych czy autoimmunologicznych, jednak wiele z tych zastosowań pozostaje w fazie badań klinicznych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Działania niepożądane – Lenalidomide Ranbaxy 20 mg

Lenalidomid wykazuje złożony profil bezpieczeństwa, z działaniami niepożądanymi różniącymi się w zależności od wskazania, schematu dawkowania i populacji pacjentów. W leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT) najczęściej obserwowano neutropenię (60,8-79,0%), trombocytopenię (23,5-72,3%), zapalenie płuc (10,6%), zakażenia płuc (9,4%) oraz biegunki (38,9-54,5%). W skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu dominowały zmęczenie (73,7%), neuropatia obwodowa (71,8%) i hipokalcemia (50,0%). W leczeniu zespołów mielodysplastycznych i chłoniaków obserwowano wysoką częstość neutropenii (do 76,8%), trombocytopenii (do 46,4%) oraz żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, która stanowi poważne ryzyko, szczególnie w terapii skojarzonej z deksametazonem. W badaniu MCL-002 odnotowano istotny wzrost wczesnych zgonów u pacjentów z dużym rozmiarem guza (20% vs 7% w grupie kontrolnej) oraz częstsze przerwania terapii z powodu działań niepożądanych (64%).
alergiczne zapalenie skóry, astenia, biegunka, ból kości, ból pleców, ból stawów, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, duszność, gorączka neutropeniczna, górne drogi oddechowe, hipokalcemia, lenalidomid, lenalidomid w leczeniu podtrzymującym, leukopenia, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, odwodnienie, przeszczep autologicznych komórek macierzystych, rytuksymab, skurcz mięśni, świąd, szpiczak mnogi, trombocytopenia, wskazanie onkohematologiczne, wysypka, zaburzenie snu, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie żołądka i jelit, zaparcie, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Działania niepożądane – Polalid 5 mg

Lenalidomid, stosowany w różnych wskazaniach hematologicznych, wykazuje zróżnicowany profil bezpieczeństwa zależny od schematu leczenia i populacji pacjentów. W leczeniu podtrzymującym nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT) najczęściej obserwowano neutropenię (60,8-79,0%), zapalenie oskrzeli (47,4%), biegunkę (38,9-54,5%) oraz trombocytopenię (23,5-72,3%). U pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu, leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem lub bortezomibem i deksametazonem, dominowały działania niepożądane takie jak zmęczenie (do 73,7%), neuropatia obwodowa (71,8%), trombocytopenia (57,6%) oraz hipokalcemia (50,0%). Ciężkie działania niepożądane, w tym zapalenie płuc (do 10,6%), niewydolność nerek (6,3%) oraz żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, występowały z częstością ≥5% w określonych grupach pacjentów. W zespołach mielodysplastycznych dominowały neutropenia (76,8%) i trombocytopenia (46,4%), a u chorych na chłoniaka grudkowego leczonych lenalidomidem z rytuksymabem odnotowano gorączkę neutropeniczną (2,7%) oraz zatorowość płucną (2,7%).
ASCT, biegunka, bortezomib, chłoniak grudkowy, cytopenia, deksametazon, gorączka neutropeniczna, hipokalcemia, kaszel, lenalidomid, leukopenia, melfalan, monoterapia, neuropatia obwodowa, neutropenia, neutropenia 4 stopnia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudności, odwodnienie, prednizon, przeszczep autologicznych komórek macierzystych, rytuksymab, skurcze mięśni, substancja czynna, świąd, szpiczak mnogi, talidomid, terapia skojarzona, trombocytopenia, wysypka, zakażenie płuc, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zaparcia, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa

przeszczep autologicznych komórek macierzystych

Powiązane wpisy

Działania niepożądane – Lenalidomide Ranbaxy 20 mg

Działania niepożądane – Polalid 5 mg