wskaźniki stanu zapalnego

Wskaźniki stanu zapalnego to grupa parametrów laboratoryjnych, które odzwierciedlają obecność i nasilenie procesów zapalnych w organizmie. Najczęściej oznaczane markery to: białko C-reaktywne (CRP), odczyn Biernackiego (OB), prokalcytonina (PCT), fibrynogen, interleukiny (szczególnie IL-6), czynnik martwicy nowotworu (TNF-α) oraz liczba leukocytów z rozmazem.

Białko C-reaktywne jest najczęściej wykorzystywanym wskaźnikiem ostrej fazy, wytwarzanym przez wątrobę w odpowiedzi na stymulację przez cytokiny prozapalne. CRP wzrasta już po 4-6 godzinach od początku reakcji zapalnej, osiągając szczyt po 24-48 godzinach. Z kolei OB jest parametrem mniej swoistym, ale przydatnym w monitorowaniu chorób przewlekłych, takich jak choroby reumatyczne czy infekcje przewlekłe.

Prokalcytonina jest markerem szczególnie przydatnym w różnicowaniu zakażeń bakteryjnych od wirusowych oraz w monitorowaniu sepsy. Poziom PCT gwałtownie wzrasta w ciężkich infekcjach bakteryjnych, podczas gdy w infekcjach wirusowych pozostaje zwykle w normie. Leukocytoza z neutrofilią sugeruje zakażenie bakteryjne, natomiast limfocytoza może wskazywać na infekcję wirusową.

Interpretacja wskaźników stanu zapalnego wymaga zawsze uwzględnienia kontekstu klinicznego. Izolowany wzrost pojedynczego parametru może nie mieć znaczenia klinicznego, natomiast jednoczesny wzrost kilku markerów zwiększa prawdopodobieństwo istotnego procesu zapalnego. Monitorowanie dynamiki zmian wartości tych wskaźników często dostarcza więcej informacji niż pojedynczy pomiar.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl