przezżylne wewnątrzwątrobowe zespolenie wrotno-systemowe
Przezżylne wewnątrzwątrobowe zespolenie wrotno-systemowe (TIPS – Transjugular Intrahepatic Portosystemic Shunt) to małoinwazyjna procedura radiologiczna stosowana w leczeniu powikłań nadciśnienia wrotnego, głównie u pacjentów z marskością wątroby. Technika polega na utworzeniu sztucznego kanału wewnątrz wątroby, łączącego żyłę wrotną z żyłą wątrobową, co umożliwia dekompresję układu wrotnego.
Zabieg TIPS wykonuje się przy użyciu technik radiologii interwencyjnej, wprowadzając cewnik przez żyłę szyjną wewnętrzną, następnie przez żyłę główną dolną i żyły wątrobowe do miąższu wątroby, gdzie tworzy się połączenie z układem wrotnym. W utworzonym kanale umieszcza się stent, który zapewnia długotrwałą drożność zespolenia.
Główne wskazania do TIPS obejmują krwawienia z żylaków przełyku lub żołądka oporne na standardowe leczenie, wodobrzusze oporne na leczenie farmakologiczne oraz zespół wątrobowo-nerkowy. Procedura wykazuje wysoką skuteczność techniczną (ponad 90%), jednak wiąże się z ryzykiem powikłań, w tym encefalopatii wątrobowej (u 15-30% pacjentów) oraz zakrzepicy lub zwężenia stentu wymagających reinterwencji.
TIPS nie jest leczeniem przyczynowym marskości wątroby, ale skuteczną metodą kontroli jej powikłań. U wybranych pacjentów może służyć jako pomost do transplantacji wątroby. Regularne monitorowanie ultrasonograficzne po zabiegu jest niezbędne dla wczesnego wykrycia dysfunkcji stentu i zapewnienia długoterminowej skuteczności procedury.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba wątroby – Leczenie
Leczenie chorób wątroby opiera się na precyzyjnej diagnozie, etiologii oraz stopniu uszkodzenia narządu, z celem spowolnienia progresji, zapobiegania powikłaniom i odwracania zmian, jeśli to możliwe. Kluczowa jest wczesna diagnostyka oraz modyfikacja stylu życia, obejmująca całkowitą abstynencję alkoholową (szczególnie w poalkoholowej chorobie wątroby), redukcję masy ciała w NAFLD/NASH/MASLD, dietę niskosodową i wysokobiałkową oraz regularną aktywność fizyczną. Farmakoterapia jest dostosowana do rodzaju choroby: leki przeciwwirusowe (np. entekawir, tenofowir) w WZW B i C, kortykosteroidy (prednizolon) i immunosupresja w autoimmunologicznym zapaleniu wątroby, diuretyki (spironolakton, furosemid) w wodobrzuszu, beta-blokery (propranolol, karwedilol) w nadciśnieniu wrotnym, a także laktuloza i ryfaksymina w encefalopatii wątrobowej. Nowością jest resmetirom (Rezdiffra), zatwierdzony przez FDA w 2024 roku, który aktywuje receptory hormonów tarczycy w wątrobie, redukując stłuszczenie, stan zapalny i zwłóknienie w MASLD.
ablacja, akamprozat, alafenamid tenofowiru, alkoholowe zapalenie wątroby, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, baklofen, beta-bloker, bezpośrednio działające leki przeciwwirusowe, chemoembolizacja przeztętnicza, digoksyna, disulfiram, diuretyk, dizoproksyl tenofowiru, embolizacja przeztętnicza, encefalopatia wątrobowa, endoskopowe opaskowanie żylaków, entekawir, furosemid, gabapentyna, hepatektomia, karwedilol, kortykosteroid, kwas ursodeoksycholowy, laktuloza, lek immunosupresyjny, marskość wątroby, MELD, mezenchymalne komórki macierzyste, nadciśnienie wrotne, naltrekson, niealkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby, niewydolność wątroby, paracenteza, pierwotne zapalenie dróg żółciowych, propranolol, przezżylne wewnątrzwątrobowe zespolenie wrotno-systemowe, rak wątrobowokomórkowy, resekcja wątroby, resmetirom, ryfaksymina, samoistne bakteryjne zapalenie otrzewnej, skleroterapia endoskopowa, spironolakton, transplantacja wątroby, wirusowe zapalenie wątroby, wodobrzusze, żylaki przełyku