łysienie typu żeńskiego
Łysienie typu żeńskiego, znane również jako łysienie androgenowe u kobiet (FPHL – Female Pattern Hair Loss), to przewlekły proces utraty włosów, który dotyka około 40% kobiet po menopauzie, chociaż może rozpocząć się w każdym wieku po pokwitaniu. W przeciwieństwie do łysienia męskiego, charakteryzuje się ono stopniowym przerzedzeniem włosów w okolicy centralnej części skóry głowy, przy zachowaniu linii włosów na czole.
Etiologia łysienia typu żeńskiego jest wieloczynnikowa. Kluczową rolę odgrywają czynniki genetyczne oraz hormonalne, zwłaszcza zwiększona wrażliwość mieszków włosowych na androgeny. Wśród innych przyczyn wymienia się zaburzenia endokrynologiczne (zespół policystycznych jajników, zaburzenia tarczycy), niedobory żywieniowe, stres oraz stosowanie niektórych leków.
Diagnostyka łysienia typu żeńskiego obejmuje dokładny wywiad medyczny, badanie dermatologiczne skóry głowy, trichoskopię oraz w wybranych przypadkach badania hormonalne. W obrazie trichoskopowym obserwuje się zwiększoną różnorodność średnicy włosów oraz zwiększony odsetek włosów miniaturowych, co jest charakterystyczne dla tego schorzenia.
Leczenie FPHL powinno być kompleksowe i dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjentki. Minoksydyl miejscowy pozostaje lekiem pierwszego wyboru, w wybranych przypadkach stosuje się antyandrogeny (spironolakton, finasteryd), terapię hormonalną oraz metody wspomagające jak mezoterapia osoczem bogatopłytkowym (PRP), suplementacja czy fotobiomodulacja. Wczesne rozpoczęcie terapii zwiększa szanse na zahamowanie procesu łysienia i częściową regenerację włosów.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wypadanie włosów – Objawy
Wypadanie włosów (alopecia) to schorzenie o zróżnicowanej etiologii, obejmujące zarówno łysienie androgenowe, łysienie plackowate, telogen effluvium, jak i anagen effluvium. Fizjologiczna utrata włosów wynosi 50-100 dziennie, a patologiczne wypadanie definiuje się jako utratę powyżej 100 włosów dziennie lub brak ich odrastania. Łysienie androgenowe charakteryzuje się miniaturyzacją mieszków włosowych i różni się klinicznie u mężczyzn (wzór typu „M”, cofanie linii włosów) i kobiet (przerzedzenie centralne, poszerzenie przedziału). Łysienie plackowate to choroba autoimmunologiczna manifestująca się nagłymi, okrągłymi ogniskami łysienia z obecnością włosów wykrzyknikowych. Telogen effluvium objawia się równomiernym przerzedzeniem i zwiększonym wypadaniem do 300 włosów dziennie, zwykle 2-3 miesiące po stresie lub chorobie. Anagen effluvium to szybka, rozległa utrata włosów, najczęściej po chemioterapii, z odrostem w ciągu 3-6 miesięcy po zakończeniu terapii.
biopsja skóry głowy, cykl życia włosa, folliculitis decalvans, łojotokowe zapalenie skóry, łysienie, łysienie androgenowe, łysienie całkowite, łysienie plackowate, łysienie typu męskiego, łysienie typu żeńskiego, łysienie uniwersalne, miniaturyzacja mieszków włosowych, telogen effluvium, test pociągania, trichoskopia, trichotillomania, włosy terminalne, zapalenie mieszków włosowych - Leksykon chorób i schorzeń
Wypadanie włosów – Etiologia i przyczyny
Wypadanie włosów (alopecia) jest zjawiskiem o złożonej etiologii, obejmującej czynniki genetyczne, hormonalne, autoimmunologiczne, metaboliczne oraz środowiskowe. Najczęstszą przyczyną jest łysienie androgenowe, związane z poligenetycznym dziedziczeniem i działaniem dihydrotestosteronu (DHT) na mieszki włosowe, prowadzącym do ich miniaturyzacji. Zaburzenia hormonalne, takie jak zmiany w poziomie estrogenów, niedoczynność lub nadczynność tarczycy, PCOS czy stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych, również wpływają na cykl wzrostu włosów. Choroby autoimmunologiczne, w tym łysienie plackowate, toczeń rumieniowaty układowy i łuszczyca, mogą powodować zapalenie i zniszczenie mieszków włosowych. Ponadto, telogenowe wypadanie włosów może być wywołane silnym stresem fizycznym lub emocjonalnym, pojawiającym się zwykle 2-3 miesiące po zdarzeniu wyzwalającym. Warto zwrócić uwagę na wpływ leków (np. chemioterapia, warfaryna, beta-blokery) oraz niedoborów żywieniowych (żelazo, cynk, witamina D, witaminy z grupy B, białko) na kondycję włosów.
5-alfa reduktaza, anemia, beta-blokery, chłoniak Hodgkina, dihydrotestosteron, faza anagenu, grzybica skóry głowy, heparyna, izotretynoina, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, łysienie androgenowe, łysienie bliznowaciejące, łysienie plackowate, łysienie trakcyjne, łysienie typu męskiego, łysienie typu żeńskiego, miniaturyzacja mieszków włosowych, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, retinoidy, reumatoidalne zapalenie stawów, steroidy anaboliczne, telogenowe wypadanie włosów, toczeń rumieniowaty układowy, warfaryna, wypadanie włosów, zapalenie mieszków włosowych, zespół policystycznych jajników