ciało szkliste oka

Ciało szkliste oka (corpus vitreum) to galaretowata, przezroczysta struktura wypełniająca przestrzeń między soczewką a siatkówką, stanowiąca około 80% objętości gałki ocznej. Składa się w 99% z wody oraz z kwasu hialuronowego, kolagenu i innych białek, które tworzą żelową konsystencję.

Główne funkcje ciała szklistego obejmują utrzymywanie kształtu gałki ocznej, zapewnianie przejrzystości drogi optycznej oraz amortyzację wstrząsów. Pełni również istotną rolę w metabolizmie struktur wewnątrzgałkowych, uczestnicząc w transporcie substancji odżywczych i usuwaniu produktów przemiany materii.

W praktyce klinicznej zmiany w ciele szklistym, takie jak męty (floaters), odłączenie tylne ciała szklistego (PVD) czy skurcz ciała szklistego, są częstymi przyczynami dolegliwości zgłaszanych przez pacjentów. Diagnostyka obejmuje badanie lampą szczelinową, ultrasonografię oka oraz optyczną koherentną tomografię (OCT).

Patologie ciała szklistego mogą być związane z procesami starzenia, stanami zapalnymi, urazami lub schorzeniami ogólnoustrojowymi. W przypadku poważnych zaburzeń stosuje się zabieg witrektomii, polegający na usunięciu ciała szklistego i zastąpieniu go płynem fizjologicznym lub gazem.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fungizone 50 mg

Amfoterycyna B charakteryzuje się złożonym profilem farmakokinetycznym, obejmującym dwufazowy okres półtrwania: początkowy około 24 godzin oraz fazę eliminacji trwającą około 15 dni, co wskazuje na długotrwałe utrzymywanie się leku w organizmie. Po podaniu dawki około 0,5 mg/kg mc./dobę u dorosłych, maksymalne stężenie w osoczu wynosi 0,5-2 μg/ml, stabilizując się na poziomie około 0,5 μg/ml. Lek wykazuje wysokie (>90%) wiązanie z białkami osocza, co ogranicza jego dializowalność i wpływa na biodostępność oraz dystrybucję do tkanek. Głównym narządem magazynowania jest wątroba, co ma znaczenie zarówno dla skuteczności terapeutycznej, jak i ryzyka hepatotoksyczności. Wydalanie nerkowe aktywnej postaci leku jest niskie (2-5% dawki), a lek może być wykrywany w moczu przez 3-4 tygodnie po zakończeniu terapii.
amfoterycyna B, biodostępność leku, biotransformacja, choroba wątroby, ciało szkliste oka, dystrybucja tkankowa, hepatotoksyczność leku, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, płyn mózgowo-rdzeniowy, płyn owodniowy, populacja pediatryczna, stężenie w osoczu, szlak metaboliczny, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe, wydalanie z żółcią, zakażenie grzybicze
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Cefuroxime TZF 750 mg

Cefuroksym sodowy, cefalosporyna II generacji, wykazuje szybkie i liniowe farmakokinetyczne właściwości po podaniu domięśniowym i dożylnym, z maksymalnymi stężeniami w surowicy (Cmax) wynoszącymi 27-35 µg/mL (750 mg i.m.), 33-40 µg/mL (1000 mg i.m.), oraz około 50 µg/mL (750 mg i.v.) i 100 µg/mL (1500 mg i.v.) osiąganymi odpowiednio w 30-60 minut i do 15 minut. Objętość dystrybucji wynosi 9,3-15,8 L/1,73 m², a wiązanie z białkami osocza jest umiarkowane (33-50%). Cefuroksym nie ulega metabolizmowi, jest wydalany głównie przez nerki w formie niezmienionej (85-90% w ciągu 24 h), z okresem półtrwania około 70 minut i klirensem nerkowym 114-170 mL/min/1,73 m². Brak kumulacji przy wielokrotnym podawaniu dożylnym 1500 mg co 8 godzin potwierdza bezpieczeństwo stosowania terapii wielodawkowej.
bariera krew-mózg, cefalosporyna II generacji, cefuroksym sodowy, ciało szkliste oka, dystrybucja leku, hemodializa i dializa otrzewnowa, klirens nerkowy, maksymalne stężenie w surowicy, metabolizm i eliminacja, metabolizm wątrobowy, minimalne stężenie hamujące, objętość dystrybucji, okres półtrwania leku, oporność bakteryjna, płyn maziowy, płyn mózgowo-rdzeniowy, płyn opłucnowy, płyn śródmiąższowy, płyn stawowy, podanie domięśniowe, podanie dożylne, pole pod krzywą stężenia, przesączanie kłębuszkowe, stężenie w surowicy, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, wskaźnik farmakokinetyczno-farmakodynamiczny, wydzielanie cewkowe, zapalenie opon mózgowych
Leksykon leków
Skład i postać leku – Iluvien 190 mcg

ILUVIEN to implant do ciałka szklistego o wymiarach około 3,5 mm × 0,37 mm, zawierający 190 mikrogramów fluocynolonu acetonidu jako substancji czynnej. Implant ma postać jasnobrązowego cylindra i jest umieszczony w aplikatorze wyposażonym w igłę 25 G ze stali nierdzewnej, co umożliwia precyzyjne podanie do wnętrza gałki ocznej. Substancje pomocnicze to alkohol poliwinylowy (pełniący rolę nośnika), tuba z poliimidu zapewniająca integralność strukturalną oraz warstwa silikonowa umożliwiająca kontrolowane uwalnianie leku. Produkt jest dostarczany w jałowym, jednorazowym aplikatorze, zapakowanym na plastikowej tacy pokrytej folią, w tekturowym pudełku.
alkohol poliwinylowy, ciałko szkliste, ciało szkliste oka, fluocynolon acetonid, gałka oczna, igła 25 G, implant do ciałka szklistego, kontrolowane uwalnianie leku, niezgodność farmaceutyczna, podanie wewnątrzgałkowe, warstwa silikonowa

ciało szkliste oka

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Fungizone 50 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Cefuroxime TZF 750 mg

Skład i postać leku – Iluvien 190 mcg