drgawki noworodkowe
Drgawki noworodkowe to specyficzne zaburzenia neurologiczne występujące w pierwszych 28 dniach życia dziecka. Ze względu na niedojrzałość układu nerwowego noworodka, objawy kliniczne drgawek mogą różnić się znacząco od tych obserwowanych u starszych dzieci czy dorosłych. Najczęściej przyjmują one formę subtelnych objawów, takich jak ruchy wiosłowania, mruganie, nagłe zamarcie czy nieprawidłowe ruchy ust i języka.
Etiologia drgawek noworodkowych jest zróżnicowana i obejmuje: encefalopatię niedotlenieniowo-niedokrwienną, zakażenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenia metaboliczne (hipoglikemia, hipokalcemia, hiponatremia), wady rozwojowe mózgu, krwawienia śródczaszkowe, oraz wrodzone błędy metabolizmu. Szczególnie istotna jest szybka diagnostyka i ustalenie przyczyny, gdyż może to wpłynąć na rokowanie.
Diagnostyka drgawek noworodkowych wymaga kompleksowego podejścia, w tym badania EEG (złoty standard), badań obrazowych (USG, MRI), badań laboratoryjnych oraz często punkcji lędźwiowej. Leczenie obejmuje terapię przyczynową oraz leczenie objawowe z użyciem leków przeciwdrgawkowych, przy czym fenobarbital pozostaje lekiem pierwszego rzutu, mimo jego potencjalnego wpływu na rozwijający się mózg.
Rokowanie w drgawkach noworodkowych zależy głównie od przyczyny podstawowej, czasu trwania napadu oraz szybkości wdrożenia odpowiedniego leczenia. Długoterminowa obserwacja neurologiczna jest konieczna ze względu na zwiększone ryzyko rozwoju padaczki i innych zaburzeń neurorozwojowych w późniejszym okresie życia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Sufentanil hameln 50 mcg/ml
Sufentanil Hameln dostępny jest w stężeniach 5 µg/ml oraz 50 µg/ml w formie roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Bezpieczeństwo leku oceniono na podstawie danych od 650 pacjentów z sześciu badań klinicznych, w tym 78 pacjentów poddanych dożylnemu podaniu sufentanylu podczas poważnych zabiegów chirurgicznych oraz 572 pacjentów leczonych zewnątrzoponowo jako środek przeciwbólowy pooperacyjny lub podczas porodu. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (≥5%) były uspokojenie (19,5%), świąd (15,2%), nudności (9,8%) oraz wymioty (5,7%). Działania niepożądane klasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10 000). Wśród poważnych działań niepożądanych dominują zaburzenia układu oddechowego, takie jak zatrzymanie akcji oddechowej, bezdech, depresja oddechowa, obrzęk płuc i skurcz krtani, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
alergiczne zapalenie skóry, arytmia, asystolia, ataksja, bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki noworodkowe, dyskineza noworodkowa, dystonia, hiperrefleksja, hipotonia noworodkowa, hipowentylacja, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nietrzymanie moczu, obrzęk płuc, opioid, podanie zewnątrzoponowe, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, ruchy toniczno-kloniczne, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, środek przeciwbólowy, sufentanyl dożylny, sztywność mięśni szkieletowych, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zatrzymanie akcji oddechowej, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zwężenie źrenic - Leksykon substancji czynnych
Mizoprostol – Działania niepożądane
Mizoprostol, syntetyczny analog prostaglandyny E1, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które są zależne od dawki i wskazania terapeutycznego. Najczęściej obserwowane są objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka (bardzo często przy dawce 50 µg co 4 godziny), bóle brzucha, nudności i wymioty (często przy dawce 25 µg co 2 godziny, bardzo często przy 50 µg co 4 godziny), które zwykle mają łagodne lub umiarkowane nasilenie i ustępują samoistnie. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak krwotok z przewodu pokarmowego, perforacje czy zapalenie trzustki. W zakresie układu nerwowego zgłaszane są zawroty i bóle głowy (często), a także rzadkie, ale poważne zdarzenia, jak drgawki u noworodków czy aseptyczne zapalenie opon mózgowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na działania niepożądane w położnictwie, gdzie nadmierna stymulacja macicy (niezbyt często przy 25 µg co 2 godziny, często przy 50 µg co 4 godziny) może prowadzić do poważnych komplikacji, w tym krwotoku poporodowego (bardzo często przy 25 µg co 2 godziny), pęknięcia macicy (rzadko, zwłaszcza u wieloródek i kobiet po cesarskim cięciu) oraz zaburzeń tętna i kwasicy u płodu, co może skutkować niedotlenieniem i powikłaniami neurologicznymi u noworodka.
analog prostaglandyny E1, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, ból brzucha, ból głowy, bolesne miesiączkowanie, choroba przewodu pokarmowego, drgawki noworodkowe, działanie niepożądane przewodu pokarmowego, indukcja porodu, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, krwotok z przewodu pokarmowego, kwasica płodu, mózgowe porażenie dziecięce, nadmierna stymulacja macicy, niepłodność kobieca, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie żołądka, pęknięcie macicy, perforacja macicy, perforacja przewodu pokarmowego, poród przedwczesny, poronienie niepełne, przedwczesne odklejenie łożyska, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, sinica noworodkowa, skala Apgar, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia tętna płodu, zamartwica noworodka, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie trzustki, zator płynem owodniowym, zawrót głowy, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół digeorge’a (delecja 22q11) – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Zespół DiGeorge’a (delecja 22q11.2) jest schorzeniem wielonarządowym o częstości około 1:4000 żywych urodzeń, charakteryzującym się znacznym zróżnicowaniem rokowania zależnym od nasilenia objawów i zajęcia narządów. Średnia długość życia pacjentów wynosi około 41,5 lat, a u osób bez poważnych wad serca 47,3 lat, co jest istotnie krótsze niż w populacji ogólnej (około 80,4 lat). Poważne wrodzone wady serca (np. przerwany łuk aorty, tetralogia Fallota) oraz delecja 22q11.2 stanowią niezależne czynniki ryzyka zgonu (HR odpowiednio 5,03 i 8,86). Prawdopodobieństwo przeżycia do 40 i 50 lat wynosi 82% i 63% u pacjentów z wadami serca oraz 98% i 85% u pacjentów bez tych wad. Najczęstszą przyczyną zgonów są powikłania kardiologiczne (71,42%), następnie posocznica (9,52%) oraz nagłe zgony (6%). Śmiertelność w okresie noworodkowym jest najwyższa, głównie z powodu wad serca.
atrezja zastawki płucnej, choroba psychotyczna, delecja 22q11.2, drgawki noworodkowe, limfocyty T, niedobór immunoglobulin, niedobór odporności, niepełnosprawność intelektualna, posocznica bakteryjna, posocznica grzybicza, pospolity zmienny niedobór odporności, przerwany łuk aorty, tetralogia Fallota, upośledzenie umysłowe, wada serca, wrodzona wada serca, zaburzenie odporności, zespół DiGeorge’a, złożona wada serca - Leksykon substancji czynnych
Poraktant alfa – Działania niepożądane
Poraktant alfa, aktywny składnik preparatu Curosurf (80 mg/ml zawiesina do stosowania dotchawiczego i dooskrzelowego), jest naturalnym surfaktantem pozyskiwanym ze świńskich pęcherzyków płucnych, zawierającym około 74 mg fosfolipidów oraz 0,9 mg hydrofobowych protein SP-B i SP-C w 1 ml zawiesiny. Podanie poraktantu alfa wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według układów i narządów MedDRA oraz częstości występowania. Do najważniejszych działań należą: sepsa (częstość niezbyt częsta, ≥1/1000 i <1/100), krwotok wewnątrzczaszkowy (niezbyt często), bradykardia i niedociśnienie tętnicze (rzadko, ≥1/10 000 i <1/1000), odma opłucnowa (niezbyt często), krwotok płucny (rzadko) oraz dysplazja oskrzelowo-płucna (rzadko). Ponadto obserwuje się powikłania takie jak hiperoksja, sinica noworodka, bezdech, zmniejszona saturacja krwi tętniczej tlenem oraz nietypowe zapisy EEG, których częstość jest nieznana. Wcześniaki są szczególnie narażone na powikłania związane z niedojrzałością i stosowaniem wentylacji mechanicznej.
bakteriemia, bezdech, bradykardia, ciśnienie parcjalne tlenu, Curosurf, desaturacja tlenowa, drgawki noworodkowe, dysplazja oskrzelowo-płucna, fosfolipidy, hiperoksja, intubacja dotchawicza, krwawienie śródczaszkowe, krwotok płucny, krwotok wewnątrzczaszkowy, niedociśnienie tętnicze, nieprawidłowy zapis EEG, odma opłucnowa, poraktant alfa, proteiny surfaktantu, przetrwały przewód tętniczy, retinopatia wcześniaków, rozedma śródmiąższowa płuc, sepsa, sinica noworodka, surfaktant naturalny