zaburzenia czynności komór
Zaburzenia czynności komór to grupa patologii sercowych charakteryzująca się nieprawidłowym funkcjonowaniem komór serca, głównie lewej komory, która odpowiada za pompowanie krwi do krążenia systemowego. Dysfunkcja komorowa może objawiać się jako zaburzenie funkcji skurczowej (zmniejszona siła skurczu mięśnia sercowego), rozkurczowej (upośledzone napełnianie komory) lub mieszanej.
Najczęstszymi przyczynami zaburzeń czynności komór są choroba niedokrwienna serca, kardiomiopatia, nadciśnienie tętnicze, wady zastawkowe oraz zaburzenia rytmu serca. Dysfunkcja komorowa może prowadzić do niewydolności serca, której objawami są duszność, zmęczenie, obrzęki obwodowe i zmniejszona tolerancja wysiłku.
Diagnostyka zaburzeń czynności komór obejmuje badania obrazowe (echokardiografia, rezonans magnetyczny serca), elektrokardiografię, badania laboratoryjne (peptydy natriuretyczne) oraz testy czynnościowe. W ocenie stopnia dysfunkcji kluczowe znaczenie ma określenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF), której obniżenie poniżej 40% wskazuje na istotne upośledzenie funkcji skurczowej.
Leczenie zaburzeń czynności komór zależy od etiologii i typu dysfunkcji. Obejmuje farmakoterapię (inhibitory ACE, beta-blokery, antagoniści aldosteronu), leczenie inwazyjne (rewaskularyzacja wieńcowa, implantacja urządzeń wspomagających pracę serca) oraz modyfikację stylu życia. W zaawansowanych przypadkach dysfunkcji komorowej może być konieczne rozważenie transplantacji serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Propranolol Aurovitas
Propranolol, jako nieselektywny beta-adrenolityk, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niewydolnością serca, zwłaszcza niekontrolowaną, oraz u osób z zaburzeniami przewodzenia sercowego, w tym blokiem serca I stopnia. Lek jest przeciwwskazany w ciężkich zaburzeniach krążenia obwodowego i przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc, gdzie może nasilać obturację dróg oddechowych. Należy unikać jednoczesnego stosowania propranololu z antagonistami wapnia o działaniu inotropowym ujemnym (werapamil, diltiazem) ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia, bradykardii i niewydolności serca, a także zachować co najmniej 48-godzinne odstępy czasowe między podaniem tych leków dożylnie. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, w tym z niewyrównaną marskością, konieczne jest dostosowanie dawki ze względu na wydłużony okres półtrwania propranololu oraz ryzyko rozwoju encefalopatii wątrobowej.
antagoniści wapnia, beta-adrenolityk, blok serca, bradykardia, encefalopatia wątrobowa, guz chromochłonny, hemodializoterapia, hipoglikemia, lek hipoglikemizujący, marskość wątroby, miastenia, nadciśnienie wrotne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, tyreotoksykoza, zaburzenia czynności komór, zaburzenia przewodzenia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Flecainide acetate Holsten 50 mg
Flekainid, lek przeciwarytmiczny klasy IC, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, niewydolnością serca, stanem po zawale mięśnia sercowego z bezobjawowymi zaburzeniami komorowymi, długotrwałym migotaniem przedsionków bez próby konwersji do rytmu zatokowego, zaburzeniami czynności komór, wstrząsem kardiogennym, ciężką bradykardią (<50 uderzeń/min), ciężkim niedociśnieniem tętniczym oraz hemodynamicznie istotną chorobą zastawek serca. Ponadto, flekainid jest przeciwwskazany przy zaburzeniach przewodzenia, takich jak dysfunkcja węzła zatokowego, blok przedsionkowo-komorowy II lub wyższego stopnia, blok odnogi pęczka Hisa oraz blok dystalny, zwłaszcza gdy brak jest możliwości doraźnej stymulacji.
antagonista kanału sodowego, arytmia komorowa, blok dystalny, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba zastawkowa serca, częstoskurcz komorowy, dysfunkcja węzła zatokowego, działanie proarytmiczne, flekainid, flekainidu octan, kardiowerter-defibrylator, lek przeciwarytmiczny, leki przeciwarytmiczne klasy I, migotanie przedsionków, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, rozrusznik serca, rytm zatokowy, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności komór, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia przewodzenia przedsionkowego, zawał mięśnia sercowego, zespół Brugadów