wchłanianie deksametazonu

Wchłanianie deksametazonu jest procesem farmakologicznym, podczas którego ten syntetyczny glikokortykosteroid jest absorbowany przez organizm. Deksametazon charakteryzuje się dobrą biodostępnością, osiągającą około 80-90% po podaniu doustnym, co czyni go jednym z najbardziej efektywnie wchłanianych sterydów.

Proces wchłaniania deksametazonu rozpoczyna się w przewodzie pokarmowym, głównie w jelicie cienkim, gdzie dzięki swojej lipofilności łatwo przenika przez błony komórkowe. Pokarm może nieznacznie opóźniać absorpcję leku, jednak nie wpływa istotnie na całkowitą ilość wchłoniętego związku. Po absorpcji deksametazon przechodzi do krążenia wrotnego i dalej do krążenia ogólnego.

W przypadku podania pozajelitowego (domięśniowego, dożylnego) wchłanianie deksametazonu jest szybsze i bardziej przewidywalne. Dożylne podanie zapewnia natychmiastową biodostępność, podczas gdy po iniekcji domięśniowej maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po około 1-2 godzinach. Deksametazon może być również podawany miejscowo na skórę, do oka lub w postaci inhalacji, gdzie stopień wchłaniania ogólnoustrojowego jest zmienny i zależy od wielu czynników, w tym stanu tkanek docelowych.

Po wchłonięciu deksametazon wiąże się w około 70% z białkami osocza, głównie z albuminami. Charakteryzuje się długim okresem półtrwania wynoszącym 36-54 godziny, co pozwala na stosowanie go raz na dobę. Jest metabolizowany głównie w wątrobie, a metabolity są wydalane przez nerki.