Antegrade Continence Enema
Antegrade Continence Enema (ACE) to zabieg chirurgiczny opracowany w celu leczenia przewlekłych zaparć oraz nietrzymania stolca, szczególnie u pacjentów, u których konwencjonalne metody leczenia okazały się nieskuteczne. Procedura polega na wytworzeniu kanału łączącego skórę brzucha z jelitem grubym, najczęściej z wyrostkiem robaczkowym (procedura Malone) lub fragmentem jelita cienkiego, co umożliwia podawanie płynów bezpośrednio do jelita w celu wywołania wypróżnienia.
Głównym wskazaniem do zabiegu ACE są zaburzenia defekacji u pacjentów z chorobami neurologicznymi (np. przepuklina oponowo-rdzeniowa, uraz rdzenia kręgowego), wadami wrodzonymi odbytu i odbytnicy, zaparciami czynnościowymi opornymi na leczenie oraz niektórymi postaciami nietrzymania stolca. Procedura ta jest szczególnie korzystna dla dzieci i młodzieży z dysfunkcją neurogenną jelit, ponieważ zapewnia większą niezależność i poprawę jakości życia.
Efektywność zabiegu ACE jest wysoka – u 80-90% pacjentów obserwuje się znaczącą poprawę w kontroli wypróżnień. Komplikacje mogą obejmować zwężenie lub wyciek ze stomii, trudności z cewnikowaniem oraz zakażenia. Procedura ta stanowi ważną opcję terapeutyczną, zapewniającą pacjentom większą kontrolę nad funkcją jelit, zmniejszającą epizody nietrzymania stolca oraz redukującą zależność od opiekunów przy wykonywaniu procedur higienicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zaparcie u dzieci – Leczenie
Zaparcie czynnościowe u dzieci stanowi istotny problem kliniczny, wymagający wieloetapowego podejścia terapeutycznego. Pierwszym krokiem jest rozpoznanie i leczenie impakcji kałowej, najczęściej za pomocą glikolu polietylenowego (PEG) w dawce 1-1,5 g/kg/dobę przez 3-6 dni. Następnie wdraża się leczenie podtrzymujące, mające na celu utrzymanie regularnych, miękkich stolców, z zastosowaniem PEG w dawce 0,2-0,8 g/kg/dobę jako leku pierwszego wyboru. Alternatywnie stosuje się laktulozę, wodorotlenek magnezu, cytrynian magnezu oraz środki zmiękczające i przeczyszczające stymulujące. Kluczowe jest także wprowadzenie modyfikacji behawioralnych, takich jak regularne sadzanie dziecka na toalecie po posiłkach, odpowiednia pozycja defekacyjna oraz edukacja rodziców i dziecka dotycząca mechanizmów zaparcia i konieczności długotrwałej terapii. Dieta bogata w błonnik oraz odpowiednia podaż płynów stanowią uzupełnienie leczenia, jednak same w sobie nie są wystarczające.
Antegrade Continence Enema, badanie manometryczne, bisakodyl, cekostomia, cytrynian magnezu, czopek glicerynowy, disimpakcja, dokuzan sodu, gastroenterolog dziecięcy, glikol polietylenowy, impakcja kałowa, laktuloza, leczenie podtrzymujące, linaklotyd, mięśnie dna miednicy, nietrzymanie stolca, odkamienianie, odruch żołądkowo-okrężniczy, resekcja okrężnicy, środek osmotyczny, stymulacja nerwu krzyżowego, terapia biofeedback, toksyna botulinowa, wlewka doodbytnicza, wodorotlenek magnezu, zaparcie czynnościowe - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba hirschsprunga – Leczenie
Choroba Hirschsprunga wymaga leczenia operacyjnego, które polega na usunięciu lub ominięciu aganglionarnego odcinka jelita i przywróceniu ciągłości przewodu pokarmowego. Podstawową metodą jest procedura pull-through, wykonywana jedno- lub dwuetapowo, w zależności od stanu klinicznego pacjenta. W ciężkich przypadkach stosuje się wyłonienie stomii (ileostomii lub kolostomii) jako pierwszy etap, umożliwiający poprawę stanu dziecka i wygojenie jelita przed ostatecznym zabiegiem. Techniki pull-through obejmują klasyczne operacje Swensona, Duhamela, Soave i Boleya, z których nowsze metody (Duhamela, Soave) pozwalają zachować unerwienie odbytnicy i pęcherza moczowego. W ostatnich latach wprowadzono mniej inwazyjne techniki, takie jak laparoskopowa i przezodbytnicza procedura pull-through, co skraca czas hospitalizacji i zmniejsza dolegliwości pooperacyjne. Przedoperacyjnie stosuje się irygacje odbytnicy, nawodnienie dożylne, odbarczenie jelita oraz antybiotykoterapię w przypadku enterocolitis.
Antegrade Continence Enema, antybiotykoterapia, biofeedback, choroba Hirschsprunga, embrionalna komórka macierzysta, enterocolitis, indukowana pluripotencjalna komórka macierzysta, inkontynencja kałowa, inżynieria tkankowa, irygacja odbytnicy, komórka zwojowa, nietrzymanie stolca, sonda nosowo-żołądkowa, stomia, technika małoinwazyjna, terapia komórkami macierzystymi, toksyna botulinowa, wyłonienie stomii, zapalenie jelita