trymetoprym
Trymetoprym (TMP) to syntetyczny antybiotyk należący do grupy diaminopirymidyn. Jego mechanizm działania polega na hamowaniu reduktazy kwasu dihydrofoliowego, enzymu kluczowego dla syntezy kwasu tetrahydrofoliowego, niezbędnego składnika w procesie wytwarzania puryn, pirymidyn oraz niektórych aminokwasów w komórkach bakteryjnych.
Trymetoprym najczęściej stosowany jest w połączeniu z sulfametoksazolem (kotrimoksazol), co zapewnia synergistyczne działanie przeciwbakteryjne poprzez blokowanie dwóch kolejnych etapów szlaku syntezy kwasu foliowego. Połączenie to skutecznie działa przeciwko szerokiemu spektrum bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, w tym Escherichia coli, Klebsiella, Proteus, Enterobacter oraz Staphylococcus aureus.
Wskazania do stosowania trimetoprymu obejmują przede wszystkim zakażenia układu moczowego, zakażenia układu oddechowego, zapalenie ucha środkowego, a także profilaktykę zakażeń oportunistycznych u pacjentów z obniżoną odpornością. Lek charakteryzuje się dobrą biodostępnością po podaniu doustnym i długim okresem półtrwania, co umożliwia dawkowanie raz lub dwa razy na dobę.
Do najczęstszych działań niepożądanych trimetoprymu należą reakcje skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz możliwe zaburzenia hematologiczne (trombocytopenia, leukopenia). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością nerek, u których może być konieczna modyfikacja dawki, oraz u osób z niedoborem folianów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Ketonal Fast 50 mg
Ketonal Fast (ketoprofen), jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do poważnych powikłań klinicznych. Szczególnie istotne są interakcje zwiększające ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego (np. z innymi NLPZ, selektywnymi inhibitorami COX-2, dużymi dawkami salicylanów, lekami przeciwzakrzepowymi takimi jak heparyna, warfaryna, klopidogrel, dabigatran, apiksaban, rywaroksaban, edoksaban) oraz te wpływające na czynność nerek (np. inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, leki moczopędne, tenofowir). Wysokie ryzyko toksyczności hematologicznej obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu metotreksatu w dawce ≥15 mg/tydzień, a także przy stosowaniu litu, gdzie ketoprofen może zwiększać jego stężenie do wartości toksycznych. Zaleca się ścisłe monitorowanie parametrów klinicznych i laboratoryjnych, w tym morfologii krwi, stężenia litu oraz funkcji nerek, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku lub z zaburzoną czynnością nerek.
alkohol etylowy, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista witaminy K, apiksaban, beta-adrenolityk, cyklosporyna, cytochrom P450, czynność nerek, dabigatran, digoksyna, działanie antyagregacyjne, działanie hipoglikemizujące, działanie nefrotoksyczne, edoksaban, fenytoina, fumaran dizoproksylu tenofowiru, glikozyd naparstnicy, heparyna, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor agregacji płytek, inhibitor czynnika Xa, inhibitor trombiny, ketoprofen, klirens nerkowy, klopidogrel, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, lit, metotreksat, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nikorandyl, ostra niewydolność nerek, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pentoksyfilina, perforacja, pochodna hydantoiny, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, retikulocyt, rywaroksaban, salicylan, selektywny inhibitor COX-2, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sól potasu, SSRI, stężenie litu w osoczu, sulfonamid, takrolimus, tenofowir, toksyczność hematologiczna, toksyczność wątrobowa, trymetoprym, tyklopidyna, warfaryna, zydowudyna