oczodół

Oczodół (łac. orbita) to kostna jama w obrębie czaszki, która mieści gałkę oczną wraz z mięśniami ocznymi, naczyniami, nerwami oraz tkanka tłuszczową. Ma kształt czworobocznej piramidy, której podstawa skierowana jest do przodu, a wierzchołek do tyłu.

Oczodół utworzony jest przez kości: czołową, szczękową, jarzmową, sitową, klinową, łzową oraz podniebienną. Jego ściany zawierają istotne struktury anatomiczne, takie jak kanał wzrokowy, przez który przebiega nerw wzrokowy, oraz szczeliny oczodołowe górną i dolną, którymi przechodzą nerwy czaszkowe i naczynia.

Patologie oczodołu obejmują złamania (najczęściej dna oczodołu), zapalenia, nowotwory oraz urazy. Diagnostyka schorzeń oczodołu opiera się głównie na badaniach obrazowych – tomografii komputerowej i rezonansie magnetycznym. Interwencje chirurgiczne w obrębie oczodołu wymagają precyzyjnego planowania ze względu na bliskość struktur nerwowych i naczyniowych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl