jaskra wąskokątna

Jaskra wąskokątna (zamkniętego kąta) stanowi grupę chorób oczu charakteryzujących się zamknięciem lub istotnym zwężeniem kąta przesączania, co prowadzi do utrudnienia odpływu cieczy wodnistej i wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego. Ten typ jaskry odpowiada za około 25-30% wszystkich przypadków jaskry na świecie, z częstszym występowaniem w populacjach azjatyckich.

Mechanizm patofizjologiczny jaskry wąskokątnej polega na zamknięciu kąta przesączania przez nasadę tęczówki, co może wystąpić w sposób ostry (nagły atak jaskry) lub przewlekły. Predysponują do niej czynniki anatomiczne: płytka komora przednia, mała rogówka, krótka oś gałki ocznej, przesunięcie soczewki do przodu czy stosunkowo duża soczewka.

Ostry atak jaskry wąskokątnej to stan nagły wymagający natychmiastowej interwencji okulistycznej. Objawia się silnym bólem oka, znacznym pogorszeniem ostrości wzroku, widzeniem tęczowych kręgów wokół źródeł światła, bólem głowy, nudnościami i wymiotami. W badaniu stwierdza się zaczerwienienie oka, rozszerzoną źrenicę, zmętnienie rogówki oraz bardzo wysokie ciśnienie wewnątrzgałkowe.

Leczenie ostrego ataku jaskry wąskokątnej obejmuje farmakologiczne obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego (β-blokery, α2-agoniści, inhibitory anhydrazy węglanowej), leki przeciwbólowe oraz wykonanie irydotomii laserowej. W przypadkach przewlekłych stosuje się irydotomię profilaktyczną, a przy współistniejącej zaćmie – usunięcie soczewki, co może skutecznie poprawić parametry kąta przesączania.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl